afgelopen donderdag hebben we te horen gekregen dat Vigo helaas toch een bottumor heeft. Ondanks dat bij eerder onderzoek het biopt juist negatief was voor tumorcellen, ondanks dat hij statistisch gezien eigenlijk dan inmiddels al lang dood of minstens heel ziek had moeten zijn... wat hij gelukkig niet is. Hij doet het sinds de pootamputatie eigenlijk ontzettend goed, en dat zien niet alleen wij maar ik hoor het ook continu om me heen.
Uit de voorlopige uitslag blijkt wel dat het om een medium kwaadaardige vorm gaat (en aangezien bottumoren iha juist heel agressief zijn is dat relatief goed nieuws) en er zijn in de meest nabijgelegen lymfeknoop geen uitzaaiingen gevonden. Ook op rontgenfoto's die gemaakt zijn voor de operatie (8 weken geleden, en een half jaar na het eerste biopt) waren ook nog geen zichtbare uitzaaiingen te vinden in buik en borst. Even ter vergelijk: in 95% van de gevallen is een bottumor al uitgezaaid tegen de tijd dat het vastgesteld wordt, en als hij nu een tumor heeft had hij die dus in december ook al. En dat terwijl de gemiddelde levensverwachting na diagnose nog 4 maanden is...
Voorlopig zit hij in alles dus blijkbaar aan de gunstige kant van de statistieken. Wel zullen we op korte termijn moeten beslissen of we het traject van chemotherapie inslaan, wat wel wordt aangeraden door de specialist. Daarover hoop ik komende week wat meer vragen beantwoord te krijgen - en dan vooral in de zin van wat het voor hem kan opleveren aan levensverlenging en levenskwaliteit. Ook wil ik toch nog wel graag weten waarom er bij het eerste onderzoek niet al dit is uitgekomen en hoe "normaal" het is dat dit gemist wordt. In tussentijd hebben wij hem namelijk een half jaar lang behandeld met het idee dat het iets anders was, en dat heeft ons nogal op het verkeerde been gezet. Als nu blijkt dat het eigenlijk best normaal is dat een biopt niet het juiste resutaat levert was het wel fijn geweest dat te weten, dan hadden we vermoedelijk eerder weer aan de bel getrokken... niet dat dat voor Vigo nu nog uitmaakt maar wil het dan toch niet ongenoemd laten.
Al met al dus toch een tegenvallende uitslag die nog wel weer vragen en beslissingen oproept voor de nabije toekomst. In tussentijd heeft hij gelukkig nergens weet van en is hij de vrolijke, blije en enthousiaste hond die we kenden van vóór dit allemaal begon te spelen... zie ook deze filmpjes van een paar weken geleden
http://members.ziggo.nl/ferro/MOV05774.MPG" onclick="window.open(this.href);return false;
en
http://members.ziggo.nl/ferro/MOV05776.MPG" onclick="window.open(this.href);return false;
NB: dit is altijd al zijn manier van lol hebben geweest... vooral veel bleren en een beetje loos meehollen met een hond met een bal, en liefst het water in
raar spul, die Spanjolen
beetje normale processen runnen zit er blijkbaar echt niet in. Gaan we nog over klagen. 
En een heel gebouw vol andere mensen en hondjes 
)