frank1985 schreef:ranetje schreef:frank1985 schreef:Jaap* schreef:Als je slim bent zorg je ervoor dat die situatie niet ontstaat. Die situatie ontstaat alleen maar als je jezelf afhankelijk hebt laten maken van hulpmiddelen. En dan zijn het geen
hulpmiddelen meer
De relatie met je hond en het onderlinge begrip zijn de sleutels om tot structureel succes te komen. De rest is symptoombehandeling en derhalve structureel gezien nutteloos.
dat ben ik met je eens, echter ik begrijp dat het in de africhting ( mischien ook andere sporten hoor ) nog wel eens voor komt..... hoe moet je daar dan mee omgaan ?
Afbouwen
En uiteindelijk minimaal zo ver zien te komen dat je na de training kunt spelen als beloning voor het geheel.
Zou jij het zo graag zien of is dit de manier waarom het gebeurd ????
Ik snap je vraag niet helemaal
Ik weet dat iedereen zijn eigen manier heeft met zijn hond.
Ik bouw af tot beloning na de proeven (echt wedstrijden loop ik niet
).
Ik ga langzamerhand meer door op stembeloning per oefening en even stoeien aan het einde.
Zo deed ik dat lang geleden met mijn eerste honden ook al.
Ik blijf wel bedacht op even ontspannen voor de hond vooral als ik veel druk heb moeten leggen om een oefening goed af te ronden.
Sommige oefeningen zijn gewoon moeilijk. Op een bepaald moment of onder bepaalde omstandigheden.
Dat moet de hond daarna even kunnen ontspannen.
Geldt dus voor jachttraining in mijn geval
Een van mijn trainsters deed het ongeveer op dezelfde manier als ze een obedience wedstrijd liep.
In principe kan het voor elke training/wedstrijd gelden.
), een methode te lang gebruikt, waar de hond op uit gekeken is en hem niet voortijdig vervangen door een verrassende andere methode. Tjsa en waarom zal je je dan nog haasten .....
