Tegenstelling

[Zoek stok!]

Op vrijdag heb ik een uur privéles: eerst een half uur Izzie en dan een half uur Bram. Ik moet ontzettend wennen aan trainen met zulke verschillende honden. Het is echt zwart en wit tegen over elkaar.

Izzie beloon ik grotendeels met spel, Bram met voer (voor spelen krijgt hij zelfs een voerbeloning!).
Izzie probeer ik kalm te houden in de oefeningen, bij Bram klik juist voor actie (opspringen, stukjes rennen etc).
Bij Izzie moet ik haar veel zelf uit laten zoeken, Bram help ik altijd omdat hij anders z'n motivatie verliest.
Bij Izzie is 'los' een uitdaging, bij Bram juist dat hij iets vast pakt.
Izzie is een half uur non stop met mij bezig, Bram moet ik zo nu en dan overtuigen dat het geurtje op de grond niet leuker is dan ik, en die hond die er aan komt al helemaal niet.

Ik vind het erg leuk om op zo'n verschillende manier bezig te zijn. Zeker omdat ze er alletwee duidelijk zo'n lol in hebben.

Zijn er meer mensen die trainen met honden die zo anders getraind moeten worden? En hoe heb je dat gedaan? Als ik niet zo'n directe begeleiding had gehad, had ik het nooit gekund.

[Maeve]

Nilo is ook een beetje zo'n Izzie. Ik weet dat we eens mee deden aan een workshop Dogdance. De instructrice zij op een gegeven moment 'En als je hond het goed doet, ga je natuurlijk helemaal uit je dak! Nouja, en Manon, jij gaat dan middelmatig uit je dak' Nu train ik niet met Nora, maar Nilo is wel anders dan waar je je op voorbereid. Want inderdaad, de algemene trainingstips zijn 'altijd belonen, zeer enthousiast doen, veel tegen je hond praten!' En dat moet ik nou juist niet doen

Het houd je wel scherp!

[Ragyo]

ik merk ook wel wat verschil zij het niet lijnrecht tegenovergesteld. Kiba is veel sneller hyper/nerveus dus bij hem gedraag ik me rustiger. Ragyo wil ik nog wel edens oppeppen door wat op de plaats te bewegen en te springen of rennen.
Kiba is meer op mij gefocust dan Ragyo en ook meer geneigd te anticiperen op wat ik eventueel van hem zou willen.

Bij Ragyo is het soms makkelijker iets nieuws aan te leren omdat hij zich niet uit het veld laat slaan als hij even niet weet wat de bedoeling is. Hij gaat gewoon door met uitproberen tot hij het goeie doet en de beloning krijgt. Kiba raakt sneller in de stress en loopt dan weg of gaat op zijn kont zitten, die moet ik echt voor elk stapje in de goede richting belonen en aanmoedigen.

Bij beide is het zo dat dwingen of het "moeten ze even doorheen" idee absoluut niet werkt. Als ik dat bij behendigheid soms zie, hoe honden door een band gegooid worden zo'n beetje of over een hindernis heen getrokken, als ik dat met Ragyo zou doen dan kwam ie er niet eens meer in de buurt daarna (ik vind ook niet dat het bij die andere honden heel goed werkt, maar goed, dat mogen hun baasjes uitzoeken verder)

[Lysette]

Jip en Ziva zijn ook zo verschillend (En Benno is nog veel anders maar die vindt trainen niet zo leuk ).
Jip kan ik heel erg motiveren met spel en dat kan bijna niet gek genoeg (Jip kan wel uit haar dak gaan maar blijft dan toch nog wel heel beheerst en kan zich ook weer heel makkelijk concentreren op iets rustigs). Ziva moet je juist opletten dat je een beetje rustig blijft omdat die anders echt even moet herstellen en tot rust moet komen Jip moet je ook eerder aansporen niet te voorzichtig te doen, die doet het ook liever langzaam en goed, terwijl je bij Ziva op moet letten dat ze van enthousiastme je niet omver springt of je hand op vreet bij wijze van, die is ook meer van het moet snel, jammer dan als het wat minder netjes is.

Ik vind het wel leuk die verschillen, hoewel ik wel meer train met Jip omdat mijn vriend vooral met Ziva traint. Beide hebben zo hun voor en nadelen maar ik vind het vooral een uitdaging de voordelen te benutten.

[*Anita*]

Jep had ik hier ook met Pardoes en Harley.
Met gehoorzaamheid vond ik dat niet zo'n punt.
Met behendigheid had ik hier op de wedstrijden behoorlijk problemen mee.
Moest vaak rennen omdat bij de klasses tegelijk starten en kon nauwelijks overschakelen waardoor Pardoes meende dat hij Pakwerk kon doen omdat ik te enthousiast was en Harley het totaal niet meer snapte omdat ik veel te weinig begeleiden.
Ik vond dat niet te doen en zou als Pardoes er nog geweest was waarschijnlijk alleen nog maar met hem wedstrijden hebben gelopen.

[Moos]

Ik train natuurlijk niet echt op een hondenschool, afgezien dan van twee keer puppycursus, maar merk wel in het 'dagelijkse trainen' ook heel veel verschil tussen Saar en Vera.
Het meest opvallende verschil vind ik dat je bij Saartje heel erg je best moet doen om haar een beetje enthousiast te krijgen (denk aan achter haar aanrennen al roepende "ga je pakken!" ), en dan nog mislukken mijn pogingen daartoe vaak. Bij Saar is het vaak meer "koekje erin" en dat is gewoon haar ultieme beloning waar ze ook echt heel erg blij van wordt.
Bij Vera kan ook nu ook wel vrij gek en enthousiast doen zonder dat ze 'doorflipt', maar toen ze pup was moest ik enorm oppassen met jubelen als ze iets goed deed. Zodra ik enthousiast ging doen werd pupje Vera helemaal hyper "jaaaaaaaaa, goed he? leuk he ". En dat na een simpele 'zit' ofzo
Ik heb haar zelfs een tijdje alleen met zachte stem en niks van koekjes of spel beloond omdat ze daar gewoon te blij van werd.
En Vera beloon ik dus voornamelijk met spel (lees: apporteren), koekjes kwat ze zelfs regelmatig uit. Dat is helemaal nieuw voor mij.

[ranetje]

Ik herken je verhaal zeker.

Rana, uiterst gevoelig en elke dwang leidt tot blokkeren
Ita die veel minder gevoelig is en die bij wijze van spreken keer op keer teruggeroepen kan worden als ze een foutje maakt en dan weer vrolijk aan de slag gaat bij de hernieuwde opdracht.

De tegenstelleng is niet zo groot als bij jouw Bram en Izzie.
Ik denk dat ik dan niet in staat zou zijn om de twee honden direct achter elkaar te trainen :N:

[Zoek stok!]

De tegenstelleng is niet zo groot als bij jouw Bram en Izzie.
Ik denk dat ik dan niet in staat zou zijn om de twee honden direct achter elkaar te trainen :N:

Over een aantal weken wil ik ze andersom gaan trainen. Dus eerst Bram en dan Izzie. Eerst Izzie en dan Bram is lastiger

[Frenk]

Ik heb natuurlijk alleen maar Frenk, maar ik zit me nu wel af te vragen in welke categorie Frenk valt en of ik alles op de voor hem juiste manier doe.

Leuk dat je het zo leuk hebt met je stel Het plezier spat in ieder geval van je berichten af.

[saffie]

Hier ook een enorm verschil. Nou train ik niet meer echt met Boy, maar ik heb hem laatst ipv Saffie meegenomen naar cursus (spel en beweging) zodat hij ook weer eens mocht. Maar wel puur voor de lol, want als ik serieus met Boy probeer te trainen dan raak ik gefrustreerd

Bij Saffie vallen de kwartjes altijd heel snel. En Boy vind het allemaal erg leuk en gezellig maar hij heeft niet ergens lang de aandacht voor. Ik vind het heel moeilijk om te belonen zodat hij ook snapt waarvoor het is.
Maar als hij eenmaal iets snapt dan zit het er ook goed in, terwijl ik bij Saffie nog wel eens een stapje terug moet doen.

Daarnaast heeft hij de neiging om gezellig te gaan rondlopen. Saffie kan ik ook niet altijd los hebben ivm andere honden, maar die let in principe wel op mij. Boy gaat gewoon terwijl ik probeer hem over een sprongetje heen te krijgen opeens iets anders doen

[~Tine~]

Ik heb een Kelpie en een flatcoat. Toch enorm verschillende rassen om mee te trainen. En dat vind ik net zo leuk. Ik heb weinig problemen met het maken van de klik als ik eerst met de ene train en dan met de andere. Maar ik ben het zo ook al jaren gewoon.

[shanty]

Ik heb dat hier ook wel al train ik niet heel veel met bob puur omdat hij het niks aan vindt. Die moet je ook blijven motiveren en dan nog loopt hij er bij als sjakie het is omdat het moet maar anders.

Mazzel daarin tegen doet graag mee heeft er altijd zin in en die hoeft abslouut niet gemotiveerd te worden want dat is hij vanuit zich zelf wel . Ook vindt hij alles echt leuk als we wat gaan doen daar krijg ik bij bob nog welleens een blik van jij bent niet wijs