Hij vertoond nl niet de symptonen die bij de aandoeningen "horen"
Hij staat niet traag op, hij rent en draaft en snuft en snuift hij zwemt en voorzichtig zijn we weer begonnen met af en toe weer een klein stukje fietsen..
Wat me wel zorgen baart is de steeds frequentere pijnschreeuw, als hij bijvoorbeeld blij wil gaan rollen in het gras, bij een plotselinge draai, en net toen iemand zijn bal wilde gooien en ik snel zei nee niet doen hij heeft last van zijn rug.. de man liet de bal vallen en mijn hond sprong vanuit zit een stukje omhoog, en weer een gil..
Daarna rent hij weer vrolijk door en is gewoon vrolijk en enthousiast (ikzelf word steeds bedrukter, ik ben steeds bang dat 1 verkeerde beweging een verlamming betekend...)
Hoe gaan andere mensen in dit soort situaties om met de pijnstilling, gewoon dagelijks geven? En uiteindelijk weer afbouwen?
Ik weet het even allemaal niet meer hoe te handelen..


