Ze had een beroerte.

[Machteld]

'S avonds heeft ze nog lekker naast me gezeten. Hebben mijn moeder en ik nog om haar zitten lachen. Pluk kan zo grappig kijken en dan met zo'n scheef kopje je je zitten te smeken of ze lekker naast je mag komen liggen.
Ik ben gewoon gaan slapen. Die nacht heeft mijn vader Pluk erg horen janken. Hij ging naar beneden om haar wat te troosten, ze lag op de bank.
En maar janken en maar janken.
Mijn vader heeft haar toen van de bank gezet en in haar mand gelegd.

'S morgens wisten we dat het goed mis was. Ze had haar kop scheef, maar nu was het niet meer smekend, schattig of grappig. Haar kopje hing scheef en haar ogen trilden constant. Dat was dus een beroerte. Ze liep tegen dingen op, door haar verstoorde evenwicht en doordat ze blind was. We wilden haar wat lekkers geven en ze hief uit automatisme haar poot op en ze viel om.

De dierenarts heeft haar wat medicijnen gegeven en met de vraag of we over inslapen zouden nadenken. Ze zei dat pluk de ergste vorm van een beroerte heeft gehad (te zien aan de ogen) Het zijn kennissen van ons, dus we zijn goed behandelt. De dierenarts kent plukje dus ook erg goed.
We hebben het een week aangezien en ze knapte wonderbaarlijk goed op! De medicijnen sloegen goed aan.
Ze springt alweer op de bank, blaft naar brutale voorbijgangers en vind het absoluut not done wanneer de kippen eten krijgen.

Vanmorgen ging het echter weer de slechte kant op. Ze kon amper meer lopen, wilde naarbuiten, naar binnen, en eten, en drinken, Ze had gewoon haar bakje in de bijkeuken staan, maar ze begon de regen van mijn jas af te likken.
Ze wil ons niet meer met rust laten, wil niet meer op bepaalde dekens slapen. En ze geeft abnormaal vaak over. Elke hond is wel eens misselijk en eet wel eens gras om over te geven. Plukje geeft over direct naar het eten. en begint soms heel hard te janken aan een stuk door, opdezelfde manier als wanneer ze de beroerte had gehad.
Het lijkt wel of ze heel erg bergafwaarts gaat. En het zou zelfs een vorm van dementie kunnen zijn. Maar waar doen we dan het beste aan?

Nu is mijn vraag om een lang verhaal kort te maken: zijn er mensen die ervaringen hebben met beroertes bij honden, en dan dit 'rare' gedrag na de beroerte? En waar doen wij het beste aan

pluk is een lowland terrier(niet echt heen erkend ras, maar ik vind het leuk om het zo te noemen ) Ze is een kruising tussen een Cairn Terrier en een Border Terrier. Ze is 13 jaar oud.

[jacq1970]

Tys van mij heeft een tia gehad en had ook deze dingetjes al is het in een wat mindere vorm.
Ze is erg desorienteerd en heel erg onzeker mss heft ze na de grote een kleine beroerte eroverheen gekregen dat kan namelijk ook nog.
Als ik jullie was zou ik toch weer contact opnemen met de da.
Tys was na een dag of 3 weer helemaal de oude en behalve een ander loopje merk ik niets meer aan hem.
Sterte

Jacqueline

[Zenda]

Helaas kan ik jullie niet helpen, maar na het lezen van je verhaal staat het kippenvel een centimeter dik op me arm en heb ik een brok in me keel. Ik wil jullie ook heel veel sterkte wensen.

[rose]

ik heb er geen ervaring mee, maar wil jullie wel veel sterkte toewensen...

[K@ren]

He, wat rot. Ik ken het maar al te goed.

Toen onze Tervueren van net 14 jaar vlak na de eerste hersenbloeding een tweede, zware kreeg hebben we haar in laten slapen. Ze draaide constant met haar ogen en liep te zwalken. Het was heel triest. De dierenarts was het er meteen mee eens dat het zo niet verder kon.

Reggy, een kooikerhondje, kreeg toen ze bijna 14 was ook een hersenbloeding, maar niet zo zwaar. Wij vreesden meteen dat het voor haar ook einde oefening zou zijn, maar bij haar dacht de DA anders over. Ze is er goed van opgeknapt, na een tijdje was ze weer als vanouds. Toen ze 16 was kreeg ze weer bloedinkjes, en ook al herstelde ze goed van elke bloeding, ze ging toch steeds een klein stapje achteruit. Uiteindelijk volgden ze elkaar steeds sneller op en hebben we haar laten inslapen. Ze is nog bijna 17 geworden.

Het hangt dus af van van de zwaarte van de bloeding. Reggy knapte vrij snel op en kreeg ook geen nieuwe. Pluk wel en mijn ervaring is dat dat helaas geen goed teken is in zo'n korte tijd.
Ik wil je heel veel sterkte wensen.

[MC65]

Ik heb er geen ervaring mee maar wil jullie wel heel veel sterkte wensen !

[Suzan]

Een van onze honden heeft op een avond een hersenbloeding/beroerte gehad. De eerste dagen was hij halfzijdig verlamd. Eten kon niet dus ik voerde hem. Ik hield hem rustig, dus zoveel mogelijk apart van de andere honden. Ik ben bewust niet meteen met hem naar de da gegaan omdat ik rust in zo'n situatie belangrijker vind. Wel heb ik contact opgenomen. Hij heeft geen medicijnen gehad. Langzaam ging het beter en na twee weken liep hij er weer. Hij heeft nog drie jaar geleefd en is van ouderdom gestorven. In die drie jaar heeft hij heel af en toe nog wel kleine aanvalletjes gehad, dus dan toch een paar dagen met een scheve kop lopen en wat zwabberend, maar verder ging het goed met hem. Net als bij mensen zal het bij honden ook wel heel verschillend gaan. Ik wens je sterkte toe.

[Maylala]

Geen ervaringen of adviezen, maar wil je heel erg veel sterkte toe wensen....
Dikke knuffel voor arme stoere Pluk.

[Machteld]

Bedankt voor alle lieve reacties! We lezen alle reacties!

Het is voor mij ook wat handiger dat ik reacties van mensen lees die hetzelfde hebben meegemaakt. Ik kan natuurlijk niet echt een conclusie trekken, want per hond is het verschillend.
Plukje heeft waarschijnlijk dus ook een grote beroerte gehad en die is gevolgd in de afgelopen 3 weken door wat kleinere. Zoals in een paar reacties is omschreven.
We houden haar nu ook veel in de gate, als we merken dat ze pijn heeft en dat de beroertes te kort op elkaar gaan volgen (eigenlijk nóg korter), dan moeten we toch eens serieus over in slapen gaan nadenken. Nu gaat het nog redelijk met haar en ze vervult de rol als oud hondje prima.
@Suzan ze krijgt ook heel erg veel rust, maar ze is en blijft een terrier en als we gaan wandelen, negeert ze honden niet, nee dan laat ze altijd even weten dat ze aanwezig is. Maar ik snap wat je bedoelt! De dierenarts advieseerden ons ook om haar zoveel mogelijk rust te geven.
Ze is nu wel nog eens blind geworden, eerste week kon ze zoiezo niets zien doordat die ogen zo trilden. Waarschijnlijk is er ook iets in haar ogen beschadigd en ze heeft staar. Allemaal ouderdoms verschijnselen.

Ik hoop dat plukje nog een paar jaartjes mee kan gaan en nog een gelukkig oud hondje kan worden, alleen moet haar situatie dan wel echt gaan verbeteren.