Filmpje van een epileptische toeval

[joline]

Het filmpje heeft veel indruk op mij gemaakt, en ik had de tranen in mijn ogen staan
Ik wil jullie allemaal veel sterkte wensen, het lijkt me heel erg moeilijk om een hond te hebben met epilepsie.

[Daisy@]

MoniqeuDM, groot gelijk had je. Dan maar kwade familie. Dan zou ik ook m'n hond belangrijker vinden dan een verjaardag.

En Anouschka, erg fijn dat je hij bijna nooit alleen is. Dat lijkt me heel eng met zoiets.

[MoniqueDM]

MoniqeuDM, groot gelijk had je. Dan maar kwade familie. Dan zou ik ook m'n hond belangrijker vinden dan een verjaardag.

Precies, dat vond ik dus ook!
Ik had Megan daarvoor al een keer van een kokend hete radiator moeten trekken tijdens een toeval, vervolgens nog eens een keertje achter de blokhut vandaan...., ik zou het mezelf nooit hebben kunnen vergeven als het fout was gegaan tijdens mijn afwezigheid.
Megan was afhankelijk van me, mijn familie tijdens een verjaardag niet. Dat klinkt misschien hard en gevoelloos, maar ik had voor Megan gekozen en ik was er dus ook voor haar..., in voor- en in tegenspoed .

[Daisy@]

Oh nee hoor, heel normaal en gezond van jullie.
Wij zijn eens later op een etentje gekomen met Leon zijn familie, iedereen wachten, omdat we met een zieke kip naar de da moesten. Jammer voor hun. Als ze honger hadden gehad hadden ze maar moeten beginnen.
Ze hebben gewacht, zijn zelf ook wel dierenliefhebbers allemaal. En waren ze dat niet, dan jammer.

[M@scha]

Ik kan me heel, heel goed voorstellen dat je de beslissing tot inslapen niet kan, en wil, nemen als je hond tussendoor gewoon echt nog helemaal bijtrekt voor 10 dagen, en dan ook geen pijn heeft (tenminste, dat is wat ik opmaak uit Anouschka's uitleg).
Ik kan me overigens ook heel goed voorstellen dat je die beslissing wel neemt, omdat je die andere periode te zwaar vindt wegen. Iedereen beleefd dingen anders, en iedereen heeft andere grenzen voor de hond en zichzelf.

Het je grenzen verleggen is ook voor mij herkenbaar, en als Moos niet duidelijk heel vaak pijn had gehad en lusteloos was, en met name als hij niet die hele nare foute blik in zijn ogen had gekregen (en de prognose niet zo bar bar slecht was geweest), had ik hem nu nog rondgereden in zijn wandelwagetje.
Ik heb hem niet kwispelend de da binnen gedragen omdat ik hem 2 dagen lang alles had laten doen wat god voor hem verboden had (en dat was vrijwel alles wat een hondenleven nog leuk maakt).
Had ik hem die 2 dagen ook netjes rustig gehouden, niet laten genieten, was de kans groot geweest dat ik hem wel kwispelend naar binnen had gedragen (mits hij geen pijn/krampaanval had), en ik kan me zo goed voorstellen dat dat bijna een onmogelijke opgave is.

helemaal mee eens. je verlegt je grenzen echt. als ik met sam nu niet bezig was geweest met de 8 weken behandeling waar ik mee bezig ben had denk ik nu die beslissing moeten nemen. ik hou er nu even aan vast dat hij nu in het proces zit dat het even erger wordt voordat het beter wordt.. maar als dit over 6 weken niet beter is dan weet ik ook denk ik wat ik moet gaan doen...

[Moon]

helemaal mee eens. je verlegt je grenzen echt. als ik met sam nu niet bezig was geweest met de 8 weken behandeling waar ik mee bezig ben had denk ik nu die beslissing moeten nemen. ik hou er nu even aan vast dat hij nu in het proces zit dat het even erger wordt voordat het beter wordt.. maar als dit over 6 weken niet beter is dan weet ik ook denk ik wat ik moet gaan doen...

Joh, wat erg! Ik ga heel hard duimen voor Sam . Sterkte hoor!

[alm@]

helemaal mee eens. je verlegt je grenzen echt. als ik met sam nu niet bezig was geweest met de 8 weken behandeling waar ik mee bezig ben had denk ik nu die beslissing moeten nemen. ik hou er nu even aan vast dat hij nu in het proces zit dat het even erger wordt voordat het beter wordt.. maar als dit over 6 weken niet beter is dan weet ik ook denk ik wat ik moet gaan doen...

Joh, wat erg! Ik ga heel hard duimen voor Sam . Sterkte hoor!

Ik duim ook hard mee wat vreselijk sneu allemaal

[ranetje]

helemaal mee eens. je verlegt je grenzen echt. als ik met sam nu niet bezig was geweest met de 8 weken behandeling waar ik mee bezig ben had denk ik nu die beslissing moeten nemen. ik hou er nu even aan vast dat hij nu in het proces zit dat het even erger wordt voordat het beter wordt.. maar als dit over 6 weken niet beter is dan weet ik ook denk ik wat ik moet gaan doen...

Joh, wat erg! Ik ga heel hard duimen voor Sam . Sterkte hoor!

Ik duim ook hard mee wat vreselijk sneu allemaal

Ik duim ook mee

[Anouschka]

Ik duim uiteraard ook mee !!!

[thom]

Hier ook duimen...

[Ari@ne]

helemaal mee eens. je verlegt je grenzen echt. als ik met sam nu niet bezig was geweest met de 8 weken behandeling waar ik mee bezig ben had denk ik nu die beslissing moeten nemen. ik hou er nu even aan vast dat hij nu in het proces zit dat het even erger wordt voordat het beter wordt.. maar als dit over 6 weken niet beter is dan weet ik ook denk ik wat ik moet gaan doen...

Dus je ziet als ik het goed begrijp nog helemaal geen vooruitgang?

[M@scha]

helemaal mee eens. je verlegt je grenzen echt. als ik met sam nu niet bezig was geweest met de 8 weken behandeling waar ik mee bezig ben had denk ik nu die beslissing moeten nemen. ik hou er nu even aan vast dat hij nu in het proces zit dat het even erger wordt voordat het beter wordt.. maar als dit over 6 weken niet beter is dan weet ik ook denk ik wat ik moet gaan doen...

Dus je ziet als ik het goed begrijp nog helemaal geen vooruitgang?

nog niet. maar dat hoeft ook nog niet (ik wil het natuurlijk wel graag maar het is nog niet standaard zo zeg maar.)

gister was ie wel wat levendiger en zijn ogen waren een beetje meer los dus dat geeft wel een fijn gevoel. hij wordt ook soms wat opstandiger en ik heb hem gister uitgelegd dat zieke hondjes niet5 kunnen protesteren tegen naar hun plaats gestuurd worden (we gingen eten)

gisteravond was dus een heel goede avond voor hem. ik hoop dat het doorzet maar durf dat nog niet te denken