Degeneratieve myelopathie in DH, ervaringen? *Update*

[*Jessy]

Zijn er hier op het forum mensen die ervaring hebben met degeneratieve myelopathie in Duitse Herders?

De reden dat ik graag ervaringen zou horen is de volgende: Ik ben vrijwilliger voor een animal control asiel in de county waar ik woon. Ik doe temperament tests om te kijken of honden geschikt zijn voor adoptie. Meestal kan ik de relatieve ellende van de honden hier vrij goed afdraaien (moet ook wel, anders kan ik wel opdoeken), maar van de week had ik er een die me niet loslaat.

Het is een Duitse Herder, binnengebracht als zwerver, van duidelijk meer dan 6 jaar oud. Hij moet ongetwijfeld in zijn jonge jaren een prachtige hond zijn geweest maar is nu een typisch geval van vergane glorie: vies, mager, en duidelijk zeer ongelukkig in zijn kennel. Het goede nieuws is dat hij met vlag en wimpel is geslaagd voor de temperament test en dus beschikbaar is voor adoptie.

Het slechte nieuws is dat hij dus hoogstwaarschijnlijk degeneratieve myelopathie heeft. Hij is onderzocht door de vaste dierenarts daar en die bevestigde dit, hoewel hij natuurlijk wel extra tests moet krijgen om 100% zekerheid te hebben. Het is ook aan hem te zien, hij is wankel op de poten, struikelt veel en is veel van zijn spiermassa kwijt (hoewel dit ook deels door de ondervoeding is natuurlijk). Verder is hij reuze vrolijk en speelt hij graag met een balletje. Hij heeft geen pijn, maar is wel snel moe. Vervelend is dat dit zijn kansen op adoptie sterk vermindert. En hoewel dit asiel echt een van de betere is in de zin dat ze pas euthaniseren als er echt geen andere oplossing meer is, komt de lente er nu aan en dat betekent spitsuur in het asiel en dus ruimtegebrek.

Hierdoor loopt hij dus het risico om op de euthanasielijst te komen als hij niet snel wordt geadopteerd. Om te voorkomen dat dit zijn lot wordt, heb ik een reservering op zijn dossier gezet. Dit noemen ze een 'last chance hold' en het betekent dat ze me bellen als hij op de lijst staat en dan mag hij met mij mee naar huis. Mocht hij voor die tijd geadopteerd worden, prachtig! Maar mocht de tijd gaan dringen, dan heb ik nog wel ruimte voor hem voor zolang als hij nog meekan.

Maargoed, dan heb ik dus een hond met een progressieve ziekte en dat zal het een en ander aan research vergen. Ik heb al veel informatie van het internet gehaald en weet dus redelijk goed wat het precies is en wat je kunt doen om het een beetje af te remmen. Maar er gaat niets boven praktijkervaring, dus iedereen die dit wel eens van dichtbij heeft gezien: deelt uw kennis!

Bedankt!

[Murphy]

Ik vind het super dat je deze hond een kans wil geven.
Met de ziekte heb ik geen ervaring sorry.
Wel heb ik een rottweilerteefje van 10 jaar met exact dezelfde klachten, alleen er is geen ziekte vastgesteld. Het niet vaststellen van welke ziekte was een keuze van ons, omdat ongeacht welke ziekte er uit de testen zou komen het er 99% zeker een zou zijn waar geen behandeling tegen mogelijk was. We hebben er voor gekozen alleen behandelbare ziekten uit te sluiten dmv enkele tests.

Mijn teefje staat nu op een kleine hoeveelheid prednison per dag`(1mg dexoral per dag). Hoe en waarom het werkt is dus onbekend voor ons. We hebben op de gok eerst pijnstillers en daarna prednison uitgeprobeerd om te kijken of ze er baat bij had, pijnstillers dus niet, de prednison wel. Na een periode enkele maanden geleden dat ze snel slechter werd is ze hierop nu erg stabiel (gelukkig).

Ik merk dat mijn teefje zich er ook een beetje naar heeft aangepast. Als
ze (kort) draait valt ze bijna altijd om, dus dat doet ze niet meer, ze gaat bijvoorbeeld liever achteruit tot ze ergens is waar ze met een ruime boog kan draaien.
Gooien met de bal doe ik geregeld maar heel kort (zo'n 2 a 3 keer gooien, vaak nog dat ik haar vasthoud tot de bal stil ligt zodat ze meer op haar eigen tempo op zoek gaat naar de bal, als ik gooi terwijl ze los is dan holt ze er gelijk achteraan en kukelt soms enkele malen over de kop als ze moet stoppen of ze glijdt onderuit als een honkbalspeler).
Ik heb een kleed neergelegd in huis op de plek waar ze het meest moet draaien, dat geeft haar toch wat steun (we hebben een gladde vloer).
Ik laat haar altijd achter mij de trap op en af gaan, zodat als ze zou vallen ik haar altijd tegen kan houden.
Soms als ze van de bank af wil dan blijft ze met haar achterhand op de bank liggen. Dan heeft ze hulp nodig. Ik ondersteun haar dan als ze haar achterkant op de grond laat zakken en dan gaat het redelijk. (Soms zakt ze evengoed door haar pootjes als Bambi op het ijs maar goed, pijn lijkt ze daar niet van te hebben.)
We houden haar erg laag op gewicht (is ook gewicht verloren van de spiermassa door minder beweging en de prednison) omdat ze toch al wankel loopt. Meer gewicht zal voor haar moeilijker zijn op de been te blijven.

Ik ben benieuwd of je het hondje in huis gaat krijgen .
Heel veel succes en ook plezier met je werk. Het lijkt me erg lastig en zwaar.
Groetjes,
Marjan

[JBK]

Geen ervaring en geen zinnige woorden helaas.

Wel vind ik het super dat je de hond probeert te behoeden voor het finale spuitje.

[Elly*]

Ik heb geen ervaring, maar misschien kunnen mensen op het Duitse herderforum je meer vertellen: http://www.forum.duitseherders.com/foru ... /index.php

[*Jessy]

Bedankt voor de reacties en bemoedigende woorden allemaal

@Murphy:
Het beeld dat je schetst van jouw Rottweilerteefje lijkt inderdaad een beetje op hoe deze Duitser zich beweegt. Ik kan me de keuze om niet precies te diagnostiseren als je toch met 99% zekerheid kan zeggen dat het niet te behandelen is ook heel goed voorstellen. Als het aan mij was, dan zou ik een precieze diagnose van deze hond ook niet zo verschrikkelijk belangrijk vinden. Temeer omdat meneer echt een pesthekel aan dierenartsen blijkt te hebben, zelfs het simpele voelen aan de heupen/rug, pootje omvouwen om de stelreflex te testen, en naar de hartslag luisteren was al genoeg voor een grom- en snauwfestijn (heb ik ook maar in het dossier laten zetten: muilkorven voor behandeling om misverstanden te voorkomen). Maar helaas onkomt hij er niet aan om nog enkele verplichte behandelingen te ondergaan voordat hij uberhaupt uit het asiel weg mag, minimaal een hartworm test en castratie (tja, vind ik ook niks bij zo'n oude hond maar het is hier helaas de wet in Michigan. Alles wat uit een asiel komt, moet gecastreerd/gesteriliseerd ivm overpopulatie Hartworm komt hier helaas ook voor). Als hij dan toch onder zeil is, is het een kleine moeite om de rest dan ook even mee te nemen.

@Elly*:
Bedankt voor de tip! Had inderdaad wel eens gehoord van dat forum. Als het zo uitpakt dat deze hond bij mij in huis komt, dan zal ik me zeker aanmelden daar.

Maargoed, de kans bestaat natuurlijk nog altijd dat hij geadopteerd wordt door iemand die net zo'n 'sucker' is voor een oude, trouwe Duitser als ik In dat geval plaats ik hier ook wel een berichtje. Hoe dan ook hoeft hij in ieder geval niet zijn laatste dagen in zijn uppie in een kennel te slijten en daar gaat het mij om.

[Joyce]

Bij mijn duitse herder is het een paar weken geleden foutief gediagnostiseerd en bleek het een kneuzing te zijn. Bij deze hond is het natuurlijk moeilijker omdat er geen voorgeschiedenis bekend is.

Ik heb toen hier heel veel informatie gekregen:

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... highlight=

En in Amerika kan je zelfs een DNA test laten doen om het zeker te weten:
http://www.offa.org/dnatesting/

[*Jessy]

Bij mijn duitse herder is het een paar weken geleden foutief gediagnostiseerd en bleek het een kneuzing te zijn. Bij deze hond is het natuurlijk moeilijker omdat er geen voorgeschiedenis bekend is.

Ik heb toen hier heel veel informatie gekregen:

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... highlight=

En in Amerika kan je zelfs een DNA test laten doen om het zeker te weten:
http://www.offa.org/dnatesting/

Ja, het ontbreken van voorgeschiedenis is inderdaad problematisch in deze context. Bedankt voor de links, heb ze even bekeken. Het zou zelfs kunnen dat deze hond in aanmerking komt voor een gratis DNA test aangezien hij door een DA gediagnostiseerd is. Daar zou je in ieder geval uit kunnen krijgen of hij drager is of niet.

Ik heb ook nog een andere test gevonden via een link naar een DVM website: een myelografie. Maar daar stond dan weer als caveat bij dat deze test het risico met zich meebrengt de klinische verschijnselen te verergeren. Tja, dat lijkt me ook niet verstandig aangezien de hond nu al een vreselijke aanslag op zijn systeem te verduren heeft door de stress van in een asiel verblijven.

Hier de link trouwens, heel uitgebreid, voor wie nieuwsgierig is:
http://neuro.vetmed.ufl.edu/neuro/DM_Web/DMofGS.htm

[*Jessy]

*Update*

De hond is inmiddels door mij geadopteerd omdat hij inderdaad op de euthanasielijst terecht kwam. Niet vanwege zijn aandoening of ruimtegebrek, maar vanwege grommen/snauwen naar de dierenarts daar.

Aanstaande dinsdag gaat hij naar mijn eigen dierenarts voor een uitgebreide diagnose en wat andere zaken (rabiesinenting en hartwormtest. Ja dat ook nog, help me hopen dat hij niet ook nog hartworm-positief test)

[Murphy]

Ik help het je zeker hopen
Heel veel succes en sterkte met de testen.
Marjan

[*Jessy]

Ik help het je zeker hopen
Heel veel succes en sterkte met de testen.
Marjan

Bedankt!

En, ach... Ik zie het maar zo: Hij is daar in ieder geval levend weg en daar ging het uiteindelijk om

[tekkel]

Fijn dat hij nou bij jou op het balkon mag
Hoop dat hij geen hartworm heeft....

[*Jessy]

Fijn dat hij nou bij jou op het balkon mag
Hoop dat hij geen hartworm heeft....

Haha! Die foto is oud hoor, inmiddels zijn we ge-upgrade naar een boerderij met 8 hectare land

Ik hoop het ook wbt de hartworm, dinsdag weet ik meer.

Edit: spelling... een taal tegelijk is ook handig...

[Tibby]

Fijn dat hij bij jou mag komen wonen. Ik hoop dat de testen goed uitpakken, hartworm is zijn ^(%^% beestje. En ja, misschien zal hij niet lang bij jullie blijven, maar hij heeft dan zeker nog een goede tijd mogen meemaken met veel liefde. Ik hoop dat hij in ieder geval nog mag genieten.