Rami schreef:
Het komt toch niet in je hoofd op? Juist als kind vind je toch alle dieren lief en leuk?
Hoor eens ik heb een kind met maar een heel beperkt empathisch vermogen (hij heeft dan ook Asperger).
Zijn eigen hond/kat/mama is lief.
Een vreemde hond/kat/mama roept geen gevoelens bij hem op.
Die zou hij dan ook zomaar kunnen pesten/slaan en misschien wel erger.
Nou hebben we natuurlijk wel een berg opvoeding op hem losgelaten.
Hij weet hééél goed dat het geen goed idee is om iets wat jonger/zwakker/weerlozer dan hemzelf is te pesten.
Dat levert namelijk moeilijkheden voor hemzelf op.
Inmiddels is dat "gedragen" wel een gewoonte voor hem geworden.
Hij zal dus niet op bezoek de hond schoppen, de kat aan zijn staart trekken of het konijn pesten.
Maar dat is niet omdat er een diep gevoel van medeleven bij hem bloeit.
Dat is gewoon omdat het niet mag.
Jongens zoals T. kunnen opgroeien tot antisociale volwassenen.
Of ze kunnen hun leven in dienst stellen van de geen empathie vereisende techniek.
Of ze kunnen de grote (en harde) strategen worden die in tijden van oorlog en geweld de moeilijke beslissingen nemen.
Maar niet alle kinderen worden dus geboren met een leifde voor dieren.
Enne, hij heeft een oudere en een jongere broer die de normale empathie wel bezitten.
