Waar ik me wel eens over achter het hoofd krab

[Anna*]

Aan iedereen die op mij reageerde: neem me niet kwalijk, ik word nog steeds heen en weer geslingerd tussen ongeloof, ontkenning en het gevoel van 'als ik niet...' 'had ik maar...', 'hoe kon ik...'

Ik probeer er niets over te zeggen, maar soms krijg ik ineens weer zo'n bui. Ik zie het maar als deel van een langdurig verwerkingsproces...

Wat ik dus wilde zeggen is: uit ervaring heb ik geleerd dat ik me het liefst niet al te druk maak om de voeding. Wat ik geef moet goed zijn (liefst biologisch) maar ik zie de hond steeds meer als alleseter. Vanochtend hebben ze zowel kvv als een half stuk (verjaardags)taart en een klein beetje brood gehad, Kitje heeft tijdens de wandeling nog een stuk krentenbol, een hap mest bij de kinderboerderij en een halve schaal blikvoer voor een huisdeur naar binnen gewerkt.

Dat laatste probeer ik uiteraard te voorkomen maar als het haar toch lukt: prima dan, dat is haar winst, ik maak me niet al te druk meer.

[Gittje]

Wat ik dus wilde zeggen is: uit ervaring heb ik geleerd dat ik me het liefst niet al te druk maak om de voeding. Wat ik geef moet goed zijn (liefst biologisch) maar ik zie de hond steeds meer als alleseter.

Ik ga ook die richting uit.