Dat is allemaal goed verlopen en mevrouw was al snel weer op de been. Ze kreeg nog drie dagen 2x daags Tolfedine (pijnstiller en ontstekingsremmer).
Vrijdag begon ze bij bepaalde bewegingen te piepen, zaterdag begon ze te braken en wilde ze niet meer eten, wel drinken.
Zondag naar de dienstdoende dierenarts. Je kon duidelijk zien dat ze echt heel ziek was, ze had verder geen koorts. Arts vermoedde idd iets nav de sterilisatie en we kregen een pijnstiller, antibiotica en anti-braakmiddel mee. En dan zou ze moeten opknappen. Dat gebeurde helaas niet. Maandagochtend bleek ze niet eens meer te kunnen lopen. Dus wij, hup, hond in de auto en zo snel mogelijk naar de dierenarts (waar ze ook gesteriliseerd is).
Röntgenfoto gemaakt, was niet echt iets op te zien. Er zat dus niks anders op dan haar weer te opereren. Toen bleek dus dat ze een buikvliesontsteking had en niet zo zuinig ook. Van voor tot achter ontstoken en vier liter ontstekingsvocht uit d'r buik gehaald.
D'r buik is helemaal onderzocht, darmen, maag etc. maar de dierenarts kon niet meer zien waar nou eigenlijk de oorsprong van de ontsteking moest zitten. Al met al ontzettende kritieke situatie en het was onzeker of ze het wel ging redden.
We zijn nu vier dagen verder en het gaat gelukkig heel goed met haar. Ze ligt nog wel aan een infuus en het blijft nog wel even onzeker maar we hebben goede hoop.
Wat we ons nu afvragen of dit een complicatie is nav de sterilisatie en heeft de dierenarts hier "schuld" aan? Eigenlijk willen we ons daar helemaal niet mee bezig houden, we willen dat ze gewoon weer lekker, gezond, bij ons thuis is.
Maar we merken dat de arts een beetje zoekt naar een oorzaak die iig niet bij hem ligt, terwijl wij er eigelijk van overtuigd zijn, dat het door de sterilisatie komt. (Buikvliesontsteking krijg je door perforatie van maag of darm of door een wond van buiten naar binnen (de operatiewond)).
Daarnaast gaat dit alles natuurlijk flink in de papieren lopen, en dat is uiteraard het risico als je een hond neemt, je hebt tenslotte voor dat beestje te zorgen. Maar ja, als ik haar niet had laten steriliseren, was het dan niet gebeurd? Als het een complicatie is, voor wie zijn dan de kosten?
Kortom, heeft er iemand wel eens gehoord van zo'n complicatie en hoe is dat toen afgehandeld. Of wat zouden jullie doen of wat vinden jullie van de situatie?
