keessie schreef:Ik word er ook een beetje verdrietig van, want ik word voor mijn gevoel elke keer in een hoek gedrukt door de TS.
Mijn mening is bekend en ik snap niet dat je als baas en als hondeliefhebber je zolang de mening van anderen nodig hebt om in te zien dat je eigen maatje gewoon op is.
Als mijn beessie achter mij aan struikelt en met ZG opbouwende peppers op die leeftijd mij nog steeds moet behagen vraag ik me af wat ooit de band is geweest tussen Osa en jullie.
En ik word er bijna nog boos om ook,omdat jij mij dit gevoel geeft.
En natuurlijk hoef ik niet te reageren maar ik denk aan dat beessie en ik denk ook aan dat gedicht .je weet wel,die van de beslissing dat je als baasje moet nemen omdat de hond dit zelf niet kan en uit trouwe dienst dit van het baasje verdiend.
Neem gewoon je verantwoording en vooral...leg die bij jezelf!
Ik ben al wat ouder dan jou en heb al wat meerdere honden achter me moeten laten. Vergeet niet dat een hond een hond is en dat wil niet zeggen dat je niet zielsveel van zo'n beessie houdt maar je moet wel beseffen dat een hond alles doet om een baasje te gerieven.
Dus de taal die je nu ,als je die al ziet, moet je dan ook wel zien in de juiste verhouding en niet alleen maar vanuit je eigen wereldje want dat gaat absoluut dan op het moment ''verdriet'' heten.
En deze hoort er nu eenmaal ook bij.
Weet je wat ik jammer vind? Dat bepaalde beslissingen van mensen niet gerespecteerd kunnen worden, en er zo ernstig geoordeeld word via een schermpje. En ik ben het helemaal met je eens dat er niet vaak meer positieve berichten staan over Osa, maar het is ook zeker niet zo dat ze continu achter me aan struikelt ofzo. Als dat zo zou zijn, zou het toch een heel ander verhaal zijn?
Ik heb een schriftje gemaakt waar we gaan bijhouden in de week wanneer het wel/niet goed met haar gaat, en als de dagen dat ze geen plezier heeft groter worden, dan laten we haar gaan. Maar ze kan nu nog heel vaak levendig zijn, is helemaal gek op eten, zeurt nog steeds daarvoor etc.
Als ze hier iedere dag voor pampus zou liggen, en amper meer zou kunnen/willen opstaan dan is dat allemaal zo klaar als een klontje, dit niet. En ik denk ook dat een DA wel goed kan inschatten in hoeverre een lijf niet meer doorkan, en die tijd zit er aan te komen, maar is er nu nog niet, we hebben op dit moment contact met 3 verschillende DA's hierover, die haar al wel eerder hebben gezien, en die zullen ook echt wel eerlijk zijn tegenover ons.
gr Aimée
dit is alleen maar weer een lapmiddeltje, ze is op en versleten, gun haar haar rust, Moeder van Aimee...
Ik ga hier trouwens verder niet meer updaten, omdat ik hier nogal het gevoel heb alsof ik het voor de kat zijn staart doe, en dan vind ik het eigenlijk geen enkele toegevoegde waarde hebben om het neer te zetten. 
bekend verhaal.
