Nou, hehe, wat duurde dat lang. We zijn nog niet veel wijzer helaas, maar het meisje is wel alweer goed wakker en kwam dansend de opname uit huppelen
.
Ze was namelijk al eerder klaar, maar de vrouw achter de balie had kennelijk mijn moeder niet herkend van anderhalf uur eerder
en heeft haar gewoon laten zitten van 15.30 tot 16.15 tot mijn moeder werd gebeld door de DA waar ze bleef. Dus Diedeltje was al harstikke wakker en blij!
Ze heeft een fikse maagontsteking, het slijmvlies ziet er niet goed uit, maar de slokdarm zag er piekfijn uit
(hij was bang voor een verwijding van de slokdarm en dan had ze ingeslapen moeten worden) en het dingetje hebben ze niet meer gezien. Ik denk dan meteen....ja, joh, misschien is die maag wel ontstoken omdat er twee weken lang een scherp dingetje heen en weer heeft gestuiterd daar....en dat dingetje zit nu in de darmen. Maar volgens de arts kunnen ook hele scherpe dingen probleemloos door de darm heen en is het nu wachten geblazen of het verschuift en/of eruit komt. Over een week moet dan weer een foto gemaakt worden of het al opgeschoven is.
Verder heeft ze uiteraard een hele batterij maagmedicatie mee. Pffff wel opgelucht, en tegelijk nog een beetje anxious...hoe gaat het verder met dat dingetje. En....wat is het? Maar volgens de arts had dat dingetje niets met de maagbeschadigingen van doen en zagen ze dit soort ontstekingen wel vaker zonder dat ze weten waarom. Er is wel een biopt genomen. Wel toevallig dat ze nét een maagontsteking heeft terwijl er op de foto een vreemd voorwerp te zien is, maar dat zal wel aan mij liggen.
Ze leeft!! Ze danst!! Ze huppelt!!
En as we speak gaat ze lekker wandelen met mama en oma op de heide. Dat heeft ze wel verdiend na een hele dag onderzoeken en eenzame opsluitingen. Ons vrolijke poppetje!
.
, maar ze moet wel beter worden 
potdorie.
TARAK
