de dag voor kerst stond ze op 3 poten en wou ze de 4de echt niet gebruiken.dat kon zo niet voor kerst dus naar de da,waarschijnlijk een spierscheurtje of een verekking.afijn metacam en mee en rust houden,volgende dag was ze er weer en even goed nog een paar dagen rust en metacam.poot was met het weekend allang weer genezen.
oudjaarsochtend wil ik ze uitlaten en kon roepen wat ik wou maar geen ruby.uiteindelijk kwam ze met veel bombarie naar de deur....viel constant om
ben me echt rot geschrokken.een toevel leek het me niet aangezien ze verder heel helder was en normale reactie's had.ik moest werken maar jeroen was thuis en ik kon tussen door gelukkig wel mee naar de da.daar op de grond behandeld aangezien ik veel te bang was dat ze van tafel donderde,conclusie was of een bloeding in het ruggenmerg waarbij er bepaalde zenuwen klem zijn komen te zitten door de druk of een tumor in het hoofd..........gelukkig heeft/had ze helemaal geen pijn.bij de da 2 spuiten met cortico gehad en voor 2 dagen moderin waar ze de laatste vanmorgen heeft gehad,tevens in mijn da ook osteopaat dus heeft hij ruby helemaal even los gemaakt.nu moeten de cortico's hun wek doen en gelukkig gebeurt dat ook,vallen gebeurt niet meer maar echt stevig op haar poten staan met schudden is nog steeds niet zo,zet ik haar voet ook dubbel op de grond dan zet ze hem zelf niet meteen goed,knijp ik in haar vel vlak bij haar staart dan komt er ook totaal geen reacte,knijp ik hoger op haar rug dan trekt ze wel met de huid.komt het met een paar dagen weer terug of wordt het niet beter dan denkt de da toch aan een tumor in haar hoofd en heel eerlijk ga ik dan niet verder dokteren met haar,dat verdient ze niet en ze kunnen verder dan ook niks doen.rust kregen we ook voorgeschreven en dat is voor de meeste honden van 13,5 jaar geen probleem maar voor ruby dus wel,die verveeld zich de p.....vanmorgen dus maar weer even normaal een wandeling gemaakt en eigenlijk ging dat best aardig met hier en daar een wankel momentje.ik weet dat het misschien niet helemaal de bedoeling was maar om haar nou de laatste jaren verveeld door te laten leven vindt ik nog zieliger.
al met al begint de leeftijd nu toch echt een rol te spelen en moeten we toch echt zien dat ruby oud is en dat daar wat kwalen bij komen kijken.wil haar alleen nog niet kwijt
soms met druk doen nog een beetje onstabiel maar het haalt het niet bij afgelopen woensdag toen ze echt nog omviel.nu afwachten wat het verder gaat doen en hopen dat het nu weg blijft.ben er erg blij mee dat er vooruitgang inzit,geen zorgen meer om ruby en alleen maar genieten van het gekke wijffie