Om 22u30 komt Vita binnengewandeld en wil de zetel kruipen...
"Helaba madammeke

, dat mag niet hoor", zei ik nog...
Ik zag dat ze hevig huigde...ok, het is nu wel drukkend warm maar overdag had ze minder last gehad dan nu. Ik kijk haar buik na en zie dat ie wel opgezwollen is maar niet zo erg als met de torsies.
Ik help haar even op de zetel om te zien wat ze nou eigenlijk wou doen.
Ze gaat direct languit liggen op haar zij...ik kijk toe hoe ze ademt en plots zie ik hoe om de 5 ademhalingen, alles toegeknepen wordt aan maag/darmen.

en gepaard met een gekreun...
Ik kleed me aan en rij naar de DA die ik van onderweg telefonisch verwittig...
De röntgen zijn duidelijk...maag vol met gas...
Direct Zantac toegediend en aan t infuus gelegd.
Ondertussen belt mijn DA (die ik voordien een sms had gestuurd toen ik naar de DA nachtdienst reed) en vraagt me of ik haar nog een keer laat opereren als het een maagtorsie is...nee zeg ik
Maar wandelen,wandelen had de baas van de kliniek me destijds gezegd dus zei ik dat ook tegen die DA van wacht.
Uiteindelijk ging hij met mij akkoord en wij met z'n tweeën met Vita en het infuus de straat op
Vita laat windjes...dat was goed maar hij denkt dat ze een obstructie van de darmen heeft
Enfin ik ben moe dus maak het kort...
Vita is nog in de kliniek en wordt elke minuut in het oog gehouden.
Ik ben even overhuis om voor de rest van de bende te zorgen en het eten voor morgenvroeg voor honden, poezen en paarden klaar te zetten.
De DA belt me zodra haar toestand nog verslechterd, anders ben ik daar om 6u, dus binnen 3 uur alweer.
Vita heeft pijn en voor t eerst in haar leven laat ze dat ook horen...ze heeft krampen, wil wind loslaten maar dat lukt haar slechts zelden.
Als haar toestand zo blijft als het nu is dan wordt er straks om 10 u een beslissing genomen als mijn Da en de grote baas er is en Vita hebben gezien.
Duimen maar dat mijn grote meid niet te veel pijn meer heeft.
Dat stoort mij immers nog het meeste...ik haat pijn
Slaap zacht...