Zoek stok! schreef:Okay toch nog een vraagje. Wat accepteer je dan wel precies van de andere eigenaar die jouw hond(en) niet bij zijn of haar aangelijnde hond wil hebben? En geen minutenlang lang de tijd heeft voor een discussie of overleg wat de reden is en geen actie ziet van de eigenaar van de hond(en) in kwestie behalve roepen dat ze echt niks doen (dat laatste vind ik nogal essentieel in mijn reactie)? Toch de poeliewoepie aanpak maar? Ik kan je vertellen dat die niet werkt
Kijk, als ik al aan het rennen ben naar Bram omdat hij een aangelijnde hond lastig valt, vind ik het raar als de eigenaar gaat schoppen of slaan. Maar hobbel ik gewoon door en jagen ze hem weg, dan vind ik dat logisch.
Ik denk dat een essentieel verschil in ons perspectief is dat ik standaard met een roedel loop, waarvan de dominante reu, Christo, alleen gericht is op mij en op zijn bal. Durga loopt daar wat tussenin te hobbelen met vooral aandacht voor de fazanten die zich in het struikgewas ophouden. Aidan heeft van de drie wat meer de neiging om contact te maken. Maar als de andere twee plus het vrouwtje doorlopen, blijft dit contact gegarandeerd vluchtig en kort. En 99 van de 100 keren is dit vluchtige contact heel positief, ook gelet op de reactie van de andere hond.
Er zijn honden die aangelijnde honden gaan lopen pesten, treiteren en uitdagen, daar krijg ik zelf af en toe mee te maken, gisteren nog bij de hondenvijver. Geroepen naar de baasjes, die die betreffende labrador nog maar twee weken bij zich hadden, dat ze hun hond nu beter weg konden roepen, en dat deden ze ook.
Dat soort gedrag heb ik zelf een aperte hekel aan, en dat gedrag vertoont Aidan dus zeer beslist niet.

Daarbij heb ik de mogelijkheid om de ontmoeting vluchtig te houden, en loop ik alleen met Aidan los in het officiële losloopgedeelte, niet in de aanlijngebieden waar Chrico het over heeft.
Het enige wat ik met Aidan heel af en toe last van heb gehad is dat hij sommige ontmoetingen spannend vindt en gaat borstelen. Bijvoorbeeld vlak na een incident waarbij de leidster van een stoer roedeltje van acht franse bullen het strandje op was gestormd en hem in het oor had gebeten. Dat laatste is nu gelukkig allang weer uit zijn systeem.
Ik kan me echt voorstellen dat nu jij meegemaakt hebt dat Bram gegrepen werd, je huiveriger bent voor welke honden bij jouw hond komen buurten. Maar dat neemt niet weg dat ik al jaren meerdere keren per week in datzelfde gebied met mijn honden loop en iedereen onbekommerd mijn honden op de paden passeert, naast mijn honden bij de hondenvijver met hun balletjes gooien, of hen passeren op de weide, zonder een greintje angst of reserve voor deze combinatie van twee grote zwarte honden en dat kleine gele opdondertje erbij. Ook niet als één van die zwarte honden even nieuwsgierig komt snuffelen.
Wie weet hoeveel andere mensen diezelfde jarenlange ervaring hebben en oprecht vreemd opkijken als een ander hun hond met zoveel wantrouwen benadert. Laat staan schopbewegingen gaat maken.
