Suprelorin implantaat/chemische castratie

[duitse herder]

@duitse herder: Ik heb geen idee hoe ik het op zou moeten lossen als het om een teefje zou gaan, maar dat is in dit geval ook helemaal niet van toepassing, dus waarom die vraag? Bij een reu is die optie er nu eenmaal.

Ik vraag het omdat wat jij nu benoemd als probleemgedrag dus geen typisch reuen gedrag is. Daarom mijn vraag, stel dat het een teef was, wat zou je dan doen? Nu kies je eigenlijk voor makkelijkste weg zonder garantie door hormomen weg te halen, maar wat zou je bij een teef doen? Zoals ik ook al zei, ik ken een teef die het heeft. wat moet zij dan doen?

[Brindlecardi]

Ik denk dat je een goede keus maakt! Zoals ik Haakon ken van de cursus, is het (ten eerste) een schat van een hond, maar hij is erg snel afgeleid en joelt dan de hele buurt bij elkaar Jullie doen veel met hem en proberen ook alles aan zijn gedrag te doen, daar kan het niet aan liggen..

Begrijp de reacties van de andere mensen hier ook wel hoor, ik had misschien ook zo gereageerd als ik Haakon niet zou kennen.. maar ik denk dat dit voor jullie (en Haakon natuurlijk) de juiste beslissing is

Thanx voor je support. Ik had het inderdaad nog niet eens gehad over hoe het er bij de cursus aan toe gaat.....Ik zou niet meer weten hoe ik de anderen hier op het forum zou moeten overtuigen van het feit dat ik denk dat wij hier een goede keuze maken, maar we gaan het gewoon proberen.

@duitse herder: Ik heb geen idee hoe ik het op zou moeten lossen als het om een teefje zou gaan, maar dat is in dit geval ook helemaal niet van toepassing, dus waarom die vraag? Bij een reu is die optie er nu eenmaal.

Je zoekt het probleem bij je hond terwijl het probleem bij jou ligt. Dat een hond snel afgeleid is heeft helemaal niets met hormonen te maken, maar heeft met jou te maken, jij bent kennelijk niet leuk genoeg. Plus dat je te maken hebt met een puber.

[Mireillevdw]

Nou, dan zijn mijn vriend en ik dus allebei niet leuk genoeg.

[Fin]

Een reu moet ook leren omgaan met al die hormonen, en dat kost tijd. Soms is het jammer dat een jonge reu die tijd niet gegund wordt. Dan wordt er geroepen van 'castreer hem maar'. Terwijl dit een definitieve oplossing is voor een tijdelijk probleem en ingrijpende lichamelijke veranderingen met zich meebrengt. Dat implantaat is maar een klein beetje beter dan gelijk een operatie.

[duitse herder]

Een reu moet ook leren omgaan met al die hormonen, en dat kost tijd. Soms is het jammer dat een jonge reu die tijd niet gegund wordt. Dan wordt er geroepen van 'castreer hem maar'. Terwijl dit een definitieve oplossing is voor een tijdelijk probleem en ingrijpende lichamelijke veranderingen met zich meebrengt. Dat implantaat is maar een klein beetje beter dan gelijk een operatie.

Maar vind jij dit gedrag echt hormoon gedrag? Ik ben begonnen met mijn teefje toen zij 6 maanden was, ze had voor alles oog behalve voor mij. Sinds 1,5 maand heeft zij het opeens door, ik ben toch nog ietsjes leuker dan alle andere honden Ik heb ook gedacht dit komt nooit goed, en toen zag ze opeens het licht haha (stukjes frikandel deden denk ik ook wonderen )

[Zoek stok!]

Ik vind castratie helemaal niet uit den boze (bij Tobi heb ik juist tegen Githa gezegd dat ik het zou doen als ik haar was), maar bij een reu van elf maanden gaan m'n wenkbrauwen wel omhoog. Ja, hij is groot en lomp, maar waarom heb je dan voor een DH reu gekozen? Dat zijn nou niet direct ‘ballerina-types’. Afgeleid zijn in het algemeen ga je niet oplossen met zo'n implantaat. Als het nou om buitengewone geilheid ging, geloof ik er wel in. Maar wat jij beschrijft, is echt een kwestie van trainen en voor een deel zit het ook gewoon in de hond. Bram is ook snel afgeleid en daar maak je niet ineens een gefocuste hond van met castratie.

Maar goed, ik ben benieuwd of het werkt. Ik hoop wel dat je eerlijk tegen je zelf bent. Ik zeg dit omdat ik het idee heb dat mensen na de castratie ook willen zien dat het probleem ineens opgelost is

[starfleet]

Ik hoop dat ie op deze manier ook weer wat meer aandacht voor ons krijgt als er andere honden in de buurt zijn. Ik heb al veel positiefs gelezen hierover.

Veel jonge honden vertonen dit gedrag. Het wordt wel deels ingegeven door hormonen, reuen hebben er ook veel meer "last" van dan teven meestal als ik het zo allemaal om me heen hoor, maar dit is toch zeker ook wel een kwestie van trainen. Het hoort bij het volwassen gaan worden en het komt nu op jou aan Ik vind het zo'n zonde van een jonge reu, ook al is het dan geen echte castratie.

edit: ik zie dat Zoek Stok! al ongeveer hetzelfde zegt. Amen dan Ik begrijp dat nl. ook niet. Een fiks ras kiezen, een reu en dan niet accepteren dat het een reu wordt van een fiks ras. Kun je het niet als een uitdaging zien, hem te trainen? Je weet nu echt nog niet wat voor hond het gaat worden en in feite belet je hem om zijn echte, wellicht stoere, mannelijke ik te worden. Pas als je dán merk dat castratie beter zou zijn, dan zou ik gerust castreren, teef of reu.


Anne




Anne

[Githa]

Ik heb het zelf zonder gedaan, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen dat je het in extreme gevallen als een hulpmiddel zou willen inzetten. Hoe hormonaal een puberreu is verschilt toch enorm per individu en misschien zit Haakon inderdaad wel extreem bovenin nu.
Ook aandacht aan de lijn is een geleerd trucje, en je moet wel de tijd en gelegenheid krijgen om het trucje aan te leren, het moet ook binnenkomen bij de hond. Het implantaat werkt een half jaar, dus je krijgt een half jaar de tijd om keihard te trainen zonder die gierende hormonen om tegenop te boksen.
En zonde van de reu... als het uitgewerkt is heb je gewoon je intacte reu weer terug, hij kan zelfs nog dekken. Maar dan dus wat ouder en hopelijk met de vruchten van de trainingsuren.

@TS: Ik zou het implantaat persoonlijk wel doen in combinatie met een goede GT, zodat je je half jaar ook echt ten volle benut.

[Frenk]

Ik vind 11 maanden ook wel wat jong om vast te stellen of dit gedrag blijvend is of niet, aan de andere kant is zo'n implantaat dan wel een manier om te kijken of een castratie uberhaupt de gewenste invloed zou hebben.

[starfleet]

Nou, dan zijn mijn vriend en ik dus allebei niet leuk genoeg.

Je bent waarschijnlijk voorspelbaar geworden Ik vind het gelijk zo negatief opvatten alsof je niet leuk genoeg zou zijn. Maar soms wordt het tijd de toverkast aan te spreken, wat creatiever proberen te zijn. Zorgen dat de hond nieuwsgierig is naar wat de baas nu weer heeft of wat hij kan verdienen etc. Ik denk zelf dan ook wel dat er een deel in zit dat je niet helemaal meer zo serieus als baas genomen wordt vaak.

Er worden andere dingen van je gevraagd als een hond volwassen wordt. Ik weet wel dat rangorde tegenwoordig een beetje een vies woord is maar ik geloof er nog wel een beetje in. Als je zorgt dat je uitstraling zelfverzekerd is, je consequent bent, niet genoegen neemt met een commando afraffelen, een halve zit accepteert dat soort dingen, ook niet thuis of in de tuin, daar is een hond (volgens mij) gevoelig voor. Vaak komt daar rond het half jaar negen maanden een beetje de klad in Hij is immers zo braaf etc...Hondje merkt dat hij de bal ook wel 10 centimeter verder van je af kan leggen, dat soort dingen.

En verder vind ik dat lachen ook moet Jonge honden vinden spelen met andere honden nu eenmaal leuk en willen heel graag om dat hoekje kijken. Trouwens volwassen honden ook, ik ken nauwelijks honden die niet af en toe eens opgehaald moeten worden, ook al zijn ze goed getrained en behoorlijk gefocused op de baas.

Anne

[starfleet]

@TS: Ik zou het implantaat persoonlijk wel doen in combinatie met een goede GT, zodat je je half jaar ook echt ten volle benut.

Maar dan weet je toch nog niet hoe je reu eigenlijk is of wordt? Hij kan dan niet normaal met zijn mannelijke hormonen volwassen worden. Lichamelijk niet helemaal en geestelijk niet. Pas daarna kan hij dan verder met zijn ontwikkeling. Okay hij lert miswschien geen ongewenst gedrag aan, dat zou een voordeel kunnen zijn.

Als je een mensenpuber chemisch castreert wordt het geen man zolang hij die hormonen krigt, lichamelijk ook niet, dat is bij een hond niet anders ook al krijgen die geen haar bij hun piemel en in hun oksels en breekt hun stem niet. Een reu van een groot ras vind ik met 11 maanden te jong.

Anne

[Githa]

@TS: Ik zou het implantaat persoonlijk wel doen in combinatie met een goede GT, zodat je je half jaar ook echt ten volle benut.

Maar dan weet je toch nog niet hoe je reu eigenlijk is of wordt? Hij kan dan niet normaal met zijn mannelijke hormonen volwassen worden. Lichamelijk niet helemaal en geestelijk niet. Pas daarna kan hij dan verder met zijn ontwikkeling. Okay hij lert miswschien geen ongewenst gedrag aan, dat zou een voordeel kunnen zijn.

Als je een mensenpuber chemisch castreert wordt het geen man zolang hij die hormonen krigt, lichamelijk ook niet, dat is bij een hond niet anders ook al krijgen die geen haar bij hun piemel en in hun oksels en breekt hun stem niet. Een reu van een groot ras vind ik met 11 maanden te jong.

Anne

Nou lijkt het net of ik erg voor castreren ben, terwijl het eerlijk gezegd juist omgekeerd is.

Ik weet eigenlijk niet of je een onvolwassen reu schade toebrengt door de hormonale ontwikkeling stil te leggen, daar had ik nog niet bij stilgestaan. Ik heb er in alle informatie over suprelorin niets over gelezen in ieder geval, maar dat zou zeker iets zijn wat ik zou willen weten.

Voor wat betreft jouw eerste alinea, ik vraag me dat dus af, of ie dan stilstaat in zijn ontwikkeling. Hij doet toch nog steeds ervaringen op en leert gewoon verder hoe zich te verhouden tot andere honden. Er slijt ook gewenst gedrag in zou ik verwachten, maar misschien blijkt na dat half jaar dat de hormonen dan alsnog weer verandering daarin gaan brengen en ben je er per saldo niets mee opgeschoten.
(Ik vraag het me bij Tobi weleens af, hoe zijn eerste reactie naar andere honden geworden zou zijn als hij, zoals nu met dat implantaat, iets minder stress zou opbouwen op afstand. Misschien was dat heftige 'de aanval is de beste verdediging' niet zo enorm ingesleten. Nu is zijn eerste reactie ook met implantaat nog steeds de ingesleten reactie, volautomatisch en zonder nadenken. Ondanks dat ie minder stress opbouwt.)

Een voordeel blijf ik zien voor de eigenaren, je krijgt de kans om een half jaar onder goede deskundige begeleiding getraind te worden. Niet iedereen kan dat zomaar vanzelf, alle juiste knoppen vinden op een heftig puberende grote reu, en ze krijgen met dat implantaat een half jaar de tijd om bij te leren.

Ik ben het verder eens dat alleen het implantaat en verder hopen dat dat het wondermiddel is, te makkelijk zou zijn.

[duitse herder]

Ik vind castratie helemaal niet uit den boze (bij Tobi heb ik juist tegen Githa gezegd dat ik het zou doen als ik haar was), maar bij een reu van elf maanden gaan m'n wenkbrauwen wel omhoog. Ja, hij is groot en lomp, maar waarom heb je dan voor een DH reu gekozen? Dat zijn nou niet direct ‘ballerina-types’. Afgeleid zijn in het algemeen ga je niet oplossen met zo'n implantaat. Als het nou om buitengewone geilheid ging, geloof ik er wel in. Maar wat jij beschrijft, is echt een kwestie van trainen en voor een deel zit het ook gewoon in de hond. Bram is ook snel afgeleid en daar maak je niet ineens een gefocuste hond van met castratie.

Maar goed, ik ben benieuwd of het werkt. Ik hoop wel dat je eerlijk tegen je zelf bent. Ik zeg dit omdat ik het idee heb dat mensen na de castratie ook willen zien dat het probleem ineens opgelost is

Sluit ik mij helemaal bij aan Als hij echt oversext is, op alles rijdt etc is het hormonenkwestie. Maar ik heb het idee dat dit meer gedrag is dan hormonen. Haakon is trouwens een ODH Ik ken persoonlijk zelf weinig echt lompe duitse herders, odh kom ik nooit tegen. Dat joelen is gewoon echt herder eigen, waarom geen idee maar alle herders zijn nogal luidruchtig :N:

[Mireillevdw]

Ik ga ook zeker even navragen of het geen negatieve gevolgen zou hebben voor de ontwikkeling van Haakon en vanzelfsprekend overleggen we ook met de dierenarts of dit de juiste optie is.

Toch vind ik het jammer dat sommige mensen zelf hun conclusies trekken en geen waarde lijken te hechten aan de reactie van een medecursiste en de mening van onze instructeur (die overigens ook met een opleiding gedragstherapeut bezig is), mensen die ons & Haakon kennen in real life……

[M@scha]

Nou, dan zijn mijn vriend en ik dus allebei niet leuk genoeg.

inderdaad. net als 99% van de mensen met een puberhond

is niks raars. het is de allermoeilijkste opdracht voor een hondenbaas.

[M@scha]

Ik vind 11 maanden ook wel wat jong om vast te stellen of dit gedrag blijvend is of niet, aan de andere kant is zo'n implantaat dan wel een manier om te kijken of een castratie uberhaupt de gewenste invloed zou hebben.

als dat zo was wel, maar het zegt helaas niks over de effecten na een daadwerkelijke castratie

[starfleet]

Ik weet eigenlijk niet of je een onvolwassen reu schade toebrengt door de hormonale ontwikkeling stil te leggen, daar had ik nog niet bij stilgestaan. Ik heb er in alle informatie over suprelorin niets over gelezen in ieder geval, maar dat zou zeker iets zijn wat ik zou willen weten.

Dat weet ik ook niet, maar het is wel iets waar ik bang voor zou zijn. Nou is schade een groot woord, maar ik heb het idee dat hij zich wel anders ontwikkelt dan met hormonen. Of dat goed of kwaad is, dat zal van de hond afhangen en nou net dat weet je niet.

.
(Ik vraag het me bij Tobi weleens af, hoe zijn eerste reactie naar andere honden geworden zou zijn als hij, zoals nu met dat implantaat, iets minder stress zou opbouwen op afstand. Misschien was dat heftige 'de aanval is de beste verdediging' niet zo enorm ingesleten. Nu is zijn eerste reactie ook met implantaat nog steeds de ingesleten reactie, volautomatisch en zonder nadenken. Ondanks dat ie minder stress opbouwt.)

Dat zou heel goed kunnen, maar dat is nu achteraf, nu Tobi al een hele tijd verder is, dat is iets wat je toen hij nog heel jong was niet kon weten. Misschien had hij zich gemakkelijk in een underdog positie geschikt, had hij zelfs op zich laten rijden (ik noem maar wat) had je nu zonder er op te letten kunnen lopen.

Het hondje van mijn buurvrouw had achteraf wellicht ook beter met een jaar "geholpen" kunnen worden, vertoont precies hetzelfde gedrag als Tobi, maar het had ook net de verkeerde keuze kunnen zijn bij zo'n hond.

Een voordeel blijf ik zien voor de eigenaren, je krijgt de kans om een half jaar onder goede deskundige begeleiding getraind te worden. Niet iedereen kan dat zomaar vanzelf, alle juiste knoppen vinden op een heftig puberende grote reu, en ze krijgen met dat implantaat een half jaar de tijd om bij te leren.

Dat ben ik met je eens, daar had ik in eerste instantie niet aan gedacht.

Anne

[Tamara/Bayko]

Als ik dit zo lees had ik Bayko destijds ook maar (chemisch) moeten laten castreren. Dacht het dus niet. Haakon is elf maanden en vind de hele wereld zoooo ontzettend leuk dat ie zich van jou als baas soms niet zo veel aantrekt. Ik kan me prima voorstellen dat dat voor jou en je vriend ontzettend frustrerend is, ik heb met Bayko nl. precies hetzelfde doorgemaakt. In huis ging het best goed maar als we de wijde wereld introkken leek het wel of ik niet meer bestond. Alles was interessant behalve ik. Andere honden, mensen... alles moest en zou onderzocht en begroet worden. Van normaal wandelen was dan echt geen sprake meer. Vooral het eerste jaar/anderhalf jaar heb ik echt wel eens met tranen in m'n ogen op het trainingsveld gestaan omdat meneer de andere honden en alle mensen die er rondlopen stukken interessanter vond dan mijn persoontje. Castratie is echter nooit in me opgekomen. Wat bij ons wel heel erg heeft geholpen is trainen trainen trainen. Onder begeleiding van een goede trainer die tevens gedragstherapeut is en veel ervaring heeft met dit soort honden. Hij zorgde ervoor dat ik de moed niet opgaf, terwijl ik regelmatig op het punt stond de handdoek in de ring te gooien in ieder geval wat het volgen van cursussen op de hondenschool betrof. Het kost veel tijd en energie maar als je dat ervoor over hebt zul je uiteindelijk resultaat boeken. Bij Bayko duurde het bijna anderhalf jaar voordat er langzaam een knopje omging. Onze band is er alleen maar sterker door geworden. Ik denk eerlijk gezegd dat je te snel bent met het grijpen naar noodmiddelen.

[Brindlecardi]

Ik ga ook zeker even navragen of het geen negatieve gevolgen zou hebben voor de ontwikkeling van Haakon en vanzelfsprekend overleggen we ook met de dierenarts of dit de juiste optie is.

Toch vind ik het jammer dat sommige mensen zelf hun conclusies trekken en geen waarde lijken te hechten aan de reactie van een medecursiste en de mening van onze instructeur (die overigens ook met een opleiding gedragstherapeut bezig is), mensen die ons & Haakon kennen in real life……

Een dierenarts maakt jouw hond niet mee in het dagelijkse leven, daarnaast zijn zij niet gespecialiseerd in honden gedrag, maar in de medische aspect van het verhaal. Het enige wat ze je kunnen vertellen is dat het nadelig is, maar veel dierenartsen die daar niet volledig eerlijk in zijn, of hun gekleurde mening over geven. Plus dat het geld oplevert als ze vertellen dat het top is om dit allemaal te doen bij de hond, daar heeft hij namelijk baat bij.

[Mireillevdw]

We zijn weer terug van de dierenarts en wel zonder implantaat. We hebben besloten het niet te doen na een goed gesprek met onze (heel eerlijke) dierenarts. De reden dat we zo hebben besloten is, omdat het wel degelijk nadelig kan zijn voor de groei en omdat er al eens ter sprake is gekomen (door de eigenaren van de vader van Haakon) dat Haakon de kwaliteiten zou hebben als dekreu, dus hij misschien ook nog voor de fok ingezet gaat worden, willen we het toch op een andere manier gaan proberen. De DA gaf aan dat het er voor een groot gedeelte gewoon bij hem inzit (gedrag naar andere honden) en dat het voor een deel de hormonen kunnen zijn, maar dat het er wel voor een deel uit te trainen valt waarschijnlijk. Nog maar extra veel trainen en we gaan eens kijken wat een GT voor ons zou kunnen betekenen. We gaan weer met frisse moed verder.
Misschien dat mensen hier op het forum ons er ook mee kunnen helpen.
Ik zou het zoooo ontzettend zonde vinden als Haakon niet helemaal de bouw zou hebben, die hij zou kunnen hebben en dat is voor een dekreu toch wel erg belangrijk en iets waar je zeker rekening mee moet houden.

[Budkes]

Toch vind ik het jammer dat sommige mensen zelf hun conclusies trekken en geen waarde lijken te hechten aan de reactie van een medecursiste en de mening van onze instructeur (die overigens ook met een opleiding gedragstherapeut bezig is), mensen die ons & Haakon kennen in real life……

Tsja misschien omdat ze de deskundigheid van de instructeur en gedragstherapeut in wording ernstig in twijfel trekken als deze adviseert om een grote maat herder van 11 maand te laten (vooruit dan chemisch) castreren.
Kom op zeg. Niets van wat je zegt hier, komt voort uit hormonaal gedrag. Maar lijkt in alles op een puberende grote hond. Lastig ja, maar abnormaal nee. En voor mij moet een hond abnormaal zijn wil je er medisch aan gaan sleutelen.
Ik zeg niet dat je niet genoeg doet met Haakon of dat je niet je best doet, maar het is duidelijk niet datgene wat hij vraagt of nodig heeft, dan moet je het dus anders gaan doen maar om het dan op zjn hormonen te gooien, dat vind ik niet eerlijk tov de hond.
Misschien had je je iets te veel voorgesteld van het "zachtaardige, goedmoedige"van de ODH en valt het wat tegen dat er toch veel "normaal" luidruchtig en bij tijd en wijle stik-eigenwijs Duitse Herderbloed in zit.

Nogmaals ik twijfel niet aan je inzet en liefde voor Haakon, maar ik vind het niet eerlijk tov de hond.

[Githa]

We zijn weer terug van de dierenarts en wel zonder implantaat. We hebben besloten het niet te doen na een goed gesprek met onze (heel eerlijke) dierenarts. De reden dat we zo hebben besloten is, omdat het wel degelijk nadelig kan zijn voor de groei en omdat er al eens ter sprake is gekomen (door de eigenaren van de vader van Haakon) dat Haakon de kwaliteiten zou hebben als dekreu, dus hij misschien ook nog voor de fok ingezet gaat worden, willen we het toch op een andere manier gaan proberen. De DA gaf aan dat het er voor een groot gedeelte gewoon bij hem inzit (gedrag naar andere honden) en dat het voor een deel de hormonen kunnen zijn, maar dat het er wel voor een deel uit te trainen valt waarschijnlijk. Nog maar extra veel trainen en we gaan eens kijken wat een GT voor ons zou kunnen betekenen. We gaan weer met frisse moed verder.
Misschien dat mensen hier op het forum ons er ook mee kunnen helpen.
Ik zou het zoooo ontzettend zonde vinden als Haakon niet helemaal de bouw zou hebben, die hij zou kunnen hebben en dat is voor een dekreu toch wel erg belangrijk en iets waar je zeker rekening mee moet houden.

Knappe beslissing . Heel veel succes met de training, hou de moed erin.
Ik heb zelf goede ervaringen met een GT voor Tobi, maar voor jou zit ze misschien te ver weg. Wellicht weten anderen nog goede adressen bij jou in de buurt.

[Budkes]

Nou ik schreef tegelijkertijd met jou Mireille maar
Fijn en nu op zoek naar andere methodes om Haakon daar te krijgen waar je hem wilt hebben en héél véél geduld.

[Brindlecardi]

Goed zo

[duitse herder]

Fijn dat je er voor gekozen hebt hem niet te laten implanteren Van de groei had ik al zo een vermoeden, gelukkig is daar nu duidelijk voor.

reageert hij positief op balletjes? Ik zou ook proberen de beloning af te wisselen, herders zijn vaak erg slim

[Frenk]

We zijn weer terug van de dierenarts en wel zonder implantaat. We hebben besloten het niet te doen na een goed gesprek met onze (heel eerlijke) dierenarts. De reden dat we zo hebben besloten is, omdat het wel degelijk nadelig kan zijn voor de groei en omdat er al eens ter sprake is gekomen (door de eigenaren van de vader van Haakon) dat Haakon de kwaliteiten zou hebben als dekreu, dus hij misschien ook nog voor de fok ingezet gaat worden, willen we het toch op een andere manier gaan proberen. De DA gaf aan dat het er voor een groot gedeelte gewoon bij hem inzit (gedrag naar andere honden) en dat het voor een deel de hormonen kunnen zijn, maar dat het er wel voor een deel uit te trainen valt waarschijnlijk. Nog maar extra veel trainen en we gaan eens kijken wat een GT voor ons zou kunnen betekenen. We gaan weer met frisse moed verder.
Misschien dat mensen hier op het forum ons er ook mee kunnen helpen.
Ik zou het zoooo ontzettend zonde vinden als Haakon niet helemaal de bouw zou hebben, die hij zou kunnen hebben en dat is voor een dekreu toch wel erg belangrijk en iets waar je zeker rekening mee moet houden.

Wat fijn om zo'n betrokken DA te treffen
Zou de tactiek die ik nu bij Frenk gebruik bij Haakon werken? Frenk's 'probleem' was dat 'ie te ver van me af ging lopen en zich te weinig van mij aantrok. Ik ben toen (mede op advies van hier ) begonnen met gewoon doorlopen en hem achter mij aan laten komen. En hier werkt dat

[Mireillevdw]

We zijn weer terug van de dierenarts en wel zonder implantaat. We hebben besloten het niet te doen na een goed gesprek met onze (heel eerlijke) dierenarts. De reden dat we zo hebben besloten is, omdat het wel degelijk nadelig kan zijn voor de groei en omdat er al eens ter sprake is gekomen (door de eigenaren van de vader van Haakon) dat Haakon de kwaliteiten zou hebben als dekreu, dus hij misschien ook nog voor de fok ingezet gaat worden, willen we het toch op een andere manier gaan proberen. De DA gaf aan dat het er voor een groot gedeelte gewoon bij hem inzit (gedrag naar andere honden) en dat het voor een deel de hormonen kunnen zijn, maar dat het er wel voor een deel uit te trainen valt waarschijnlijk. Nog maar extra veel trainen en we gaan eens kijken wat een GT voor ons zou kunnen betekenen. We gaan weer met frisse moed verder.
Misschien dat mensen hier op het forum ons er ook mee kunnen helpen.
Ik zou het zoooo ontzettend zonde vinden als Haakon niet helemaal de bouw zou hebben, die hij zou kunnen hebben en dat is voor een dekreu toch wel erg belangrijk en iets waar je zeker rekening mee moet houden.

Wat fijn om zo'n betrokken DA te treffen
Zou de tactiek die ik nu bij Frenk gebruik bij Haakon werken? Frenk's 'probleem' was dat 'ie te ver van me af ging lopen en zich te weinig van mij aantrok. Ik ben toen (mede op advies van hier ) begonnen met gewoon doorlopen en hem achter mij aan laten komen. En hier werkt dat

Ja, ik ben echt heel blij met onze dierenarts. Hij heeft het ook altijd heel erg druk.
Nou, Haakon blijft wel bij me lopen, maar als er een andere hond in het zicht is (en vooral als de blik van Haakon wordt beantwoord door een blik van de andere hond), gaat ie trekken en blaffen en de rugharen gaan omhoog staan. Haakon heeft pas zijn piepspeeltjes allemaal gemold, maar we gaan een nieuwe halen, zodat we die mee kunnen nemen. Misschien dat dat interessant is voor m. Ook verschillende beloningssnoepjes gaan we halen en bifiworstjes en die in stukjes snijden. Ik denk dat ie dat heeeeeel erg lekker vind en niet kan weerstaan.
We zullen zien. Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen rondom Haakon en ons.

[Budkes]

Nou, Haakon blijft wel bij me lopen, maar als er een andere hond in het zicht is (en vooral als de blik van Haakon wordt beantwoord door een blik van de andere hond), gaat ie trekken en blaffen en de rugharen gaan omhoog staan. Haakon heeft pas zijn piepspeeltjes allemaal gemold, maar we gaan een nieuwe halen, zodat we die mee kunnen nemen. Misschien dat dat interessant is voor m. Ook verschillende beloningssnoepjes gaan we halen en bifiworstjes en die in stukjes snijden. Ik denk dat ie dat heeeeeel erg lekker vind en niet kan weerstaan.
We zullen zien. Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen rondom Haakon en ons.

Rookworst Gewone goedkope in ieniemienie stukjes. Werkt altijd !
Geen hele per dag uiteraard .

[Ragyo]

Stukjes worst helpen hier Kiba ook prima langs andere honden heen! (anders is het ook borstelen/blaffen/trekken). Ik heb het hem aangeleerd met commando "kijk eens" en dat zeg ik dan als er een hond in zicht komt en ik kan hem er zo langs loodsen.

[flatcoatjrt]

Ja, ik ben echt heel blij met onze dierenarts. Hij heeft het ook altijd heel erg druk.
Nou, Haakon blijft wel bij me lopen, maar als er een andere hond in het zicht is (en vooral als de blik van Haakon wordt beantwoord door een blik van de andere hond), gaat ie trekken en blaffen en de rugharen gaan omhoog staan. Haakon heeft pas zijn piepspeeltjes allemaal gemold, maar we gaan een nieuwe halen, zodat we die mee kunnen nemen. Misschien dat dat interessant is voor m. Ook verschillende beloningssnoepjes gaan we halen en bifiworstjes en die in stukjes snijden. Ik denk dat ie dat heeeeeel erg lekker vind en niet kan weerstaan.
We zullen zien. Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen rondom Haakon en ons.

Een oud topic, maar ik ben erg benieuwd of het vele trainen bij jullie resultaat heeft gehad, is hij nu hij een jaar ouder is ook rustiger/stabieler daarin is geworden ?
Is het toch een piek van hormonen geweest, of was het blijvend...
Ik heb nu zo'n puber van een jaar hier...
gr mirjam