Hoi Danny,
Wat een vreselijke toestand.
Ik schrijf dit omdat je er heel misschien iets aan kunt hebben al denk ik dat je er niets aan hebt.
Twee jaar geleden was mijn Gordo ook ziek, hij zou een leverafwijking hebben en kreeg toen ook onder andere dexmethason voorgeschreven, samen met een antibioticum en nog wat andere middelen.
Daar zou hij van op moeten knappen, maar hij bleef steeds slechter worden, hij werd steeds magerder en magerder. Op een gegeven moment was hij echt een skelet waar het leven op het laatst uit begon te verdwijnen. Zijn lever was enorm opgezet, vervet en hij was op het punt gekomen waarop hij op elk moment dood zou gaan.
Op het alllerlaatste moment ben ik toen naar een andere DA gegaan die onmiddellijk alle voor de lever belastende medikatie stopte, wat dus inhield dat de dexametason en de antibiotica gestopt moesten worden, het enige dat hij nog mocht blijven nemen was het speciale leverdiëet.
Dat waas in Gordo zijn geval de reddende beslissing. Beetje bij beetje is hij begonnen op te knappen en nu twee jaar later is hij helemaal gezond en springlevend, met zijn haast 14 jaartjes.
Ik neem aan dat er naar jouw grote vriend zijn leverfunktie is gekeken.
Het zou dus kunnen zijn dat de medikatie feitelijk dat is wat hem de nek aan het omdraaien is, maar natuurlijk, ik weet niet óf dit zo is, ik vertel je dit omdat je er over kunt praten met de DA.
Wel moet ik er bij vermelden dat de behandelende DA, degene die mijn Gordo die fnuikende medikatie voorgeschreven had tot op de dag van vandaag blijft volhouden dat zijn behandeling de juiste was en dat het feit dat Gordo opgeknapt is niet te wijten is aan het wegnemen van al die voor hem schadelijke middelen.
Hiermee wil ik zeggen dat als ik niet aan een andere DA zijn mening had gevraagd maar was blijven vertrouwen op het oordeel van DA 1 Gordo nu allang overleden zou zijn ten gevolge van een foute diagnose én behandeling.
Kort gezegd: Hoe is het met je knul zijn lever?