Tara

[Zenda]

Houd wel in gedachten dat predison ervoor zorgt dat je hond opleeft en niet geneest.
Heel veel sterkte met Tara

[markdekker]

Ja, dat besef ik me maar al te goed, als Tara door prednison weer gaat eten en zeg beter voelt, ben ik blij.
Het is niet eerlijk om Tara pijn te laten hebben, dat zou ik mezelf nooit kunnen vergeven.
Wat ik wel vreemd vind is hoe artsen kunnen weten of de chemo aanslaat ?
Mijn arts zegt doodleuk, als ze uit zichzelf gaat eten en minder misselijk is, dan werkt de chemo...ik vind dat maar een rare manier van beredeneren.
Ik wil niets lever dat het beter gaat met Tara maar als de chemo niet werkt heeft het geen zin om haar langer vol te proppen met medicijnen.
Het is op dit moment alleen bekend dat ze lymfeklierkanker heeft wat uitgezaaid is naar haar alvleesklier en lever, het is niet duidelijk waar het nog meer naar toe uitgezaaid is.
Ook is niet duidelijk waarom ik eerst geen en nu wel Prednison mag geven, de arts geef er ook niet echt antwoord op.
Als iemand hier antwoorden op heeft, dan graag...

[nicolioo]

In welke kliniek wordt ze behandeld? Ik heb goede verhalen gehoord van baasje oppashond over Terneuzen... Als je meer info zou willen kan ik je zijn gegevens geven, misschien al prettig om er met iemand die weet wat je meemaakt te e-mailen.

Heel veel sterkte en op onzekerheid zit je echt niet te wachten nu!

Nicole

[markdekker]

Ze wordt behandeld in het DSA in Amsterdam, is met de auto 10 min. van mijn huis...maar dat maakt allemaal niet uit...als je me een prive bericht kunt sturen met die gegevens, dan kan ik in ieder geval contact opnemen.

[Zenda]

Ze wordt behandeld in het DSA in Amsterdam, is met de auto 10 min. van mijn huis...maar dat maakt allemaal niet uit...als je me een prive bericht kunt sturen met die gegevens, dan kan ik in ieder geval contact opnemen.

Ik heb daar ook gezeten met Joy, ik heb goede ervaringen.
En wat betreft hoe ze kunnen zien of de chemo aanslaat is denk ik door bloed af te nemen.

Ik vind het alleen raar dat de arts zegt als ze goed eet dan slaat het aan, maar Tara slikt ook prednison waardoor ze gaat eten. Dit snap ik dus ook niet.

[Kaiou]

Het is op dit moment alleen bekend dat ze lymfeklierkanker heeft wat uitgezaaid is naar haar alvleesklier en lever , het is niet duidelijk waar het nog meer naar toe uitgezaaid is.
Ook is niet duidelijk waarom ik eerst geen en nu wel Prednison mag geven, de arts geef er ook niet echt antwoord op.
Als iemand hier antwoorden op heeft, dan graag...

Het enige wat ik kan bedenken is (en het komt misschien een beetje rot over maar dat bedoel ik echt niet zo) dat de DA weet dat door de prednison Tara zich beter gaat voelen, maar dat hij ook weet dat het zeer waarschijnlijk een aflopende zaak is, dat het dus eigenlijk niet meer uit maakt of het wel of niet mag en dat hij wacht op jullie beslissing...
Er zijn helaas nog steeds (dieren)artsen die niet duidelijk (durven) communiceren.

[flatcoat]

Even los van alle vragen die je hebt over de behandeling ..... hoe is het met Tara nu?? Want dat is toch het belangrijkste op dit moment, dat is nl. toch van belang bij de vraag hoelang en hoever je wenst te gaan met behandelen.

[markdekker]

Tara is vrij veel wakker overdag, kijkt om zich heen, ligt op een bedje wat we in de huiskamer hebben gemaakt.
Soms komt ze de andere kamer inlopen, en kwispelt dan, als je wat tegen haar zegt loopt ze weg.
Vanmiddag rende ze achter een bromvlieg aan, heel speels en heel leuk om te zien, puur omdat je dan Tara ziet zoals ze altijd was, blaffen en grommen.
Ze eet nu ook weer, plakjes kipfilet broodbeleg, soms plakjes ham, gisteren avond wilde ze opeens brood met kruidenkaas.
We zijn nu heel makkelijk in dingen aan haar geven, ik bedoel, als het een aflopende zaak is, is het fijn dat ze nu alles mag eten.
Voor de rest ligt ze dus veel maar slaapt niet...
Straks gaan we weer wandelen met haar, voornamelijk omdat ze daar heel erg van opknapt.
We zijn ons wel degelijk bewust dat de chemo niet kan aanslaan maar we proberen haar een pijnloos bestaan verder te geven, op momenten dat we zien, nu heeft ze veel pijn en ze reageert niet meer, dan laten we haar inslapen...het is erg moeilijk, echt moeilijk...

[flatcoat]

Ik snap heel goed dat het moeilijk is, heeel erg moeilijk maar jij bent de enige die kan beoordelen hoe zij was en hoe zij nu is ......
Probeer alleen het belang van je hond in je achterhoofd te houden, hoe moeilijk het ook is ........ en geniet van haar "goede" momenten, verwen haar door en door ..... dat is voor jouw gevoel w.s. nog het enige wat je voor haar kunt doen. Ik hoop echt voor Tara en voor jullie dat de chemo aanslaat maar zonder je te willen ontmoedigen ..... ik heb eigenlijk te weinig gelezen/gehoord dat het afdoende is.
Daarom ..... sterkte!!

[freskin]

http://www.ottenhorst.nl/algemeen.html

Hier is de link naar dierenkliniek de Ottenhorst in Terneuzen. Deze kliniek is gespecialiseerd in kanker bij o.a honden. Johan de Vos is echt een expert op dit gebied.

Vorig jaar kreeg onze Saarlooswolfhond Nebosja een gezwel in zijn bek. Ik heb Johan de Vos toen een email gestuurd, en daarin alles beschreven.
Hij heeft me toen teruggemaild met goed advies. Je kan hem alles vragen.
Nebosja heeft uiteindelijk toch de strijd verloren........

Ik ben bang dat als Tara al uitzaaingen heeft, het er niet gunstig uit ziet voor haar......maar ik hoop dat ze nog een hele tijd bij je mag zijn.
En jij kent haar als geen ander......als ze het opgeeft zie je dat aan haar.
Dan is helaas de tijd gekomen.....ze mag niet lijden.

Heel veel sterkte nog, en geef haar maar een dikke knuffel!

[markdekker]

Op het moment gaat 't wel goed met Tara, ze had vandaag erge diaree, kan of door de chemo van maandag komen of omdat ze dinsdag avond en woensdag zo veel dingen heeft gegeten.
In ieder geval heeft ze vanavond normaal (gekookte kip) gegeten, dat was echt plotseling, want ik was weg, en na 2 uur kom ik terug en alles opgegeten.
Maar er zijn dingen die ik vreemd vind, en die wil ik met jullie delen.

Op 3 juni vonden we 2 teken op Tara, teken zijn verwijderd, daarna vonden we nog 2 volgezogen teken op de grond, waarschijnlijk lag er ergens nog 1, die Tara vervolgens heeft opgegeten, ze kreeg in ieder geval een tekenband.
Op 4 juni kreeg ze sinds 2 jaar de gebruikelijke inentingen, Tara zag er helemaal gezond uit.
Precies 1 week daarna op 11 juni werd Tara ziek, van de ene op de andere dag, at ze niets meer, haar ontlasting was normaal maar helemaal geel.
Urine was onderzocht, was niets normaals aan te zien, Tara krijgt prikje tegen misselijkheid en eet weer normaal.
We dachten dat het een reactie op de tekenband was, dus die was verwijderd, haar huid onder die tekenband was wel wat rood geworden.
Week daarna weer niet eten, bloed onderzocht, iets verhoogde witte bloedcellen gevonden, prikje tegen misselijkheid en afspraak voor de specialist verder temperatuur, hartslag, ademhaling gemeten, alles normaal.
Tara eet weer normaal maar wel minder...verder is ze 's ochtends erg sloom maar nadat ze haar 5mg prednison heeft gekregen is ze weer normaal.
Ze heeft ook pillen tegen misselijkheid en braken gehad, en alles is normaal, alleen ontlasting blijft geel.
Tandvlees van Tara wordt ondertussen steeds lichter van kleur maar volgens onze arts kon je ook zien of ze bloedarmoede had, dat als je op haar tandvlees drukte, er een witte plek kwam wat daarna weer rood werd, dat klopte ook.
Weer bloed geprikt, gemeten of ze bloedarmoede heeft maar volgens de arts was alles 50/50, wat kennelijk normaal is.
Goed...daarna naar de specialist geweest, temperatuur, hartslag, ademhaling gemeten, alles normaal, bloed onderzocht, ontlasting onderzocht, (ontlasting werd alweer bruiner).
Uit haar bloed blijkt dat haar lever enzym waardes hoger zijn, en galwaardes zijn hoger, ontlasting was schoon.
Tara naar huis, op de 10mg prednison per dag.
Reden voor een echo.
Maag, darmen leken goed op de echo, lever was groter maar zag er goed uit, alvleesklier had iets raars erin, biopten genomen, en Tara kan naar huis.
Gevraagd wat ik kon doen in de tussentijd, advies was meer prednison geven en sowieso zou ik dinsdag of woensdag de uitslag van de biopten krijgen.
Ook gevraagd over haar tandvlees, de arts zei dat dit kwam omdat: "als mensen zich niet lekker voelen, worden ze wat witter, bij de hond wordt het tandvlees dan lichter".
1 dag later heb ik haar minder prednison gegeven omdat ik dacht dat de boos doener was, dus van 10mg per dag naar 5mg per dag.
Tara wordt steeds slomer, eet bijna niet meer, en haar tong werd zaterdag blauw/paars.
Ik bellen naar de spoedkliniek, het was toen 18:00 en ik kon om 21:00 terecht.
Daar om 20:45 aangekomen, en om 22:30 werden we geholpen, en dat ging als volgt.
Eerst ging ze haar eigen collega's van de dagkliniek afzeiken en toen behandelde ze Tara alsof het een produkt was.
Zet de hond hier maar neer, alles werd weer gechecked, behalve bloed en ontlasting, geen koorts, helemaal niets aan de hand.
Met de opmerking van "de APK is in orde" werden we weer weggestuurd, nogmaals over het tandvlees gevraagd, zij vond dat in orde en toen ik vertelde wat de andere arts zei, keek ze bedenkelijk als van, "ik weet niet waar hij het over heeft", dus met andere woorden, geen antwoord.
Maandag komt er aan, ik sta op om naar mijn werk te gaan en ik denk, ik bel die specialist op om te vragen over de uitslag, want misschien zijn ze heel snel.
En dat waren ze dus ook, want hij had slecht nieuws, Tara heeft lymfeklierkanker, ik kan langskomen met Tara voor een gesprek.
Drie uur later kon ik terecht, en hij vertelde dat Tara kanker in haar lever en alvleesklier had, over de lymfen heeft hij niets meer verteld maar ja, ik ben geen arts dus ik zoek daar niets achter, ik was ook zwaar emotioneel de hele tijd.
We hadden drie opties:
1.-niets doen en haar volstoppen met prednison, dan heeft ze maximaal 3 weken.
2.-chemo behandeling maar die is gevaarlijk voor de omgeving, je mag je hond 48 uur niet aanraken en je moet alles van kwijl, urine en ontlasting opruimen.
3.-dure chemo behandeling, onderhuidse prik maar niet gevaarlijk voor ons en omgeving.

Wij kiezen voor drie, en dat hebben we ook drie keer gezegd, we willen geen gevaar voor onszelf en voor de katten.
Tara krijgt prik, wij krijgen de rekening, op die rekening staat het volgende:
Cytostatica en Asparaginase.
Ik betaal de rekening en ik krijg een brief in mijn handen wat ik moet doen na de chemo, alles opruimen dus, en geen contact met de hond, ik vraag nog of ze wel zeker de veilige heeft gehad, ze zeggen ja, dit is alleen ter waarschuwing.
Thuis gekomen, krijg ik een mail, met wat ik niet met de hond mag doen omdat ze een chemo heeft gehad, ik bel ze nog een keer, en nee, u hond heeft de niet gevaarlijk chemo gehad.

Tara had ondertussen diaree gehad en 1 keer overgegeven, en buiten in het bos veel geplast.
Ik mocht Tara geen prednison geven want dan had de behandeling geen effect.
De volgende dag echter vroeg ik aan hem of Tara geen prednison mocht, toen zei hij, dat ze het wel mocht ?!
Verder kreeg ik van mijn eigen arts, hele zware pijnstillers, en pillen tegen misselijkheid, dat was volgens de specialist geen probleem en volgens mijn eigen arts ook niet.
Volgende vraag ik de specialist hoe ik weet wanneer de chemo aanslaat, ik krijg als antwoord "als Tara niet meer misselijk is en haar eten op eet."
Vreemd antwoord dus vind ik maar ja, ik ben dus geen arts.

Nu kom ik net bij mijn eigen arts vandaan, en ik krijg geen prednison mee omdat volgens de brief van de specialist werd gezegd dat ze dat niet mag, terwijl hij tegen mij zegt dat het wel mag.

Jullie begrijpen het al, ik wil een 2nd opinion, ik denk wel dat Tara serieus ziek is, en dat ze inderdaad misschien kanker heeft maar er is verder niets onderzocht, er is een echo gemaakt, biopten genomen, en that's it.
Misschien heeft Tara wel meer ziektes of andere dingen die haar eventuele toestand wat beter zouden maken.
Vreemde is ook, als ze zo'n enorme last van haar lever en alvleesklier heeft, waarom kunnen artsen dat dan zonder reactie van Tara, voelen.
Het lijkt mij toch dat als ze pijn heeft, en ze voelen in haar maag, (3 tot 4 keer in 2 weken) dat ze uitpiept van de pijn ?

Sorry als dit allemaal wat zeurderig overkomt, en misschien begrijp ik alles verkeerd door alle emoties enzo. maar mensen in mijn omgeving en zelfs mijn eigen dierenarts, vind dit allemaal maar vreemd, en het lijkt mij niet onverstandig om een afspraak met de dierenkliniek in Utrecht.
En nogmaals ik doe dit alleen omdat ik zekerheid wil hebben voor Tara.

[ranetje]

Als je zekerheid wilt hebben dan moet je je gevoel volgen en doen wat jij denkt dat belangrijk is
Verstand heb ik hier absoluut niet van. Ik wens je heel veel sterkte.
Geef Tara maar een dikke knuffel

[flatcoat]

Gaan voor die second opinion ...... jij wilt zekerheden, jij wilt duidelijkheid en die heb je nu voor je gevoel niet gekregen.
Je kunt ook eens contact opnemen met de Wagenrenk in Wageningen ... daar hebben ze ook oncologie als specialisatie.
http://www.wagenrenk.com/
Sterkte want je word heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees en wordt gek van de vraagtekens overal bij.
Knuffel voor Tara.

[Gipsy]

Hey Marc, sorry dat ik het nu allempaal pas lees...

Ik begrijp je zorgen volkomen...met al die informatie en tegenstrijdige feiten is het moeilijk de weg te vinden.

Voor jouw gemoedsrust zou ik dus ook een second opinion gaan halen bij een oncoloog...
Jij wilt het beste voor je hond en vooral het besef hebben dat je alles voor haar hebt gedaan...

Nu zit je vol met onzekerheden...

Dus ja, maak morgen snel een afspraak bij een specialist en neem alle info mee.

Ik wens jou en Tara nog mooie dagen toe en hoop op het beste !

Succes

[markdekker]

Vandaag is Tara heel vrolijk en hongerig, ze ging daarstraks mee naar beneden, al kwispelend en wel, ze had nog wel een beetje diaree maar helemaal niet in de mate die ze gisteren had, dat was echt teveel.
Net heeft ze wat gekookte kip opgegeten, en loopt nu af en toe wat heen en weer, en zeurt om eten.
Het is natuurlijk niet de hond die het was, ze is erg vermagerd en zwakjes maar ze probeert het wel lijkt wel.

Ik heb net die specialist weer gebeld over die brief en over de prednison.
Hij zei dat hij die brief naar ons en naar de dierenarts had gestuurd als voorzorg, dat mocht ze in de toekomst zwaardere chemo krijgen (de gevaarlijke dus), dat ze dat dan weten, verder had ik het over de prednison, en hij zei dat ze liever niet hebben dat ze het krijgt omdat de kans op genezing kleiner is maar dat de kwaliteit van het leven van de hond voorop staat en als ze zich beter voelt door de prednison ze dat mag hebben.
Ik krijg straks van mijn eigen arts een verwijsbrief voor Utrecht, daar zeiden ze al dat ik terecht kon maar pas over 2 weken, en misschien al volgende week maar daar wordt ik over gebeld vanmiddag.
Ze vertelde me ook dat Tara diaree kan hebben door die chemo, ik vond ze echt heel vriendelijk en medelevend daar, iets wat ik in Amsterdam toch mis bij die dierenkliniek.

De steun die ik van jullie allemaal krijg vind ik geweldig, het geeft me af en toe hoop...en ik voel me daardoor wat minder alleen...zelf ben ik door alle stress al 5 kg afgevallen.

[Addy]

Het is ook niet niks wat je nu voor je kiezen krijgt.
Probeer toch nog van elkaar te genieten, hoe moeilijk ook.
En wat heel belangrijk is, houd goed in de gaten dat Tara kwaliteit van leven heeft. Als ze op het punt komt dat ze dat niet meer heeft dan moet je een eerlijke beslissing nemen. Liefde betekend ook kunnen laten gaan.
Ik wens jullie toch nog een hele fijne resterende tijd met elkaar

[Zenda]

Mark pas je op met de prednison. Ik begreep uit eerdere berichten dat je minderd met de prednison. Doe je dit in overlag met de d.a.? Want je moet de prednison langzaam afbouwen en opbouwen.

[markdekker]

Maar dat spreekt voor zich...ik ben net gebeld door Utrecht, Tara kan er al donderdag naar toe, want de specialist vond het wachten tot 1 augustus te lang, hij zei min of meer, dat haalt ze niet...hopelijk betekent dit dat er misschien iets anders aan de hand is wat wel te behandelen is, je weet het niet, hoop doet leven...en op dit moment ben ik er voor Tara, en als wij vinden dat ze ondanks medicijnen pijn heeft dan laten we haar thuis inslapen, rustig in haar eigen omgeving...zodirect nog maar ff wandelen in het bos met haar.

[Zenda]

Maar dat spreekt voor zich...ik ben net gebeld door Utrecht, Tara kan er al donderdag naar toe, want de specialist vond het wachten tot 1 augustus te lang, hij zei min of meer, dat haalt ze niet...hopelijk betekent dit dat er misschien iets anders aan de hand is wat wel te behandelen is, je weet het niet, hoop doet leven...en op dit moment ben ik er voor Tara, en als wij vinden dat ze ondanks medicijnen pijn heeft dan laten we haar thuis inslapen, rustig in haar eigen omgeving...zodirect nog maar ff wandelen in het bos met haar.

Ohh dat is wel erg fijn dat je nu eerder terecht kan. Ik ga Donderdag in ieder gaval wel duimen.

heel veel sterkte

[markdekker]

Mark pas je op met de prednison. Ik begreep uit eerdere berichten dat je minderd met de prednison. Doe je dit in overlag met de d.a.? Want je moet de prednison langzaam afbouwen en opbouwen.

Ja, dit gaat altijd in overleg met mijn eigen dierenarts, ze zat voorheen op de 5mg om de dag, wat kennelijk erg weinig is, in juni is ze overgegaan op 10mg per dag, vorige week zaterdag en zondag was dat 5mg per dag, maandag en dinsdag kreeg ze niets, woensdag, donderdag en vandaag 10mg per dag, ik ben er ook niet blij mee, en het komt ook door de misverstanden van die specialist.

[ranetje]

Gelukkig dat je snel terecht kan
Sterkte Mark

[flatcoat]

Fijn dat je donderdag al terecht kunt alhoewel je er natuurlijk liever vandaag al heengegaan was.
Geniet van jullie momenten samen!!

[MC65]

Ik zal duimen donderdag ! Fijn dat je dan al terecht kunt .

[markdekker]

Op het moment heb ik het er erg moeilijk mee.
Tara huilt, eet bijna niet, drinkt niet zoveel meer, en heeft diaree.
Ze heeft haar portie medicijnen gehad, en ik weet dus niet of ze huilt van de pijn of van de honger.
Ze komt af en toe naar me toe lopen en dan gaat ze weer liggen, haar oren recht omhoog, staart niet echt tussen haar benen maar een beetje omhoog, niet kwispelend.
Ik hou dit niet vol, ik wil niet dat ze pijn heeft, en ik moet tot donderdag wachten...en tja, wat dan, zelfde uitslag ?
Geen idee...ik zou willen dat ik NU iets kon doen voor haar...dat ze nu in haar geheel onderzocht wordt op alles, dat iemand mij verteld dat ze pijn heeft en dat het beter is als ze inslaapt, dan kan ik daar vrede mee hebben...dit is te erg...

[markdekker]

Je hebt ook gelijk en ik weet het ook, nu heb ik haar kip gegeten, en ze eet het meteen op.
Alles eet ze op...maar ik weet dat het een aflopende zaak is, ik ga me nu heel goed beraden om dit te laten eindigen, voor haar maar ook voor mij...het is onmenselijk als ze lijdt.

[Zenda]

Je hebt ook gelijk en ik weet het ook, nu heb ik haar kip gegeten, en ze eet het meteen op.
Alles eet ze op...maar ik weet dat het een aflopende zaak is, ik ga me nu heel goed beraden om dit te laten eindigen, voor haar maar ook voor mij...het is onmenselijk als ze lijdt.

Jeetje Mark moeilijk he, ik weet het. Joy at op het laatst ook alleen nog maar gekookte runderhard, dit is natuurlijk wel erg lekker. Maar ook ik denk dat Tara huilt omdat ze pijn heeft. Niet eten en huilen is pijn. Jij eet ook niet als je niet lekker bent of pijn hebt. Ik sta niet in jou schoenen, maar ik zou het weekend afwachten en maandag kijken hoe Tara is.

Heel veel sterkte.

[markdekker]

dat zegt mijn vrouw ook inderdaad, maandag gaat ze naar die arts, en eventueel dinsdag zou ik haar thuis kunnen laten inslapen...Tara is nu stil, piept niet meer, en kijkt me met grote ogen aan, 't is van haar gezicht in ieder geval niet af te lezen dat ze eventueel pijn zou hebben...ik blijf in ieder geval bij haar, mocht het mij te erg worden dan haast ik me naar een spoedkliniek.

[Zenda]

dat zegt mijn vrouw ook inderdaad, maandag gaat ze naar die arts, en eventueel dinsdag zou ik haar thuis kunnen laten inslapen...Tara is nu stil, piept niet meer, en kijkt me met grote ogen aan, 't is van haar gezicht in ieder geval niet af te lezen dat ze eventueel pijn zou hebben...ik blijf in ieder geval bij haar, mocht het mij te erg worden dan haast ik me naar een spoedkliniek.

Vind ik ook, je doet het goed hoor Hans. Niemand kent je hond beter als jij zelf.

[Kaiou]

Je hebt ook gelijk en ik weet het ook, nu heb ik haar kip gegeten, en ze eet het meteen op.
Alles eet ze op...maar ik weet dat het een aflopende zaak is, ik ga me nu heel goed beraden om dit te laten eindigen, voor haar maar ook voor mij...het is onmenselijk als ze lijdt.

ooooo, wat moeilijk . Ik weet nog dat mijn Joris op het laatst alleen nog maar heel erg lekkere dingetjes at uit mijn hand. Achteraf gezien lijkt het wel om alleen mij nog maar een plezier te doen, omdat ik zo graag wilde dat hij wat at. Op het moment zelf had ik dat niet zo in de gaten, ik was al lang blij dat hij weer iets naar binnen had.
Ik wens jullie heel veel sterkte en wijsheid toe.

[flatcoat]

Oh wat moeilijk nu ..... als ik je verhaal zo lees denk ik dat Tara het heel moeilijk heeft (en jij ook). Bekijk het per moment en als je op een bepaald moment denkt "nee, dit kan ik haar niet meer aandoen" neem dan de beslissing ...... en zelfs dan slaat de twijfel nog toe.
Zeker als er dan een piepklein momentje komt van herkenning van de vroegere Tara maar kijk naar het totaalbeeld!! Sommige honden laten gewoon niet echt blijken dat ze barsten van de pijn.
En niemand wil afscheid nemen van zijn/haar maatje, je vraagt je af wie jij bent om dat te mogen beslissen ....... Maar als haar baasje mag jij gelukkig bepalen of zij verder moet lijden of dat ze haar rust verdient.
Sterkte ...... knuffel Tara als zij daar behoefte aan heeft.