Ik heb geen ervaring met onderbijt, maar wel met bovenbijt.
Onze jongste heeft dat, in eerste instantie hadden we het niet eens gezien, maar bij 8 weken was het wel duidelijk te zien. Het was bij hem zelfs zo erg dat de da hoopte dat hij geen last ging krijgen bij het wisselen omdat de hoektanden elkaar in de weg konden gaan zitten. Maar gelukkig heeft hij daar geen last van gehad en is dat allemaal goedgekomen.
En ik moet zeggen dat het nu een stuk minder is geworden, maar het is nog wel iets ruimer als 'normaal' en wat nog het meest opvalt is dat hij nog steeds een ietwat spitsere snuit heeft, maar ik hoop dat dat nog uitzwaart (hij is nu 1 jaar).
Ik ben me ook aan het verdiepen in het fenomeen en vooral in de erfelijkheid ervan omdat de berichten elkaar daar nogal op tegenspreken. Ik ben wel heel benieuwd of het nu wel of niet erfelijk is aangezien mijn reu de enige in het nest is die er last van heeft (zover ik gehoord heb) en ook de ouders en grootouders er geen last van hadden.
Deze reu heeft namelijk wel schitterende ogen, die je de laatste decennia in het ras steeds minder ziet, dus als blijkt dat het niet erfelijk is, wil ik hem over een tijd en na gebleken verdere geschiktheid misschien in gaan zetten voor de fok.
Dus het onderwerp heeft mijn intensieve aandacht, al heeft het nu nog geen haast aangezien hij te jong is
)
