tekkel schreef:Ahhhhh, verlamming...
Goed dat je daarop kan testen
Dwerggroei vind ik natuurlijk niet zo erg

Nou, ik ben bang dat je dwerggroei zoals de ziekte zich manifesteerd ook erg vind hoor
het zijn namelijk niet "gewoon kleine hondjes".
Sterker nog, je ziet maar weinig dwergen omdat meeste overlijden voordat ze 4 weken oud zijn. het is een slopende ziekte die, als de dwergjes blijven leven veel van de hond en van de baas vraagt.
Even de tekst gekopieerd van het topic van Stefanie (wolfdog)
Wat is hypofisaire dwerggroei:
Dwerggroei is een ernstige ongeneeslijke genetische afwijking die je geen enkele hond toewenst. Een dwerg heeft een slecht ontwikkelde hypofyse, waardoor bepaalde hormonen (zoals bv groeihormoon) weinig of niet geproduceerd worden. Doordat ook het schildklierstimulerend hormoon te weinig geproduceerd wordt hebben zij ook een traag werkende schildklier. Behalve dat deze honden klein blijven hebben ze last van allerhande nare bijkomende kwalen (b.v kaalheid, jeuk, ontstekingen, niet goed functionerende lever en nieren, sloom/traag gedrag) als ze niet dagelijks medicijnen krijgen.
Herkenning en aanwezigheid van dwerggroei binnen een ras:
Niet altijd worden dwerggroei door een fokker herkend! Veel dwergen sterven al in de baarmoeder of worden dood geboren. Daarnaast overlijdt meer dan 90% van de levend geboren dwergen in de eerste week.
Enigszins in groei achterblijvende pups worden door een fokker ook vaak niet als dwergjes herkend. Vaak ziet men pas na een week of 4 (of nog later) dat een pup een afwijkend is van de anderen.
Binnen de rassen Duitse herder, de Karelische Berenhond, de Saarlooswolfhond en de Tsjechoslowaakse wolfhond komt in ieder geval hypofysaire dwerggroei voor.
Dus voor een fokker is het belangrijk dat de ouderdieren getest zijn.
Als je een drager x drager kruist krijg je een nest met 50 % lijders (dwergen,dus)
Als je een drager x vrije kruist zijn er 50% drager en 50% vrij.