Moos schreef:Hanneke2 schreef:Ik zou een volgende teef vroeg laten castreren. Hop, meteen van alle toestanden af. Ik ken een hoop gecastreerde teven, en behalve het iets pittiger worden zie ik weinig nadelige gevolgen. Lilo is gecastreerd direct nadat ze in beslag was genomen, en ik *denk* dat ze toen nog niet loops was geweest (ze was 'ongeveer' een jaar oud, iets jonger kan ook best, en bij haar eerste 'baas' had een loopsheid bijna zeker tot een zwangerschap geleid, en ze heeft duidelijk nooit een nest gehad en was ook niet zwanger toen ze gecastreerd werd).
Anyway, niks mis met Lilo's vacht of spieren, en okee, dan is ze een tikkie pittig op z'n tijd, maar dat zat er toch al in.
Ik heb diverse teven gezien die echt te lijden hadden onder schijnzwangerschappen of onder het verplichte aangelijnd wandelen tijdens de loopsheid.
Lilo is nog steeds echt een 'meisje', kan heerlijk lellebellen met reuenvriendjes en is in tegenstelling tot ongecastreerde teven gewoon lekker gelijkmatig en voorspelbaar wat humeur en gedrag betreft. Ik zie de 'voordelen' van niet castreren van een teef dus echt niet opwegen tegen de nadelen.
Lilo heeft ook geen vacht die je ermee vernaggeld natuurlijk
Nou, Jack's vacht is toch wel veranderd. Niet problematisch, maar waar hij vroeger een beschaafd kraagje had om zijn nek, worden het nu een soort van 'manen', hij is van korthaar naar deels halflanghaar en hier en daar semi-ruwhaar gegaan. Lilo heeft ook dat kraagje, misschien dat ze uiteindelijk ook die vachtverandering krijgt.
Ik ben helemaal niet tegen castreren van een teef hoor, maar als ik bijvoorbeeld aan Vera denk, dikke kans dat ze een rotvacht krijgt en daarnaast nogal heel erg makkelijk dikker wordt. Als ze echt last gaat krijgen van de loopsheden wordt het een ander verhaal wat mij betreft, maar als ze er redelijk fluitend doorheen fietst dan ga ik haar niet laten opereren (wat me bij Saar dus ook vies heel vies tegenviel. Jee wat was dat hondje ziek ervan) met daarbij grote kans op een rotvacht en de rest van de tijd op flink rantsoen moeten.
Scheelt overigens ook dat we hier genoeg plek hebben waar je redelijk safe met een loopse teef kan lopen, zonder anderen ook echt lastig te vallen.
Gecastreerde Saar mag nog maar 50 gram Rodi op een dag. Dat is 's ochtends en 's avonds een kleine eetlepel. Ik vind dat ook sneu
(ook al sta ik nog steeds achter de beslissing om haar toendertijd te castreren hoor).
Je zou schrikken als je ziet hoe weinig ze hier te vreten krijgen.
Twee keer per dag een handje brokken en wat tussendoortjes.
Maar okee, als een teef fluitend door haar loopsheden heen gaat, prima. Ik ken er alleen zo weinig die dat echt fluitend doen. Ik heb supervrolijke pups echt zien veranderen in depressieve snauwerige honden tijdens die schijnzwangerschappen waar ze wel maanden in leken te bleven hangen, en na een castratie werden het weer gezellige blije honden.
Bij een volgende reu zou ik niet zomaar castreren, eerst effe goed afwachten hoe het allemaal reilt en zeilt, maar wat teven betreft, hallo, ik zou zelf ook graag van al die hormonale schommelingen af willen. Janken om niks als je ongesteld moet worden, af en toe strontchragrijnig en het afreageren op je omgeving, nee, ik zou tekenen voor gewoon lekker gelijkmatig in je vel zitten.
Vrouwen worden na de overgang ook vaak iets zelfverzekerder of iets feller
, maar dat zat er dan waarschijnlijk ook al ergens in.
