Dat klinkt goed, hoop dat het zo goed blijft gaan met mooie Sam*Charlotte schreef:Met Sam gaat het wel goed gelukkig! Hij krijgt nu al bijna twee weken medicijnen en hij doet het er goed op. Hij wandelt lekker mee en verder merken we niet veel aan hem. Af en toe ademt hij nog wel wat zwaarder, maar dat kan weleens natuurlijk. De plaspillen gaan gelukkig ook goed. Hij krijgt daar nu een halve van per dag en hoeft er 's nachts gelukkig ook niet uit
Ster topic:
Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Het hartje van Sam: update
Moderator: moderatorteam
- tekkel
- Erelid
- Berichten: 21738
- Lid geworden op: 04 sep 2005 00:53
- Mijn ras(sen): Standaard ruwhaar tekkel
- Aantal honden: 1
- Locatie: 't Gooi
"No matter how little money and how few possessions you own, having a dog makes you rich."
- *Charlotte
- Zeer actief
- Berichten: 3628
- Lid geworden op: 10 nov 2007 15:38
- Mijn ras(sen): Welsh Corgi Cardigan
- Aantal honden: 1
- Contacteer:
Even een update...
De afgelopen week merkten we dat Sam wat benauwd was. Hij wilde niet zo ver wandelen en niet opgerold liggen. Ook kuchtte hij af en toe. Woensdag was Sam niet helemaal zichzelf, nou ja dachten we, hij heeft weleens van die dagen dat hij zich niet echt prettig voelt. Toch maar naar de dierenarts gegaan, want benauwd had hij het nog steeds. De dierenarts heeft gekeken en geluisterd en zijn longen klonken niet zo goed, dus hebben we weer Furosemide (plastabletten) meegekregen. Donderdagochtend was hij nog steeds benauwd, maar niet extreem. Ik moest naar school, dus m'n moeder heeft hem de hele ochtend goed in de gaten gehouden. Toen ik om twaalf uur terugkwam, merkte ik dat hij het echt moeilijk had. Hij kwispelde maar heel flauw toen ik binnenkwam, terwijl hij normaal reageert alsof ik een half jaar weg ben geweest. Vlak na mij kwam iemand iets brengen bij ons, een vreemde voor Sam. Normaal blaft hij dan behoorlijk hard en loopt rondjes om die persoon en houdt alles in de gaten. Nu was het een klein blafje en verder niets. Hij ging midden in de kamer zitten, wilde niet liggen, hield zijn kop raar omhoog en zijn oogjes had hij bijna dicht. Hij was ook echt erg benauwd. Dit alles maakte ons toch echt duidelijk dat er iets niet goed was, dus meteen de dierenarts gebeld. Nu was het zo dat we om twee uur wegmoesten naar een crematie, maarja, zo'n ziek hondje kan je natuurlijk niet alleen laten. Dus de dierenarts vond het een goed idee om hem te brengen en een paar uurtjes daar te laten voor observatie, zodat ze goed konden zien hoe benauwd hij was en wat testen uitvoeren. We hadden eigenlijk geen andere keus, dus hebben we Sam gebracht. Dat was wel heel moeilijk, ik had het er echt heel moeilijk mee om hem achter te laten. Na de crematie hebben we meteen gebeld en zijn we Sam op gaan halen. Hij was ontzettend blij om ons te zien, maar hij had zich goed gedragen en had alle dierenartsen en assistentes ingepalmd
Hij was inderdaad erg benauwd en heeft veel gekucht. Ze hebben hem een flinke hoeveelheid vochtafdrijver gegeven in zijn pootje en hebben een rontgenfoto gemaakt. Daarop was te zien dat zijn hartje heel erg vergroot is. Op de rontgenfoto van januari was zijn hartje 7 cm, nu was het bijna 10 cm. En dat in zo'n klein hondje... Zijn luchtpijp ligt nu ook bijna tegen zijn ruggewervel aan, die wordt helemaal weggedrukt. Ook was er erg veel vocht te zien. Al met al dus echt niet goed, het is in die korte tijd enorm verslechterd, terwijl hij wel al die tijd op de medicijnen gezeten heeft. De dierenarts zei dat, als de medicijnen en vochtafdrijvers nog werken, hij misschien nog maanden meekan... Dat zijn dus al geen jaren meer
Maar hij zei ook, hoe benauwd hij het gisteren had, daar kan je een hondje geen week mee laten rondlopen.. Vannacht heeft hij rustig de hele nacht doorgeslapen en nu ligt hij ook lekker in de zon. Hij ademt nu wat rustiger en zoals hij nu ademt, is er nog geen reden om hem niet nog te laten genieten van zijn leven. Hij wil echter al niet meer wandelen, hij komt tot de hoek en wil dan terug. Ook heeft hij sinds woensdagavond niet meer gegeten. Een stukje kaas vanochtend met zijn pilletjes wilde hij dan weer wel. We zijn dus erg geschrokken, maar we willen absoluut niet dat hij lijdt en dus verwennen we hem en genieten we van hem voor zolang het nog mag duren...
Dit zijn de rontgenfoto's van zijn hart van gisteren:


De afgelopen week merkten we dat Sam wat benauwd was. Hij wilde niet zo ver wandelen en niet opgerold liggen. Ook kuchtte hij af en toe. Woensdag was Sam niet helemaal zichzelf, nou ja dachten we, hij heeft weleens van die dagen dat hij zich niet echt prettig voelt. Toch maar naar de dierenarts gegaan, want benauwd had hij het nog steeds. De dierenarts heeft gekeken en geluisterd en zijn longen klonken niet zo goed, dus hebben we weer Furosemide (plastabletten) meegekregen. Donderdagochtend was hij nog steeds benauwd, maar niet extreem. Ik moest naar school, dus m'n moeder heeft hem de hele ochtend goed in de gaten gehouden. Toen ik om twaalf uur terugkwam, merkte ik dat hij het echt moeilijk had. Hij kwispelde maar heel flauw toen ik binnenkwam, terwijl hij normaal reageert alsof ik een half jaar weg ben geweest. Vlak na mij kwam iemand iets brengen bij ons, een vreemde voor Sam. Normaal blaft hij dan behoorlijk hard en loopt rondjes om die persoon en houdt alles in de gaten. Nu was het een klein blafje en verder niets. Hij ging midden in de kamer zitten, wilde niet liggen, hield zijn kop raar omhoog en zijn oogjes had hij bijna dicht. Hij was ook echt erg benauwd. Dit alles maakte ons toch echt duidelijk dat er iets niet goed was, dus meteen de dierenarts gebeld. Nu was het zo dat we om twee uur wegmoesten naar een crematie, maarja, zo'n ziek hondje kan je natuurlijk niet alleen laten. Dus de dierenarts vond het een goed idee om hem te brengen en een paar uurtjes daar te laten voor observatie, zodat ze goed konden zien hoe benauwd hij was en wat testen uitvoeren. We hadden eigenlijk geen andere keus, dus hebben we Sam gebracht. Dat was wel heel moeilijk, ik had het er echt heel moeilijk mee om hem achter te laten. Na de crematie hebben we meteen gebeld en zijn we Sam op gaan halen. Hij was ontzettend blij om ons te zien, maar hij had zich goed gedragen en had alle dierenartsen en assistentes ingepalmd
Dit zijn de rontgenfoto's van zijn hart van gisteren:


- fenneke
- Zeer actief
- Berichten: 22876
- Lid geworden op: 24 apr 2002 18:40
- Mijn ras(sen): zwitserse witte herder en nu hûn
- Aantal honden: 1
- Locatie: Drenthe
- freskin
- Zeer actief
- Berichten: 8232
- Lid geworden op: 06 jun 2008 13:56
- Mijn ras(sen): schotse herder, SWH
- Aantal honden: 2
- Locatie: in het noorden
- Hanneke
- Zeer actief
- Berichten: 2724
- Lid geworden op: 22 apr 2002 08:34
- Mijn ras(sen): Bearded Collie
- Aantal honden: 1
- Locatie: Ydes (Fr.)
- Youp
- Zeer actief
- Berichten: 3828
- Lid geworden op: 15 nov 2004 12:38
- Locatie: Enschede
-
Gos
- Zeer actief
- Berichten: 8486
- Lid geworden op: 18 aug 2006 14:56
-
Peppie7
- Vaste gebruiker
- Berichten: 33
- Lid geworden op: 06 mar 2009 21:33
Hoi Charlotte,
Ik las je topic gisteravond heel laat al en toen dacht ik nog daar moet ik morgen even op reageren. En nu lees ik je update.
Ik heb in precies dezelfde situatie gezeten. Ik heb ooit een kruising teckel van 9,5 uit het asiel gehaald en die had hetzelfde probleem. Eerst dacht ik nog dat ie wel kennelhoest zou hebben en hij kuchte ook alleen als ie aan zijn riem "trok" wat niet eens echt trekken was te noemen. Het werd steeds erger toen we verder zijn gaan zoeken bleek hij ook een ruis te hebben dus lekkende hartkleppen. Hij is toen ook op Fortekort gezet en dat ging eigenlijk heel erg goed. Heel langzaam wel de dosering weer ietsje hoger maar uiteindelijk is ie nog 2 jaar (dierwaardig!) bij me geweest. Op het laatst ook op Furosemide wat echt een drama was op een flat met vloerbedekking en een hondje met cushingverschijnselen die toch al om de 3 uur uit moest maar ik had alles voor hem over.
Het moeilijkste van het hebben van een hond is de beslissing nemen wanneer je moet ingrijpen. Althans, dat vind ik. Wanneer is iets lijden? Dit beestje was alles voor mij en het was alsof hij bij mij was vanaf zijn geboorte, zo hecht was die band. En toch heb ik altijd gezegd dat als ie echt lijdt dat ik dan ook de knoop doorhak en hem niet benauwd laat zijn zodat hij er zo'n beetje inblijft. Mijn hondje was ondanks zijn benauwdheid wel heel vrolijk verder. Spelen en kluiven ging niet meer zo goed en wandelen ook niet maar verder in huis was ie gewoon heel gelukkig. Toch komt ooit de tijd dat je je gevoel aan de kant moet zetten en moet toegeven dat hij het gewoon erg zwaar heeft. Ik had met mijn dierenarts afgesproken dat als ik het tijd vond dat ik hem zou bellen en hij thuis zou komen om hem te laten inslapen. Dat vond ik voor de hond prettiger. Gewoon thuis in mijn armen en geen gestress van bij een dierenarts. Tot 2 keer toe heb ik gebeld omdat ik dacht dat het zijn tijd was, en verdorie tot 2 keer toe ging ik dan mijn laatste wandeling met hem maken en dan vloog ie als een gek over dat grasveld, helemaal gelukkig en blij alsof ie wilde zeggen dat het helemaal zijn tijd nog niet was. Ik heb dus ook 2 keer weer afgebeld. Toen het warmer werd buiten (in juli was dat) kreeg ie het binnen ook steeds zwaarder en was ie zelfs in de koele flat benauwd. Zijn tong zag zelfs blauw. Toen heb ik de knoop doorgehakt. Achteraf gezien het juiste moment geweest want een paar weken later was die vreselijke hittegolf en dat had ie nooit overleefd.
Dat is wel iets waar ik je voor wil waarschuwen. Hou er rekening mee dat hij het zwaarder gaat krijgen in de zomer. Ik ben een echt zomermens maar die 2 jaar dat ik dit hondje had was ik altijd blij met een snertzomer.
Ik wens je heel veel sterkte met je lieverd. Ik weet precies waar je doorheen gaat. Verwen hem maar lekker, hou 't lekker koel voor hem, geef 'm z'n medicatie en meer kun je niet doen. Moeilijk he.
Groetjes Margreet
Ik las je topic gisteravond heel laat al en toen dacht ik nog daar moet ik morgen even op reageren. En nu lees ik je update.
Ik heb in precies dezelfde situatie gezeten. Ik heb ooit een kruising teckel van 9,5 uit het asiel gehaald en die had hetzelfde probleem. Eerst dacht ik nog dat ie wel kennelhoest zou hebben en hij kuchte ook alleen als ie aan zijn riem "trok" wat niet eens echt trekken was te noemen. Het werd steeds erger toen we verder zijn gaan zoeken bleek hij ook een ruis te hebben dus lekkende hartkleppen. Hij is toen ook op Fortekort gezet en dat ging eigenlijk heel erg goed. Heel langzaam wel de dosering weer ietsje hoger maar uiteindelijk is ie nog 2 jaar (dierwaardig!) bij me geweest. Op het laatst ook op Furosemide wat echt een drama was op een flat met vloerbedekking en een hondje met cushingverschijnselen die toch al om de 3 uur uit moest maar ik had alles voor hem over.
Het moeilijkste van het hebben van een hond is de beslissing nemen wanneer je moet ingrijpen. Althans, dat vind ik. Wanneer is iets lijden? Dit beestje was alles voor mij en het was alsof hij bij mij was vanaf zijn geboorte, zo hecht was die band. En toch heb ik altijd gezegd dat als ie echt lijdt dat ik dan ook de knoop doorhak en hem niet benauwd laat zijn zodat hij er zo'n beetje inblijft. Mijn hondje was ondanks zijn benauwdheid wel heel vrolijk verder. Spelen en kluiven ging niet meer zo goed en wandelen ook niet maar verder in huis was ie gewoon heel gelukkig. Toch komt ooit de tijd dat je je gevoel aan de kant moet zetten en moet toegeven dat hij het gewoon erg zwaar heeft. Ik had met mijn dierenarts afgesproken dat als ik het tijd vond dat ik hem zou bellen en hij thuis zou komen om hem te laten inslapen. Dat vond ik voor de hond prettiger. Gewoon thuis in mijn armen en geen gestress van bij een dierenarts. Tot 2 keer toe heb ik gebeld omdat ik dacht dat het zijn tijd was, en verdorie tot 2 keer toe ging ik dan mijn laatste wandeling met hem maken en dan vloog ie als een gek over dat grasveld, helemaal gelukkig en blij alsof ie wilde zeggen dat het helemaal zijn tijd nog niet was. Ik heb dus ook 2 keer weer afgebeld. Toen het warmer werd buiten (in juli was dat) kreeg ie het binnen ook steeds zwaarder en was ie zelfs in de koele flat benauwd. Zijn tong zag zelfs blauw. Toen heb ik de knoop doorgehakt. Achteraf gezien het juiste moment geweest want een paar weken later was die vreselijke hittegolf en dat had ie nooit overleefd.
Dat is wel iets waar ik je voor wil waarschuwen. Hou er rekening mee dat hij het zwaarder gaat krijgen in de zomer. Ik ben een echt zomermens maar die 2 jaar dat ik dit hondje had was ik altijd blij met een snertzomer.
Ik wens je heel veel sterkte met je lieverd. Ik weet precies waar je doorheen gaat. Verwen hem maar lekker, hou 't lekker koel voor hem, geef 'm z'n medicatie en meer kun je niet doen. Moeilijk he.
Groetjes Margreet
- *Charlotte
- Zeer actief
- Berichten: 3628
- Lid geworden op: 10 nov 2007 15:38
- Mijn ras(sen): Welsh Corgi Cardigan
- Aantal honden: 1
- Contacteer:
Bedankt allemaal! Voor nu lijkt het beter te gaan met hem. We hebben net een rondje gewandeld en Sam liep lekker met de staart omhoog. Hij voelt zich duidelijk beter dan gisteren, dus dat is prettig om te zien. Hij ligt ook weer lekker te slapen. Hij ademt wel zwaar, maar hij lijkt het nu niet echt benauwd te hebben. Hij heeft net ook een beetje gegeten. De benauwdheid is na gisteren in ieder geval afgenomen, ik denk dat dat komt door de vochtafdrijver. Het vreemde is ook dat als je hem buiten ziet lopen, dat je echt niet aan hem ziet dat er iets mis is. Dat is dan ook zo tegenstrijdig voor jezelf.
- *Charlotte
- Zeer actief
- Berichten: 3628
- Lid geworden op: 10 nov 2007 15:38
- Mijn ras(sen): Welsh Corgi Cardigan
- Aantal honden: 1
- Contacteer:
@ Margreet: Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Met Sam is het eigenlijk hetzelfde. Wel kortademig, maar wel vrolijk in huis en buiten als hij zin heeft om te wandelen. Gisteren had hij het echt benauwd en als dat dan niet meer op te lossen is, dan is er niets meer aan te doen en moet je zo'n hondje niet laten lijden. Voor nu ziet het er in ieder geval uit dat de echte benauwdheid zoals hij die gisteren had, weg is. Ik verbaas me er wel over dat het er op het ene moment uitziet alsof hij de ochtend niet haalt, en dat hij dan de volgende dag toch weer wat opgeknapt lijkt en weer levensvreugde uitstraalt. Blijkbaar was dat bij jouw hondje hetzelfde.
-
Peppie7
- Vaste gebruiker
- Berichten: 33
- Lid geworden op: 06 mar 2009 21:33
Hier schrik ik wel een beetje van. Ik heb eigenlijk nooit het idee gehad dat hij het niet zou halen. Ik was er eigenlijk altijd mee bezig dat ik dit net wilde voorkomen. Hij was wel benauwd, tong zelfs blauwig maar verder niet lusteloos of zo. Speeltjes en botjes pakte ik dan af (want daar ging hij gewoon mee door, zelfs met blauwe tong) en buiten wandelen deed ik op zo'n moment zo kort mogelijk maar hij bleef nooit lusteloos liggen of had minder aandacht voor dingen of zo. Ben dus bang dat mijn hondje het wel minder erg had dus.Ik verbaas me er wel over dat het er op het ene moment uitziet alsof hij de ochtend niet haalt, en dat hij dan de volgende dag toch weer wat opgeknapt lijkt en weer levensvreugde uitstraalt.
Maar die tegenstrijdigheid herken ik natuurlijk wel. Zo dacht ik nu is het zijn tijd en dan ging het weer een stuk beter. Heel moeilijk om zo op het juiste moment de juiste beslissing te nemen.
Sterkte hoor!
Groetjes Margreet
- *Charlotte
- Zeer actief
- Berichten: 3628
- Lid geworden op: 10 nov 2007 15:38
- Mijn ras(sen): Welsh Corgi Cardigan
- Aantal honden: 1
- Contacteer:
Nou, misschien heb ik dat een beetje verkeerd verwoord. Gisteren had hij het wel echt benauwd en ik weet inderdaad niet wat er gebeurd was als we niet meteen naar de dierenarts gegaan waren of hem alleen thuis hadden gelaten. Maar een blauwe tong heeft Sam dan weer nooit, dat heb ik nog nooit gezien bij hem. Gisteren heb ik dat ook gecontroleerd, maar de tong was gewoon mooi roze. Ik ben wel iemand die snel in paniek is als er iets met het hondje is hoor, dus vandaar dat je dan aan zulke dingen gaat denken 
-
Murphy
- Zeer actief
- Berichten: 1120
- Lid geworden op: 14 sep 2006 16:11
- Maryanne
- Zeer actief
- Berichten: 10112
- Lid geworden op: 15 feb 2007 11:25
- Mijn ras(sen): Jack Russell Terriers, Vizsla
- Aantal honden: 12
- Locatie: Regio Amsterdam
- Contacteer:
- Daisy@
- Zeer actief
- Berichten: 19189
- Lid geworden op: 19 sep 2002 20:17
- Mijn ras(sen): Herders
- Aantal honden: 3
- Locatie: Dreischor Baasje van Indy en een klein beetje van Mike en Remy
- flatcoat
- Zeer actief
- Berichten: 4823
- Lid geworden op: 26 sep 2006 10:26
- Mijn ras(sen): Tibetaanse Terriër
- Aantal honden: 1
- ranetje
- Zeer actief
- Berichten: 55973
- Lid geworden op: 10 apr 2006 11:41
- Mijn ras(sen): Griffon Korthals
- Aantal honden: 1
- Locatie: Gelderland
- *Charlotte
- Zeer actief
- Berichten: 3628
- Lid geworden op: 10 nov 2007 15:38
- Mijn ras(sen): Welsh Corgi Cardigan
- Aantal honden: 1
- Contacteer:
Hij krijgt nu alleen een ACE remmer en de vochtafdrijvers. De Vetmedin heeft hij wel gehad, maar daar reageerde hij erg slecht op. Ik hoop ook zo dat hij langzaamaan wat opknapt! Kijk, zijn hartje is gewoon veel te groot en dat kan niet beter gemaakt worden. Daarvan zal hij dus wel kortademig blijven, omdat dat alles verdrukt. Maar het vocht wat ook overal zat, kan wel weggehaald worden en dat geeft dan toch ook verlichting. Het is echt raar, want gisteren was hij echt ziek en vandaag lijkt hij toch een stukje beter. Ik hoop dat het zo door blijft gaan en wie weet gaat hij toch nog wel in ieder geval een tijdje mee
Het is ook niet zo dat hij pijn heeft, dat heb ik expliciet gevraagd. En vandaag is hij toch wel weer vrolijk, hij heeft weer gewoon z'n rondje gemaakt, kwispelt weer en is alert en kijkt helder uit zijn ogen. Het belangrijkste vind ik dat hij zelf nog wel wil en overal gewoon plezier in heeft. Op het moment heeft hij dat weer, maar ik realiseer me wel dat, omdat zijn hartje zoveel extra werk moet verrichten en het moeilijk heeft, dat het opeens over kan zijn. En dat is moeilijk...
- ranetje
- Zeer actief
- Berichten: 55973
- Lid geworden op: 10 apr 2006 11:41
- Mijn ras(sen): Griffon Korthals
- Aantal honden: 1
- Locatie: Gelderland
Dat is ook heel erg moeilijk.*Charlotte schreef:Hij krijgt nu alleen een ACE remmer en de vochtafdrijvers. De Vetmedin heeft hij wel gehad, maar daar reageerde hij erg slecht op. Ik hoop ook zo dat hij langzaamaan wat opknapt! Kijk, zijn hartje is gewoon veel te groot en dat kan niet beter gemaakt worden. Daarvan zal hij dus wel kortademig blijven, omdat dat alles verdrukt. Maar het vocht wat ook overal zat, kan wel weggehaald worden en dat geeft dan toch ook verlichting. Het is echt raar, want gisteren was hij echt ziek en vandaag lijkt hij toch een stukje beter. Ik hoop dat het zo door blijft gaan en wie weet gaat hij toch nog wel in ieder geval een tijdje meeHet is ook niet zo dat hij pijn heeft, dat heb ik expliciet gevraagd. En vandaag is hij toch wel weer vrolijk, hij heeft weer gewoon z'n rondje gemaakt, kwispelt weer en is alert en kijkt helder uit zijn ogen. Het belangrijkste vind ik dat hij zelf nog wel wil en overal gewoon plezier in heeft. Op het moment heeft hij dat weer, maar ik realiseer me wel dat, omdat zijn hartje zoveel extra werk moet verrichten en het moeilijk heeft, dat het opeens over kan zijn. En dat is moeilijk...
Bij mijn Teckel werkten de vochtafdrijvers op een gegeven moment niet meer afdoende.
Ik kan me wel een beetje voorstellen hoe het dan voor jou moet voelen.

TARAK




