Hele moeilijke beslissing!
Ik moet een hele moeilijke beslissing nemen wat betreft onze labrador van 3 jaar. We hebben haar gekregen toen ze anderhalf jaar was. Ze is afkomstig van een boerderij en heeft een heel erg lief karakter. Het probleem is alleen dat ze slecht tegen alleen zijn kan en veel aandacht nodig heeft. Eigenlijk moet er met haar intensief getraind worden. Ze heeft nl. nooit de basiscommando’s geleerd en luistert dus niet zoals het moet. Ook vermoeden wij dat er in het verleden iets met haar gebeurd is. Ze is nl. vrij onderdanig als je haar wilt straffen (zelfs al als je je stem verheft) Zelfs onze dierenarts zei dit tegen ons dat ze niet het normale gedrag van een labrador vertoond. Ook heb ik het er met haar over gehad om haar weg te doen en ze kon het zich wel enigszins voorstellen maar vroeg ons toch om haar te proberen te houden. Wij vinden het zelf ook tegen onze gevoelens ingaan om haar weer weg te doen vandaar dat ze nu al 1,5 jaar bij ons is. Maar……….we merken dat ze niet gelukkig is hier. Ze kan bij ons niet in huis, we hebben nl. een kat en dat klikt niet zo goed tussen die 2 en ook bij de boerderij was ze altijd gewend om buiten te zijn (ze kwam daar ook nooit binnen) en ze sliep geloof ik in de stal. Hier is ze dus ook altijd in de garage maar dat is dus heel eenzaam , vooral nu de koude periode er weer aankomt want dan kan de garagedeur niet open blijven. Ik heb daar steeds meer moeite mee en vind dat we haar dit niet langer aan kunnen doen. Voor beide partijen is dit niet leuk. Ook gaat ze uit verveling dingen vernielen en dan pakt ze echt alles wat ze maar pakken kan. Wij kunnen haar helaas niet de aandacht geven die ze nodig heeft en trainen lukt al helemaal niet. We hadden er bewust voor gekozen om geen pup te nemen omdat daar zo veel werk aan is maar ik denk dat we met Bunzy nog meer werk hebben om haar alles goed te leren. Ze is in de anderhalf jaar dat ze bij ons is al heel veel verbeterd, ze kan zelfs los mee aan de riem dus ze is wel leergierig en ze is nog steeds erg speels. Het is gewoon een hele lieve, mooie lab, daar ligt het echt niet aan. Ze is kleine kinderen gewend, die kunnen echt alles doen bij haar. Ze heeft een geweldig karakter maar het is echt puur die aandacht die ze nodig heeft en wij haar niet kunnen geven. Doordat ze dan dingen kapot gaat maken, ergeren we ons er steeds mee aan en dat is voor niemand goed. Het gaat me echt aan het hart maar we zijn het er toch mee eens dat ze weer beter af zijn op een boerdrij of ergens waar veel ruimte en aandacht voor haar is.
Ik hoop via deze weg een heel goed tehuis voor haar te kunnen vinden en evt. op de hoogte te mogen blijven hoe het met haar gaat.
Heel veel mensen zullen me misschien veroordelen hierover maar geloof me, er is heel goed over nagedacht en ik gun Bunzy een gelukkig leven en dat is ze hier niet zoals het moet. Ik heb mijn hele leven honden gehad dus het is niet zo dat ik er geen verstand van heb.
Het verhaal staat nog onder overplaatsing we hadden toendertijd dus besloten om haar toch te houden en gelukkig maar, wat is het een lieve hond geworden
Helaas is het noodlot afgelopen zaterdag op dierendag toegeslagen
Het verhaal staat nog onder overplaatsing we hadden toendertijd dus besloten om haar toch te houden en gelukkig maar, wat is het een lieve hond geworden
We hebben haar moeten laten inslapen. Ik vertel het verdere verhaal nog wel, zie dat iik nu naar de voetbal moet.
Groetjes Ellen
