Pijnlijke euthanasie?

[~Tine~]

Maar zoals ik zei, bij ons is zo goed als elke euthanasie pijnloos... En wil ik het ook graag houden.

En net zeg je dit wat is het nou

Ik werk als dierenartsassistente en heb nog bijna geen enkele euthanasie gezien die niet pijnloos was.

Ze bedoelt hetzelfde, staat (leest) alleen wat lastig met die dubbele ontkenning

Als ik het anders schreef, kwam het niet over zoals ik het wilde zeggen. Ik snap wel dat het even dubbel is. Maar het klopt volgens mij wel.

[Moos]

Maar zoals ik zei, bij ons is zo goed als elke euthanasie pijnloos... En wil ik het ook graag houden.

En net zeg je dit wat is het nou

Ik werk als dierenartsassistente en heb nog bijna geen enkele euthanasie gezien die niet pijnloos was.

Ze bedoelt hetzelfde, staat (leest) alleen wat lastig met die dubbele ontkenning

Als ik het anders schreef, kwam het niet over zoals ik het wilde zeggen. Ik snap wel dat het even dubbel is. Maar het klopt volgens mij wel.

Ja, het klopt ook

[boxersien]

Mijn dierenarts doet de hond eerst onder narcose brengen door in de ader van een voorpoot te spuiten. Daarna geven ze een overdosis van narcose middel (een veel sterker middel dan het narcose middel, maar het principe is eigenlijk wel hetzelfde maar dit is echt voor euthanasie) in de ader waardoor de hond langzaam weg glijd. Gaat heel rustig zonder al teveel stress maar blijft rot
Ook in mijn stage periode had ik er altijd veel moeite mee als mensen hiervoor kwamen. Ondanks dat het gewoon echt veel beter was voor de dieren zelf

[MoniqueDM]

ik begin me hier toch serieus vragen te stellen over het product van de eerste inspuiting, ik snap er steeds minder van .

iemand een idee welk product daarvoor bij hun hond gebruikt werd?

Er is mij wel eens verteld dat deze dit middel (gele vloeistof) een methadon-achtig middel is wat ook gebruikt wordt voordat een hond narcose krijgt. De naam van dit middel weet ik niet, maar kan het kloppen dat het een methadon-achtig middel is Inge?

[~Tine~]

Ik vermoed dat er voor te kalmeren (sedatie) vaak een middel in de aard van Domitor (medetomidine) gebruikt word.
Bij ons wordt dat trouwens niet gedaan.

[omafia]

Bij mijn honden is het altijd heel rustig en pijnloos verlopen gelukkig, lijkt me zo erg als je hond gilt van de pijn

[~Tine~]

Ik vermoed dat er voor te kalmeren (sedatie) vaak een middel in de aard van Domitor (medetomidine) gebruikt word.
Bij ons wordt dat trouwens niet gedaan.

maar dat geeft bij mijn weten ook weinig uitgesproken pijnreacties .

Voor zover ik weet is dat inderdaad ook niet zo pijnlijk.
Er kan gewoon zoveel gebruikt worden volgens mij...

[SuzieC1970]

Hier twee hondjes in moeten laten slapen. Op de eerste prik hebben ze allebei nauwelijks gereageerd, even een protest piepje...verder niks. Bij allebei ben ik bij de tweede spuit niet meer bijgeweest.....ik kon het op dat moment niet. Heb afscheid van ze genomen toen ze heel ver onder zeil waren. Daisy(maltezertje van 16, de schat was echt op...) werd wel misselijk van die prik, ze heeft nog gespuugd voor ze wegzakte. Dat vond ik wel sneu voor haar...
Mijn zus heeft vorige week haar paard in moeten laten slapen. Dat ging gelukkig rustig en pijnloos...dus dat maakt het wel een beetje draaglijker...

[flamme]

misschien een domme vraag :N: maar zijn er gaan tabletten om de hond in slaap te krijgen dan?? Dus niet voor de feitelijke euthanasie, maar alleen om in slaap te geraken?

Ik heb zelf 2 x een euthanasie meegemaakt. De 1e keer bij ons gevonden hondje. Helaas met 2,5 jaar zo gestoord door gedragsproblemen en pijn dat we afscheid moesten nemen. Hij had wel wat pijn met de narcoseprik. Reageerde niet zozeer met pijn, maar wel met happen naar de dierenarts. Maar daarna kreeg hij een prik in zijn ader en daar heeft hij niks van gemerkt. Onze dierenarts zei toen ook dat hij nooit koos voor een spuit in het hart omdat zijn ervaring was dat dit pijnlijker was voor de hond.
Bij de 2e keer was de hond zo ziek dat hij helemaal niets heeft meegekregen. Hij was al onder narcose gebracht voor een spoedoperatie. Maar omdat het allemaal niet meer mocht baten moest hij toch een "spuitje". Zelfs dat heeft hij niet meer gehaald, maar anders had hij die ook in een ader gekregen.

[Bullenmama]

Wat ik niet begrijp is dat er zoveel verschillende manieren in gebruik zijn om een dier in te laten slapen.
Er moet toch één manier de beste zijn ??

Bij Raisa ging het heel erg snel en zonder een teken van pijn.
Ze kreeg een injectie in haar poot en ze zakte meteen weg, binnen 10 seconden was het gebeurd. Ze heeft niet eens haar laatste knakworst op gekregen.
Ik heb op de rekening gekeken welk middel zij gekregen heeft maar er staat alleen : " overdosis slaapmiddel".

Wat ik hier lees over het lijden in de laatste minuten , daar springen de tranen van in mijn ogen.

[crutz]

ben er 2x bij geweest,
1x bij mijn eigen kat van 7 jaar oud, maar zwaar verzwakt door acuut niet functionerende nieren, Goofy heeft niet gevochten en was eigenlijk bij de eerste spuit al weg, gelukkig, hij is ingeslapen uiteindelijk door een spuit in het hart terwijl ik hem vast hield en was heel rustig
en 1x bij de DD van kennissen, die was al 12 jaar oud en ook helemaal op, hun eigen DA wilde eerst nog kijken wat er nog te redden viel, zij vonden het tijd, dus meegegaan naar mijn DA...deze hond is ingeslapen door 2 spuiten in de ader....en is heel rustig gegaan...

wel weet ik dat mijn eigen honden ook behoorlijk knokken tegen de spuit voor een roesje, maar pijnlijk heb ik ze er nog niet op zien/horen reageren....wel komt dat niet heel vaak voor, de meeste honden hier alleen maar met röntgenen (pennhip) en verder zo veel als kan zonder roesje

[Hutsje]

Bij onze hond was de prik in de spier even pijnlijk, maar daarna is ze heel rustig weggezakt, geen horrorverhaal. Ze was ook heel ziek en verzwakt. Ik begrijp verder niets van de manier van euthanasie bij honden. Bij een (gas)narcose breng je ze toch ook volledig onder zeil en voelen ze niets meer? Dan zijn die horrorverhalen ook niet nodig verder.

Bij mensen zouden ze het zo niet proberen

Anne

vóór een gasnarcose moeten ze ook eerst een 'inslaapprik' en vreemd genoeg blijkt het juist die te zijn waar hier zo over geklaagd wordt.

hier bij beide.

[Hutsje]

ik begin me hier toch serieus vragen te stellen over het product van de eerste inspuiting, ik snap er steeds minder van .

iemand een idee welk product daarvoor bij hun hond gebruikt werd?

Ik heb even heel hard terug zitten denken, en toen Saar gecastreerd werd kreeg ze ook eerst een prikje en mocht toen bij mij op schoot in slaap vallen voordat ze een infuus kreeg e.d (tenminste, ik neem aan dat ze dat kreeg). Volgens mij was dat ook zo'n prik in de spier, en Saar schrok daar toen ook van. Ik zou denken dat dat dus hetzelfde product was, wat weet ik alleen niet.
Ze schrok niet zo erg als Moos toen hij werd ingeslapen...maar ik kan me bij hem nog wel voorstellen dat als de neuroloog al zei dat met het blote oog zijn spieren, maanden eerder, er al beroerd uitzagen, dat dat niet fijn is als je dan daarin geprikt wordt?

ja, ok, even schrikken en een pijngilletje, daar kan ik me iets bij voorstellen, maar ofwel ging het bij de honden uit een aantal verhalen hier een stuk verder, ofwel is het zo erg na blijven zinderen bij mensen omdat je op zo'n moment supergevoelig bent voor het kleinste beetje ellende dat je hond er nog bijkrijgt?

nou nee, de eerste keer thuis was met bolletje, ik had gedacht dat het ook snel en pijnloos zou gaan en heb huts er dus bijgelaten. bolletje heeft zo gegild, dat huts (toch een hele stevige dame) wegvluchtte onder de tafel, en ze had nog nooit onder de tafel gezeten. daarna heb ik dus geen honden er meer bijgehad, wel daarna, om afscheid te nemen.

[Hutsje]

Ik werk als dierenartsassistente en heb nog bijna geen enkele euthanasie gezien die niet pijnloos was.

Bij ons wordt er zo goed als nooit rechtstreeks in het hart geprikt. Wij gebruiken Dolethal, eigenlijk een overdosis slaapmiddel. Dit wordt in de ader geïnjecteerd.

bij mijn honden dus ook, werkte het inspuiten in de ader dus een aantal keren niet . dan moet je wat. en zelfs bij 1 hond waren 3 spuiten nodig. en de dosering was toch echt op gewicht berekend.

[Caro.]

Ik heb twee honden moeten laten inslapen en bij beiden is dit verschillend gegaan.

Nouschka kreeg een injectie direct in haar ader (in d'r poot), geen prik vooraf. Ze was binnen een aantal seconde overleden. Het ging heel rustig... godzijdank.

Moritz kreeg eerst een prik in 'zijn vel': hij liep rond, want kwam niet uit een epileptische aanval, de dierenarts pakte wat huid bij zijn nekvel en gaf een injectie. Heeft hij niets van gemerkt.
Na enkele minuten werd hij lomer en uiteindelijk viel hij om 'in slaap' op mijn schoot. Daar heeft hij de definitieve injectie in zijn poot gekregen.

Ik snap ook niet veel van de diverse methodes en vraag mij ook af wat dan het beste en minst merkbare voor de hond is.

Godzijdank hebben mijn twee honden geen nare toestanden gehad tijdens het euthaniseren.

[Rami]

Ik heb alleen ervaring met het euthaniseren van katten. Ik weet niet of er veel verschil is tussen katten of honden in laten slapen, maar ik had niet het idee dat het pijnlijk of naar was voor de katten in kwestie.
Wel duurde het bij een poes behoorlijk lang en heeft de da uiteindelijk nog een keer geïnjecteerd, maar dan rechtsreeks in het hartje. Ik had de poes op schoot en heb niet gemerkt dat 't voor de kat pijnlijk was, daar was ze al te ver voor weg.

Word wel heel verdrietig van deze verhalen. Het is al zo vreselijk om je hond of kat te moeten laten gaan en als die laatste momenten ook nog zo traumatisch zijn...

[Rosita Compagner]

Ik heb ook alleen ervaring met die 'inslaapprik' en daarvan weet ik niet beter dan dat hij pijnlijk is. Alle honden die onder narcose gaan hou ik even in de houdgreep omdat ik inmiddels wel weet dat er gebeten, gegild of gesprongen wordt (al naar gelang het temperament van betreffende hond). Dit duurt ook niet lang maar is wel een beetje zielig. Daarna, maakt het volgens mij niet meer uit of je nu in het hart of in de ader spuit, die hond slaapt toch. Het in het hart spuiten vind ik trouwens niet plezierig om te zien dus ik sta dan het kopje te aaien.

Ik heb net ook een recente rekening bekeken behalve een flink bedrag <..> staat er niet op welk middel ze gebruikt hebben.

[nizinny]

Een hond van mijn broer werd ingeslapen via een hartprik.Verschrikkelijk vond ik dat en heb me toen ook voorgenomen dat dit bij geen van mijn dieren zal gebeuren.Ze zijn allemaal rustig ingeslapen.Prik om rustig te worden en de definitieve prik.Beide prikken gingen via de ader.

[Hutsje]

Een hond van mijn broer werd ingeslapen via een hartprik.Verschrikkelijk vond ik dat en heb me toen ook voorgenomen dat dit bij geen van mijn dieren zal gebeuren.Ze zijn allemaal rustig ingeslapen.Prik om rustig te worden en de definitieve prik.Beide prikken gingen via de ader.

ik wilde dat ook liever niet, maar als ze niet gaan dan moet je wat.

[Bullenmama]

Wat ik nog steeds niet begrijp : als een hond geopereerd moet worden, dan wordt de hond onder narcose gebracht. Dat gaat toch niet gepaard met gillen en pijn en ellende ?
Waarom kan dat dan niet als een hond ingeslapen moet worden ?
En waarom doen dierenartsen niet allemaal hetzelfde als een hond ingeslapen moet worden ? Waarom zijn er zoveel verschillende manieren ? Eén manier moet toch de beste zijn ?

[marian*]

Als ik de verhalen van sommigen hier lees moet ik God op mijn blote knieen danken dat mijn vorige hond een zo vreselijk einde bespaard is gebleven;hij was bijna 15 jaar mijn dikke maatje geweest en ging redelijk snel onder zeil na de 1e spuit.Maar ja,echt leuk vond hij hem toch niet.
Van de rose spuit heeft hij volgens mij weinig gemerkt.Ik des te meer

[nizinny]

Een hond van mijn broer werd ingeslapen via een hartprik.Verschrikkelijk vond ik dat en heb me toen ook voorgenomen dat dit bij geen van mijn dieren zal gebeuren.Ze zijn allemaal rustig ingeslapen.Prik om rustig te worden en de definitieve prik.Beide prikken gingen via de ader.

ik wilde dat ook liever niet, maar als ze niet gaan dan moet je wat.

Dan heb je inderdaad helaas geen andere keus

[Daisy@]

Als ik dit hier zo allemaal lees dan hebben wij met Birdy 'geluk' (als je het zo kan noemen, maar weet niet hoe ik het anders moet schrijven) gehad.
Die is zo ontzettend rustig in m'n armen ingeslapen.
Eerst de spuit om te gaan slapen, waar ze eigenlijk niet veel van merkte.

Toen ze sliep dé spuit. Alles ging heel rustig.
Lijkt me vreselijk erg als ik hier lees hoe het kán gaan.

Ik weet ook niet hoe het bij haar gedaan is.
Triest eigenlijk als het zo moet gaan.

Er moet toch wel iets zijn wat wat vriendelijker zou gaan zou je denken???

[Daisy@]

Het hondje van m'n ouders trouwens heeft er wel meer last van gehad toen. Die leek wel krampen te hebben, wat dan niet zo heel lang duurde, maar wel ellendig.

[billy]

Ik heb het met Manager gehad ook een spuit in de spieren en ik schrok me rot, hij krijste en worstelde dat heb ik met mijn bouviers nooit gehad , dat ging via een ader in hun voorpoot en heel rustig allemaal.
Ik ga de rekening ook eens zoeken en anders bellen wat het geweest is, maar zoals met Manager wil ik nooit meer meemaken.

Groetjes Els

[Asterix]

Ik dacht bij mijn laatste 3 honden: "Waarom nog kwellen met een infuus in de poot?" Zo te lezen ben ik daar achteraf heel content mee. Geen piep of krijs gehoord.

@~Tine~ :Bij de laatste rit van onze DD was de assistente wel aanwezig en bleef ook aanwezig na zijn dood. Afschuwelijk! Je wil toch, in besloten kring, afscheid nemen van je hond.
Assistente stond met armen gevouwd ons doorlopend aan te kijken wanneer we eindelijk 'klaar waren'.
Pas in de auto heb ik het letterlijk uitgeschreeuwd.

(Inmiddels ex DA.)

[Hutsje]

Ik dacht bij mijn laatste 3 honden: "Waarom nog kwellen met een infuus in de poot?" Zo te lezen ben ik daar achteraf heel content mee. Geen piep of krijs gehoord.

@~Tine~ :Bij de laatste rit van onze DD was de assistente wel aanwezig en bleef ook aanwezig na zijn dood. Afschuwelijk! Je wil toch, in besloten kring, afscheid nemen van je hond.
Assistente stond met armen gevouwd ons doorlopend aan te kijken wanneer we eindelijk 'klaar waren'.
Pas in de auto heb ik het letterlijk uitgeschreeuwd.

verschrikkelijk. maar ook om het in een vreemde koude omgeving te doen vind ik.

[Asterix]

Ik dacht bij mijn laatste 3 honden: "Waarom nog kwellen met een infuus in de poot?" Zo te lezen ben ik daar achteraf heel content mee. Geen piep of krijs gehoord.

@~Tine~ :Bij de laatste rit van onze DD was de assistente wel aanwezig en bleef ook aanwezig na zijn dood. Afschuwelijk! Je wil toch, in besloten kring, afscheid nemen van je hond.
Assistente stond met armen gevouwd ons doorlopend aan te kijken wanneer we eindelijk 'klaar waren'.
Pas in de auto heb ik het letterlijk uitgeschreeuwd.

verschrikkelijk. maar ook om het in een vreemde koude omgeving te doen vind ik.

Vind ik ook. Maar zie maar eens mensen op te trommelen die 75 kg ergens willen begraven.

[Joyce]

Malu en Molli zijn ook allebei zonder pijn ingeslapen. Ze zijn eerst onder narcose gebracht, daarna krijg je de kans om afscheid te nemen en als de hond slaapt krijgen ze een overdosis. Molli was heel snel weg, eigenlijk al bij de eerste narcose. Malu heeft echt geprobeerd om wakker te blijven en toen heeft de dierenarts nog wat extra narcose gegeven.

Ik kan me wel herinneren dat de dierenarts gezegd heeft dat de ene methode duurder is dan de ander omdat er meer en duurdere vloeistof wordt gebruikt. Ik weet alleen niet meer hoe dat nu precies zat.

[Moos]

Ik dacht bij mijn laatste 3 honden: "Waarom nog kwellen met een infuus in de poot?" Zo te lezen ben ik daar achteraf heel content mee. Geen piep of krijs gehoord.

@~Tine~ :Bij de laatste rit van onze DD was de assistente wel aanwezig en bleef ook aanwezig na zijn dood. Afschuwelijk! Je wil toch, in besloten kring, afscheid nemen van je hond.
Assistente stond met armen gevouwd ons doorlopend aan te kijken wanneer we eindelijk 'klaar waren'.
Pas in de auto heb ik het letterlijk uitgeschreeuwd.

verschrikkelijk. maar ook om het in een vreemde koude omgeving te doen vind ik.

Dat is heel verschillend per persoon denk ik. Ik heb je wel vaker iets 'lezen' zeggen over dat je jouw honden nooit naar de da brengt om ze in te laten slapen, en ik wilde er nu toch even op reageren omdat ik me, nou, aangesproken voel ook
Ik heb bij Moos na wikken en wegen heel bewust gekozen om het wel bij de da te laten doen, en niet thuis (dat kon wel ook). Ik werd letterlijk gek bij de gedachte dat hij hier op de bank dat prikje zou krijgen, en dan hier dood zou liggen. Ik kon dat niet
Moos is niet panisch voor de dierenartsenpraktijk (hij gaat in de wachtkamer om koekies staan bedelen), dus in mijn idee was het voor hem daar ook niet extra naar. Binnen op de tafel dat vond hij wel altijd naar, maar daarin speelde dan weer mee dat Moos een klein hondje was en ik hem dus de hele tijd lekker op schoot heb gehouden, in de wachtkamer lag hij nog heerlijk op schoot te slapen. Hij hoefde dus niet op de tafel, hoefde niet van mijn schoot af, en zolang hij op schoot lag was hij heel erg tevreden.
Dus nou ja, van mijn kant was dat wat voor mij naar omstandigheden het 'prettigst' (als je daar al van kan spreken) voelde. Voor mij voelde het weer meer cru als Moos zou denken "he gezellig bezoek", en dan in zijn mandje ingeslapen zou worden.
Maar ik kan me dus ook heel goed voorstellen dat dat voor andere mensen een heel ander gevoel en andere ervaring is.
Waarmee ik dus maar bedoel te zeggen, mensen ervaren en beleven dingen anders