Gisteren voor het eerst dit jaar weer laarzen onder mijn kniebroek, want ik had het koud. En ik had het bloed- en bloedheet na de boodschappen en een fietstochtje naar de stad, dus die krengen gelijk uitgetrokken toen ik thuis kwam en verder op blote voetjes gehuppeld. De tijd dat het kon, want 's middags een verjaardag in Zeist.
Dus laarzen lagen vannacht (en vanmorgen) nog buiten in het gras.
Vanochtend met de dames gaan sjouwen op mijn wandelschoenen, en bij thuiskomst achter de pc. Miep was heerlijk rustig. Op een gegeven moment komt Pieter van zolder, en hij komt met een mega-grijns weer binnen want "Miep is heel erg druk met een mega-moeilijke-klus". Ik loop naar buiten, verwacht dat ze met een prachtig gat bezig is (hoewel, zou Pieter dan ook grijnzen?), maar nee. Het ding was minitieus de linkerlaars aan het slopen. Veter keurig in stukjes, de hele rits lag als een uitgerafeld ijzerdraadje op het gras, happen uit het leer en toen ik kwam kijken was ze bezig die veel te warme voering van het leer af te slopen.
Dure laarzen volledig naar de Galemiezen, maar ik kon er alleen maar om lachen. Dat bekkie van d'r. "Goed van mij hè?" Om op te vreten dat wijffie
)
