Vandaar zijn naam [Damián is de zoon van de echte Silvy en Rapheal].
Dat hij dus Ajax fan is komt mij mooi uit.
Ik heb hem opgehaald bij hele goede fokkers waar zijn zusjes, moeder en oma nog verblijven.
Ze slapen daar in de woonkamer en ze waren heel erg aanhankelijk en nieuwschierig.
Alle hondjes luisteren daar overigens heel goed naar hun naam en kunnen afzonderlijk worden geroepen. :smile1:
Alle papieren, alsmede de wedstrijd papieren van moeder en oma, waren aanwezig.
We hebben daar 2,5 uur gezeten en gesproken met de fokkers en hun familie.
Voor die tijd is er uitvoerig en intensief contact geweest over de telefoon en met E-mails.
Er is zelfs contact gelegd met mijn familie en we hebben foto's laten zien van hoe wij wonen en hoe gezellig wij zijn.
Ook onze shih tzu is door de fokkers gekeurd van de foto's af, al moet die eigenlijk donderdag naar de trimmer en zag hij er niet op z'n best uit
(Canou wordt niet gehouden als showhond en is dus doorgaans heel kort geknipt).Beide honden kunnen het trouwens goed vinden met elkaar, waarbij Damián al snel Canou als leider zag (Canou had genoeg aan even staren en wat grommen).
Damián had het beste gebit dat ik ooit gezien heb bij honden.
Zijn vacht was heel goed onderhouden, je kon zien dat hij iedere dag geborsteld werd [hij ging ook gelijk bij mij liggen toen ik mijn borstel net pakte], maar ook zijn oksels en tenen waren bijgeknipt en zijn oren waren schoon.
Zijn bouw is heel erg goed. Zijn bes zit recht op z'n kop, hij heeft een kont, ik voelde de chip zitten, zijn staart houdt hij netjes op iets over de 90 graden enzovoorts.
Damián is pas met 8 maanden [30-januari 2009] weg gegaan,
omdat ze steeds opdringerig werden lastig gevallen door bekende broodfokkers uit Overijssel.
Hierdoor vertrouwden ze mensen niet zo snel.
Het afscheid viel hierdoor wel zwaar voor de familie van Damián en voor het gezin van de fokkers.
Ik heb hierdoor diep respect gekregen voor hen: ik zou het niet kunnen.
Ook na gisteren heb ik alweer contact gehad met de fokkers.
Ik stuur foto's en dergelijke en vertel hen hoe goed Damián NU AL dingen oppikt, zoals zitten en blijven bij de rand van de weg [waar hij vandaan komt liep hij vooral door de bossen]. Ook is hij gelijk stil bij het blaffen naar bijvoorbeeld het konijn of naar nieuwe dingen wanner ik "sssst" doe.
Damián ligt al een tijdje naast mij op de stoel te snurken.
Hij is onwijs leergierig en kan al best goed aan de lijn lopen.
Hij eet ook gelijk al heel goed (dat moet je de eerste dagen vanwege heimwee weleens afwachten, maar cavaliers zijn meestal snel gewend). Als voer krijgt hij vers, verspreid over de dag omdat ik veel met hem beweeg en brokken (zonder granen e.d.). Nu moet ik hem natuurlijk nog laten wennen aan sporten maar dat komt wel.
Nu snurkt hij naast me op mijn leren stoel waar eigenlijk niemand anders op mag dan ikzelf.
Want het is immers de stoel van de man van het huis.
Zodra Damián zijn rust en rythme heeft hervonden en ik ook wat meer gewend ben aan werken met een hondje in huis, dan gaan we een afspraak maken voor een behendigheids cursus. Damián zit ook al halverwege zijn zwemles dus daar gaan we ook mee door. Voor de meeste andere dingen is hij echter nog teveel afgeleid.
Even op de foto klikken om hem te vergroten.
Een foto van een foto van Damián thuis.
Ik heb verder nog geen staande of zittende foto's.
Hij kijkt een beetje Chinees: dat komt door de flitser.
Ik wilde het zonder flitser doen maar daar is hij te donker voor.
Kijk maar: hier kijkt hij al iets beter.
De foto is een beetje wazig maar let op bijvoorbeeld zijn mooie vaste lippen.
Zijn gebit is ook perfect.
Nou ja, de foto spreekt voor zich: zijn vacht is niet gescheiden [dit is na in de regen te hebben gelopen] en goed onderhouden.
Hij heeft ook een staart hoor..
Damián ging zélf in zijn slaapplek liggen, enkele minuten nadat hij hier alles gezien had.
Hij sliep om 11 uur, en ik dus ook. Nu staat de bench nog op slot en naast mijn bed.
De bovenkant is open zodat ik mijn hand er in kan doen als hij gaat blaffen.
Dat heb ik maar 1 keer moeten doen, waarschijnlijk omdat hij wakker werd en niets hoort: hij is gewend om bij zijn familie te slapen. Vandaag schuif de bench al een stukje verder richting deur.
Dan nog voor de azijnzeikerds:
ps. wegens privacy redenen heb ik wat informatie omtrend de fokker, de honden en mijzelf weg gelaten. het laaste dat ik wil is ook lastig gevallen worden door broodfokkers.
)
