) dus gekeken naar andere mogelijkheden om hem toch op kvv te houden (rodi) dus appelazijn in zijn eten. dat ging goed.tot maandag, smiddags naar het strand en hij plaste weer bloed, hij plaste wel eens vaker een paar druppels bloed, maar nu echt hele stralen met veel rood. dus s'avonds naar de da terug. een antibiotica kuur gehad en ze gingen zijn plas onderzoeken.
hier bleken veel kristallen in te zitten dus gisteravond terug.
ik maakte me al zorgen want maandagavond plaste hij al moeizaam, maar hoe moeizaam konden we niet zien in het donker. dinsdag zagen we dat het er met druppels uitkwam (geen straal zoals anders)
ik was al bang dat hij zijn blaas niet leeg kon plassen, maar zijn blaas was gewoon leeg, gelukkig. vanmorgen moesten we komen voor een echo. ik wilde hier graag bij blijven (nieuwsgierig en om dick gerust te stellen) dat mocht.
dus vanmorgen voor een echo, ik maakte me al zorgen of het wel een goed idee was dat ik erbij was. maar ja, ik was er toch en dacht: anders kan ik altijd nog in de wachtkamer gaan zitten.
dus dick op tafel, aangezien de da gister ook aan zijn prostaat gevoelt heeft was hij al behoorlijk bang toen hij de beste man zag (zou ik ook zijn) hem op zijn rug proberen leggen om zijn buik een beetje te scheren. dat ging met moeite (ik krijg hem al bijna niet op zijn rug gelegd hier thuis, dus laat staat dat het de da lukt)
de assistente zei: zullen we dat kussen proberen? dat was goed, een speciaal kussen waar ze niet uit kunnen. dat ging super. dick lag rustig. daarna in het kussen naar een andere kamer voor de echo. dat ging ook supergoed, dick vond het eng, maar bleef rustig liggen (wel trillen)
er waren duidelijk stenen te zien.
omdat hij steeds druppels plast wilden ze een katheter steken om te kijken of er iets in zijn urinebuis zat. daar kwamen ze niet door. dus een andere da geropen, die kwam helpen (om te kijken of zij er wel doorkwam) die vroeg gelijk: is hij gesedeerd??? nee hoor, helemaal niet. ze was ook helemaal verbaasd dat hij zo braaf bleef liggen.
hij leek het zelf 'fijn' te vinden dat er iets in zijn urinebuis ging? misschien dat het de pijn van de stenen wegnam?
ze kwamen er niet door en zouden hem toch maar opereren (daar was ik al bang voor) maar vanmiddag zaten ze helemaal vol, dus morgenochtend moet hij onder het mes.
zucht, ik maakte me er al druk om en nu helemaal, vind het helemaal niets dat mijn kleine vent onder het mes moet, het is een behoorlijke zware ingreep, ze maken een snee naast zijn piemel om het steentje uit zijn urineblaas te halen. en 2 sneeen (dacht ik dat hij zei) om bij zijn blaas te komen. en de stenen eruit te halen.
arme dickmans. ik hoop dat alles goed gaat. ze hebben daar gelukkig wel een goed narcose apparaat dus dat scheelt al iets in mijn zorgen, maar tot ze bellen dat alles goed is zal ik heel zenuwachtig rondlopen.
het is een heel verhaal maar ik moest het even van me afschrijven, maak me stiekem toch best veel zorgen of het goed gaat komen. daarbij moet hij van de da hierna echt op brokken wat dick met heel veel moeite eet (het blikvoer eet hij wel, maar dat vind ik zo vies) het is voer van hills.
dick eet anders vaak alles wat je hem voorzet, maar dat moet hij niet? als je aan hem vraagt: wil je eten. kijkt hij heel blij en huppelt mee naar de koelkast, totdat je de brokken voor zijn neus zet, dan kijkt hij je aan van: he waar is mijn eten nou???
willen jullie morgen voor hem duimen?
) 
en ik vind blikvoer zo vies. brokken vind ik al minder maar blikvoer vind ik helemaal vreselijk. (er zit gewoon niks in naar mijn idee)
TARAK
Ik heb je geen sterkte kunnen wensen maar zo te lezen is het toch goed afgelopen.
