OCD

[samenmoos]

Wie weet er meer over OCD en vooral de verwachting op langer termijn
Op ons blog is er al iets over te lezen, maar dat is niet echt duidelijk voor de toekomst.

Groetjes

[snoetie-lb]

Bedoel je dit
O.C.D. = obsessive compulsive disorders = stereotiep gedrag

Deze eerste psychiatrische aandoening, herkent men bij dieren als een abnormale uiting van overigens normale gedragingen van het dier.
Eeen paar voorbeelden zullen duidelijk maken wat een O.C.D. is.
De meest gekende voorbeelden zijn de O.C.D.’s in verband met overdreven vachtverzorging.
Elke gezonde hond kent een minimum an vachtverzorging, maar de hond likt de vacht, knabbelt er licht op, likt de nagels en de poten, etc....
Maar sommige honden gaan werkelijk nagels bijten (afknagen !) , bijten op de voorpoten zodat er (slecht helende ) wonden ontstaan (dit noemt men likgranulomen), gaan zuigen op de flankhuid (zeer gekend bij de Dobermann) al dan niet met letsels op de huid...dit zijn dan echte OCD-gevallen.
Andere voorbeelden van OCD bij de hond zijn fervent bijten in de staart (vaak Duitse Herders), als een gek in een rondje draaien (gekend bij de Bull terriër), ingebeelde vliegen of schaduwen najagen (zeer gekend bij de miniatuur Schnauzer), om de haverklap 1 blaf uiten zonder aanwijsbare reden, plots langdurig staren etc...etc..

Typisch voor een OCD is het feit dat het geregeld opduikt en geen nut heeft voor het dier (meestal integendeel gezien de verwondingen die er kunnen door ontstaan)
En wat zijn nu de oorzaken die tot OCD kunnen leiden :

a) OCD kan ontstaan door een lichamelijk probleem
Bijv. : een dier dat slecht hoort, kan hierdoor angstig zijn en daardoor OCD ontwikkelen
Bijv. : een dier dat door een ongeluk (auto-ongeluk, van hoog gevallen...)letsels aan het centraal zenuwstelsel (hersenen) heeft overgehouden, kan ook OCD ontwikkelen

Bijv. : dieren die aan epilepsie lijden (vallende ziekte) kunnen ook ten prooi vallen van OCD ontwikkelingb) bepaalde rassen en bloedlijnen hebben meer neiging tot ontwikkeling van OCD - er is dus een duidelijke erfelijke aanleg (zie boven bij de voorbeelden)
c) OCD kan een gevolg van medicatie zijn

Bijv. : amfetaminens (oppeppers) kunnen bij de kat een OCD veroorzaken van continu kijken van links naar rechts en omgekeerd. Bij de mens : continu de handen wassen. Een hond gaat voortdurend heen en weer lopen.

d) maar de meeste OCD zijn het gevolg van bepaalde ervaringen in het verleden of in de huidige periode.**slechte begeleiding van het dier tijdens de socialisatie periode (op een leeftijd van 4 tot 14 weken) :

Heeft het jonge dier een akelige ervaring meegemaakt tijdens deze periode ?

Is het dier onvoldoende gestimuleerd geweest, heeft ie daar altijd in een hokje gezeten met moeder en nestgenoten, heeft ie voldoende mensen gezien, geen normale geluiden en activiteiten meegemaakt ? Heeft ie juist te veel meegemaakt, te veel lawaai, te veel ruwe spelletjes, te veel stress ?**het dier bevindt zich momenteel in een innerlijke conflictsituatie. Deze conflicten kunnen ontstaan door :1) geen uitweg hebben voor normaal gedrag

bijv : een binnenhuislevende kat met goed gevulde etensbak die geen prooien kan vangen (waarom denkt u dat men in goede dierentuinen het eten bij de apen gaat verstoppen zodat de aap moeite moet doen om aan z’n eten te geraken ?)2) het dier ervaart 2 niet verenigbare gevoelens op 1 moment

bijv : een bange hond voelt zich bedreigd en wil zich agressief opstellen maar is er te bang voor : dit gevoel lost zich op door een 3de gedrag (een OCD , dus) te uiten, namelijk plots in zijn staart bijten
bijv: poes fixeert u met de ogen en is vreselijk boos, aanvals-klaar, poes wordt bang, is tegelijkertijd boos, en deze 2 tegenstrijdige gevoelens lossen zich op : poes gaat zich plots overmatig proper likken (een OCD)
**het dier ervaart veranderingen in z’n behuizing of/en levensritme
bijv : de baas die plots afwezig is (vakantie, ziekenhuisopname)

bijv : een verhuis of een verbouwing (dit kan iets heel kleins zijn, zoals een ander interieur !!)**het dier leeft in een niet stabiele sociale rangorde, en dit is een zeer belangrijke oorzaak, en zeker bij de hond.

bijv : een baas die niet consequent is : de éne keer mag een bepaald gedrag wel, een andere keer niet. De hond heeft behoefte aan een sterke roedelleider : is de baas dat niet, kan dat erge verwarring scheppen voor het dier met allerhande gedragsafwijkingen tot gevolg
bijv : een baas die niet dominant overkomt bij het dier. Een hond volgt enkel z’n leider. Is die leider niet sterk genoeg, dan zal de hond zijn plaats trachten in te nemen : dit gedrag wordt meestal zonder succes bestraft : dit brengt de hond volledig in de war en OCD en andere gedragsproblemen kunnen zich ontwikkelen.

En wanneer bovenstaande conflictsituaties te lang blijven bestaan, zal het dier een uitweg zoeken door het ontwikkelen van OCD (stereotiep gedrag) en andere gedragsproblemen.
Het vervelende van zoiets is : eens het zo ver is gekomen, zelfs al wordt het “conflict” (de oorzaak) geëlimineerd, blijft het gedrag vaak bestaan en steekt het z’n kop op, wanneer er ook maar iets is wat het dier opwindt !
Vaak worden OCD’s erger gemaakt door de eigenaar zelf, doordat de eigenaar er aandacht aan gaat besteden, door bijv : het dier te bestraffen (negatieve aandacht) of door bijv. het dier ongerust te onderzoeken om te zien wat er aan de hand is (positieve aandacht) of door bijv. het dier te gaan sussen en troosten (positieve aandacht).

En hoe kunnen OCD’s nu behandeld worden ?a) bestraffen is zinloos : integendeel het zal de OCD nog doen toenemen. Immers u schenkt er aandacht aan. Ten tweede : het dier bevindt zich al in een stress-situatie waar ie zelf niet uit komt : u verergert de stress nog door de straf. En ten derde : u neemt de oorzaak niet weg !
b) enkel het diergeneeskundig behandelen van de gevolgen van OCD is ook zinloos

bijv - staartamputatie bij de staartbijtende hond- likgranuloom of kale vacht behandelen

de oorzaak wordt immers niet weggenomen.c) de eerste stap in de behandeling is de oorzaak van de stress vinden en elimineren. Dit is vaak zeer moeilijk en zeer tijdrovend. Laat u steeds assisteren door uw dierenarts, eventueel in samenwerking met een gedragsdeskundige. Het is zeer belangrijk nauw samen te werken en correct op te volgen wat de specialisten zeggen. Verlies niet te gauw uw geduld en uw vertrouwen.
d) een tweede stap : de eigenaar moet gehoorzaamheidstraining doen met zijn hond.

Voor de hond is het zeer belangrijk dat hij in zijn baas een sterke rechtvaardige leider kan zien, zodat ie daar steeds kan op terugvallen. De hiërarchie moet vast en onwrikbaar zijn : dan kan een hond goed functioneren.e) een derde stap is het gebruik van medicatie

Deze medicatie varieert volgens het type OCD en in welke mate het dier eraan lijdt.
De medicatie moet steeds strikt onder de beleiding van de dierenarts gebeuren, omdat er- net zoals bij de psychiatrische mens - bijwerkingen en gewenning (verslaving) kunnen ontstaan. De dierenarts moet ten allen tijde de dosis kunnen aanpassen of van type medicatie kunnen veranderen. Helaas denken veel eigenaars dat met medicatie alleen (zeer makkelijk : even een pilletje geven) gauw alle problemen achter de rug zijn en ze terug een vrolijk en braaf huisdier hebben. Neen : medicatie is een HULPmiddel in het ingewikkelde behandelingsschema

[samenmoos]

Bedankt voor je antwoord, maar ik bedoel onderstaand;
OCD *
Osteochondritis dissecans, een ernstige vorm van osteochondrose van gewrichtskraakbeen, waarbij een losse kraakbeenflap (disc), botveranderingen en een overvuld en pijnlijk gewricht worden waargenomen.
OCD treedt op in het schouder-, elleboog-, knie- en/of hakgewricht, veelal beiderzijds.
OCD komt voor bij honden van ongeveer een halfjaar oud van de middelgrote en grote rassen, en wordt meer bij reuen dan bij teven gevonden.
Operatief is de aandoening goed te verhelpen, mits dit op tijd gebeurt. Onbehandelde OCD leidt tot artrose. Met dieren die OCD gehad hebben moet niet gefokt worden.

[SaRoBe]

Bedankt voor je antwoord, maar ik bedoel onderstaand;
OCD *
Osteochondritis dissecans, een ernstige vorm van osteochondrose van gewrichtskraakbeen, waarbij een losse kraakbeenflap (disc), botveranderingen en een overvuld en pijnlijk gewricht worden waargenomen.
OCD treedt op in het schouder-, elleboog-, knie- en/of hakgewricht, veelal beiderzijds.
OCD komt voor bij honden van ongeveer een halfjaar oud van de middelgrote en grote rassen, en wordt meer bij reuen dan bij teven gevonden.
Operatief is de aandoening goed te verhelpen, mits dit op tijd gebeurt. Onbehandelde OCD leidt tot artrose. Met dieren die OCD gehad hebben moet niet gefokt worden.

Een OCD is behoorlijk pijnlijk voor de hond, je kunt het vergelijken met een kiezel die in je schoen zit waar je steeds met je hiel op gaat staan.
Ik zou hem laten verwijderen maar dan wel via arthroscopie. als je er snel bij bent heb je de minste kans op verdere beschadigingen.

[samenmoos]

Een OCD is behoorlijk pijnlijk voor de hond, je kunt het vergelijken met een kiezel die in je schoen zit waar je steeds met je hiel op gaat staan.
Ik zou hem laten verwijderen maar dan wel via arthroscopie. als je er snel bij bent heb je de minste kans op verdere beschadigingen.

Sam is al geholpen toen hij 7 maanden oud was. Alleen ben ik benieuwd of er op latere leeftijd nog (nieuwe)klachten terug kunnen komen, die te herleiden zijn aan de eerdere OCD problemen