Zoek stok! schreef:Een op werklust gefokte Border Collie loopt net zo snoeihard een aglityparcours als er tien loopse teven naast hem staan te wachten. Een op werklust gefokte Mechelaar zal het worst zijn dat er een konijn wegschiet als hij in een pakwerker moet gaan hangen. Een op werklust gefokte Aussie zal schapen gaan drijven, ook al liggen de lekkerste hondenhapjes als afleiding voor hem klaar. Dat heeft alles met de werkdrift van een hond te maken. Natuurlijk maakt training wel uit. Train je niet of verkeerd, dan haal je niet het beste uit je hond. En train je heel goed, dan kun je meer bereiken. Maar er is wel zoiets als een basiswerkdrift. Dat is simpelweg aangeboren. Als je dat ontkent, hoef je dus totaal niet meer op de werklust in een lijn te letten.
dat zeg ik toch ook niet, jij zegt dit eerder:
Het heeft dus geen klap met trainen te maken, .....
en dat heeft het dus wel degelijk...
Wat ik dus als voorbeeld al eerder noemde... onze oudste dober was bij de KC totaal niet fatsoenlijk mee te lopen. Niet lossen, niet volgen, uitbreken etc. Toen we IPO gingen trainen kon het ineens wel... en hij was een hond van 2 jaar geen pup meer. Binnen een aantal weken herkende je hem niet meer terug. Zo goed en mooi luisteren.
Natuurlijk heeft het met het ras te maken, anders waren die rassen er niet maar daarnaast heeft zeker de manier van trainen er iets mee te maken anders had ik gewoon hier om de hoek kunnen blijven trainen bijvoorbeeld en hoefde ik geen 170 km te rijden om te trainen.