epileptische aanval

[Anna*]

Het Franse bulldogje van mijn moeder is tien jaar en kreeg een halfjaar geleden een kleine aanval, die mijn moeder niet als zodanig herkende. Pasgeleden kreeg hij weer een epileptische aanval, die een paar minuten duurde. Daarna was het hondje weer oké.

Ik heb zelf geen ervaring met epileptie. Als je hiervoor naar de dierenarts gaat, ben ik bang dat je medicijnen krijgt die dagelijks gegeven moeten worden. Ook niet zo gezond lijkt me. Is het beter het nog even aan te zien misschien? Stel dat het nu niet meer voorkomt, of weer pas over een halfjaar. Anderzijds, kunnen de aanvallen het lichaam schade toebrengen en kun je het beter voor zijn?

Ik kon niet echt advies geven aan mijn moeder. Heeft iemand ervaring met dit soort incidentele epileptische aanvallen en zo ja, goede raad over wat te doen?

[jores]

helaas kan ik je niet verder helpen.

Ik verbaas me wel over je gezegde niet echt gezond iedere dag pillen, het hondje is al 10 jaar en als je daardoor het leven aangenamer maakt dan is dat toch prima

[CKS]

Het grootste probleem met de behandeling van epilepsie is de tegenwerking van de eigenaars bij de behandeling. Pillen moeten ALTIJD gegeven worden, ook als de hond al een tijd lang geen toeval gehad heeft. Het geneest nl niet, maar wordt alleen gecontroleerd. Stoppen met de behandeling heeft dus nieuwe aanvallen tot gevolg.

De pillen zijn duur, zeker bij een grote hond loopt dat in de papieren. Het zijn er vaak ook veel, waar veel mensen dus ook al nerveus van worden.

Helaas is dit voor veel mensen moeilijk te begrijpen, waardoor de problemen dus steeds terugkomen. Jammer, want een hond die goed ingesteld is op zijn onderhoudsdosis en waarvan de eigenaren trouw de medicamenten toedienen heeft vaak nergens last van.

Kees

[Anna*]

Het grootste probleem met de behandeling van epilepsie is de tegenwerking van de eigenaars bij de behandeling. Pillen moeten ALTIJD gegeven worden, ook als de hond al een tijd lang geen toeval gehad heeft. Het geneest nl niet, maar wordt alleen gecontroleerd. Stoppen met de behandeling heeft dus nieuwe aanvallen tot gevolg.

De pillen zijn duur, zeker bij een grote hond loopt dat in de papieren. Het zijn er vaak ook veel, waar veel mensen dus ook al nerveus van worden.

Helaas is dit voor veel mensen moeilijk te begrijpen, waardoor de problemen dus steeds terugkomen. Jammer, want een hond die goed ingesteld is op zijn onderhoudsdosis en waarvan de eigenaren trouw de medicamenten toedienen heeft vaak nergens last van.

Kees

Ja dat begrijp ik wel, dat die pillen dagelijks gegeven moeten worden. Maar nu ga je iets te snel voor me. Mijn vraag is: is het aan te raden om een hondje dat één keer een lichte aanval heeft gehad, een halfjaar later nog een, voor de rest van zijn leven dagelijks pillen te geven

En eigenlijk zou ik dit graag willen horen van mensen die iets dergelijks hebben meegemaakt en uit ervaring kunnen zeggen wat de voor- en nadelen van beide acties zijn...

[CKS]

Ik zou eerst eens langs de dierenarts gaan... je hebt zelf al de diagnose epilepsie gesteld, maar wellicht is er iets anders aan de hand.

Over negatieve effecten op de lange termijn zou ik me bij een meer dan 10 jaar oude niet al te veel zorgen maken. Levensgenot is belangrijker denk ik.

Kees

[Lindsey]

Bij een hond van 10 jaar hebben epileptische aanvallen bijna altijd een secundaire oorzaak. Ik zou de DA vragen om een bloedonderzoek, de oorzaak kan een hersentumor zijn, of een slecht werkende schildklier. Er zijn diverse dingen die onderzocht kunnen worden. Ook voeding (brok) kan een trigger zijn of de antioxidanten erin triggeren aanvallen.
Meld je anders even aan op het Epilepsie bij honden forum, die weten er veel meer van en kunnen je op weg helpen.

@Casey: het is helaas niet zo dat alle honden even goed reageren op medicijnen. Er zijn epileptische honden die ondanks medicijnen toch regelmatig aanvallen krijgen. Medicijnen verlengen de intervallen tussen de aanvallen door beïnvloeding van prikkels van het centrale zenuwstelsel. Maar meestal blijven aanvallen wel optreden. In gunstige gevallen kunnen de aanvallen wegblijven.

[Anna*]

Ik zou eerst eens langs de dierenarts gaan... je hebt zelf al de diagnose epilepsie gesteld, maar wellicht is er iets anders aan de hand.

Over negatieve effecten op de lange termijn zou ik me bij een meer dan 10 jaar oude niet al te veel zorgen maken. Levensgenot is belangrijker denk ik.

Kees

Ja dat wilde ik nog zeggen, ik weet niet eens of het epilepsie is. Bedankt in elk geval, ik zal het aan mijn moeder doorgeven.

[Anna*]

Bij een hond van 10 jaar hebben epileptische aanvallen bijna altijd een secundaire oorzaak. Ik zou de DA vragen om een bloedonderzoek, de oorzaak kan een hersentumor zijn, of een slecht werkende schildklier. Er zijn diverse dingen die onderzocht kunnen worden. Ook voeding (brok) kan een trigger zijn of de antioxidanten erin triggeren aanvallen.
Meld je anders even aan op het Epilepsie bij honden forum, die weten er veel meer van en kunnen je op weg helpen.

@Casey: het is helaas niet zo dat alle honden even goed reageren op medicijnen. Er zijn epileptische honden die ondanks medicijnen toch regelmatig aanvallen krijgen. Medicijnen verlengen de intervallen tussen de aanvallen door beïnvloeding van prikkels van het centrale zenuwstelsel. Maar meestal blijven aanvallen wel optreden. In gunstige gevallen kunnen de aanvallen wegblijven.

Dit is nuttige informatie! Bedankt, daar had ik zelf nog niet aan gedacht.

[Rea]

Bij een hond van 10 jaar hebben epileptische aanvallen bijna altijd een secundaire oorzaak. Ik zou de DA vragen om een bloedonderzoek, de oorzaak kan een hersentumor zijn, of een slecht werkende schildklier. Er zijn diverse dingen die onderzocht kunnen worden. Ook voeding (brok) kan een trigger zijn of de antioxidanten erin triggeren aanvallen.
Meld je anders even aan op het Epilepsie bij honden forum, die weten er veel meer van en kunnen je op weg helpen.

@Casey: het is helaas niet zo dat alle honden even goed reageren op medicijnen. Er zijn epileptische honden die ondanks medicijnen toch regelmatig aanvallen krijgen. Medicijnen verlengen de intervallen tussen de aanvallen door beïnvloeding van prikkels van het centrale zenuwstelsel. Maar meestal blijven aanvallen wel optreden. In gunstige gevallen kunnen de aanvallen wegblijven.

Prima geschreven
Als er zoals bij deze hond meerdere weken/maanden tussen zit zal er niet met medicatie begonnen worden.
Maar even laten kijken wat de ondeliggende oorzaak is, (bloedonderzoek)
Als daar verder niets uitkomt en de aanvallen blijven met deze tussen poses zou ik verder geen actie ondernemen.
Snuffel eens rond op 't epiforum

[Anna*]

Ook bedankt Rea, het is heel waardevol als je al wat kennis hebt voordat je naar de d.a. gaat met een dergelijke klacht. Anders sta je voordat je het weet buiten met een partij pillen, waar ik sowieso mijn bedenkingen tegen had. Een bloedonderzoek klinkt heel logisch.

[boxersien]

Het grootste probleem met de behandeling van epilepsie is de tegenwerking van de eigenaars bij de behandeling. Pillen moeten ALTIJD gegeven worden, ook als de hond al een tijd lang geen toeval gehad heeft. Het geneest nl niet, maar wordt alleen gecontroleerd. Stoppen met de behandeling heeft dus nieuwe aanvallen tot gevolg.

De pillen zijn duur, zeker bij een grote hond loopt dat in de papieren. Het zijn er vaak ook veel, waar veel mensen dus ook al nerveus van worden.

Helaas is dit voor veel mensen moeilijk te begrijpen, waardoor de problemen dus steeds terugkomen. Jammer, want een hond die goed ingesteld is op zijn onderhoudsdosis en waarvan de eigenaren trouw de medicamenten toedienen heeft vaak nergens last van.

Kees

Helaas is mijn ervaring dat in vele gevallen nog steeds epileptische aanvallen komen. Alleen dan vele malen minder snel achter elkaar.
Toch heb ik het bij boxers al vaker mee gemaakt dat mensen vanalles proberen en na 1 á 2 jaar modderen hun boxer toch moeten laten gaan omdat de situatie echt onhoudbaar is . En ja, deze mensen gaven de medicijnen echt wel op tijd!!

[Sennaruby]

Er er bij de hond van je moeder nog eens een aanval optreedt, moet hij/zij ZEER uitgebreid onderzocht worden, want er is gezien de leeftijd inderdaad een onderliggende oorzaak voor de aanvallen. Dat kan van alles zijn, en helaas is die oorzaak vaak niet te achterhalen. Maar om zomaar te beginnen met medicatie zonder grondig onderzoek naar een achterliggende oorzaak is zeker niet aan te raden. De oorzaak moet aangepakt worden en niet de gevolgen.

Helaas is het bij epilepsie bij honden met de huidige medicatie niet mogelijk zoals bij mensen dat de aanvallen compleet stoppen. Het enige wat de antiepileptica in de beste gevallen kunnen bewerkstelligen is dat de tussenpozen tussen de aanvallen zo lang mogelijk wordt, met als doel ongeveer 6 weken. Helaas leert de ervaring dat zelfs dat een utopie is.

Voor meer informatie raad ik je de website www.epilepsiebijhonden.nl aan en natuurlijk het bijbehorende forum!

Groetjes,

Fieke

[MoniqueDM]

Het grootste probleem met de behandeling van epilepsie is de tegenwerking van de eigenaars bij de behandeling. Pillen moeten ALTIJD gegeven worden, ook als de hond al een tijd lang geen toeval gehad heeft. Het geneest nl niet, maar wordt alleen gecontroleerd. Stoppen met de behandeling heeft dus nieuwe aanvallen tot gevolg.

Wat bedoel je met tegenwerking van de eigenaar bij de behandeling, Kees?
Als een hond langer dan een jaar geen toevallen heeft gehad, dan kan men gaan proberen om de medicatie heel voorzichtig af te bouwen, maar dan ook echt voorzichtig, met 10% per week. Komen de toevallen dan terug, dan is de medicatie snel weer op peil door hoger te gaan doseren.
Acuut stoppen met de behandeling kan ernstige clusters en zelfs een status epilepticus veroozaken en dit kan de dood tot gevolg hebben.
Maar zolang de toevallen niet komen met een frequentie van < dan 4 tot 6 weken, moet je helemaal niet aan medicatie beginnen, met uitzondering van clusters en een status.

De pillen zijn duur, zeker bij een grote hond loopt dat in de papieren. Het zijn er vaak ook veel, waar veel mensen dus ook al nerveus van worden.

De pillen zijn helemaal niet duur!
Er wordt meestal begonnen met Phenobarbital. Phenobarbital is een humaan medicijn en kan met een recept van de dierenarts bij de apotheek worden gekocht.
Ik had een pot Phenobarbital van 1000 stuks (100 mg.) voor 45 euro. Met zo'n pot doe je anderhalf jaar.

Helaas is dit voor veel mensen moeilijk te begrijpen, waardoor de problemen dus steeds terugkomen. Jammer, want een hond die goed ingesteld is op zijn onderhoudsdosis en waarvan de eigenaren trouw de medicamenten toedienen heeft vaak nergens last van.

Helaas is dit ook weer niet waar.
Epilepsie kan grillig en onvoorspelbaar verlopen. Ik heb bijna twee-en-een-half jaar met epilepsie te maken gehad, ik ben nooit één dosis medicatie vergeten, ik gaf trouw iedere 12 uur de medicatie (op de minuut af) en toch is het fout gegaan.
Bij anti-epileptica kan gewenning optreden. Het kan dus zijn dat een hond het een jaar of twee jaar prima doet op dezelfde dosering, maar het kan ook zijn dat er na een jaar al gewenning optreedt en dat de dosering omhoog moet.

Maar even voor de TS; zoals Sennaruby al schreef: zorg ervoor dat er eerst wordt gekeken of er een onderliggende oorzaak te vinden is voor de epileptiforme toevallen. Dit kan middels een uitgebreid bloed- en neurologisch onderzoek, eventueel aangevuld met een MRI-scan (indien het vermoeden bestaat dat er iets in het koppie gaande is).
Nogmaals: begin niet aan medicatie zonder deze onderzoeken en zolang de toevalsfrequentie boven de 4 tot 6 weken zit, met uitzondering van clusters en statussen.

[Murphy]

Toen onze hond zijn eerste epileptische aanval kreeg kwam het niet eens in mij op eerst een forum te raadplegen over medicijnen voordat ik de dierenarts belde eigenlijk, ik heb nog tijdens die aanval de dierenarts gebeld, midden in de nacht en ze heeft me door de aanval heen gepraat en direct al wat dingetjes uitgelegd wat ik moest doen en niet doen en wat er waarschijnlijk na de aanval zou gebeuren.

En daar ben ik nog altijd blij om. We hebben een afspraak gemaakt voor de volgende dag (niet omdat ze zo graag wilde doorslapen want ze heeft me ongeveer een half uur aan de telefoon gehad en heeft daar overigens nooit iets voor in rekening gebracht), maar omdat de aanval duidelijk over was en het voor de hond die helemaal van de wereld was beter was om eerst tot rust te komen in een vertrouwde omgeving.

Toen we de volgende dag op de afspraak kwamen heeft ze ons uitgelegd dat er inderdaad een zeer reele kans was dat het secundaire epilepsie betrof (epilepsie die veroorzaakt wordt door iets) vanwege de leeftijd (onze hond was toen ongeveer 6 a 7 en primaire epilepsie scheen doorgaans op te treden voor het 5e levensjaar. Ook legde ze ons uit dat het niet gebruikelijk was direct met medicijnen te starten, dat dit pas werd gedaan indien aanvallen meer dan eens per maand voorkwamen of echt heel erg heftig waren (erg lang van duur dwz langer dan enkele minuten of series van aanvallen).
Er zijn destijds bloedtesten gedaan bij onze hond maar wij hebben onze hond vanwege ernstig toenemende hoeveelheden aanvallen, dit ondanks steeds grotere hoeveelheden medicijnen, en daarbij komende neurologische problemen in laten slapen zonder een mri scan te laten maken. Dit was volgens onze dierenarts niet nodig omdat volgens de specialist in Utrecht het beeld duidelijk genoeg was en de scan slechts verspild geld zou zijn.

Lang verhaal maar de moraal zal zo'n beetje zijn dat dus niet alle dierenartsen direct beginnen met het voorschrijven van levenslange medicijnen, toen we begonnen met de medicijnen was er inderdaad ook nog sprake van dat als het langere tijd stabiel zou zijn we langzaam zouden kunnen proberen de hoeveelheid nog terug te brengen. Helaas is het daar nooit van gekomen bij ons.

Succes en sterkte,
Groetjes
Marjan

[Moon]

Ik heb helemaal niet de ervaring dat de dierenarts meteen met medicijnen aan komt dragen. Dante was drie toen hij zijn eerste aanval kreeg en nadat ik eerst dacht dat hij dood ging, herkende ik het gelukkig direct als epilepsie (was een grand-mal aanval, dus nogal duidelijk). Een uur later zat ik bij de dierenarts en vroeg of hij niet aan de medicijnen moest, maar zij zei zelf dat dat de aanvallen dan veel frequenter zouden moeten zijn (binnen de vier weken). Dante is nu zes jaar en heeft er nog steeds maar ong. drie in een jaar, gelukkig. Bij hem gaat het niet om secundaire epilepsie, maar primaire, dus wat anders dan bij het hondje van je moeder.
Het epilepsie forum is een aanrader trouwens

[Pak-de-bal]

ik dacht dat Bauke ooit een epileptische aanval had , maar dat was het niet ,
hij was letterlijk verlamd van de schrik, omdat zijn staart ergens tussen zat.

Maar goed, de da vertelde alleen tegen mij, dat àls hij het weer zou krijgen en dan 2 keer ,
dan pas er wat aan te doen.

Dus maw kijk het even aan, maar ik zou er dan zeker wel medicijnen vooor laten slikken, want hoe meer ze het krijgen
hoe erger het wordt

net als bij mensen, die zijn ook gebaat met medicijnen.

[Anna*]

Hondje heeft nergens last meer van gehad en is behoorlijk kranig voor zijn tien jaartjes. Ik geef wel alle reacties door aan mijn moeder, nog bedankt daarvoor.

[Petra1979]

Het Franse bulldogje van mijn moeder is tien jaar en kreeg een halfjaar geleden een kleine aanval, die mijn moeder niet als zodanig herkende. Pasgeleden kreeg hij weer een epileptische aanval, die een paar minuten duurde. Daarna was het hondje weer oké.

Ik heb zelf geen ervaring met epileptie. Als je hiervoor naar de dierenarts gaat, ben ik bang dat je medicijnen krijgt die dagelijks gegeven moeten worden. Ook niet zo gezond lijkt me. Is het beter het nog even aan te zien misschien? Stel dat het nu niet meer voorkomt, of weer pas over een halfjaar. Anderzijds, kunnen de aanvallen het lichaam schade toebrengen en kun je het beter voor zijn?

Ik kon niet echt advies geven aan mijn moeder. Heeft iemand ervaring met dit soort incidentele epileptische aanvallen en zo ja, goede raad over wat te doen?

Hoi hoi!

Wij hebben vroeger een yorkshire terrier gehad met hetzelfde probleem. Ook kregen wij hier medicijnen voor. MAAARRR onze yorkie hoefde alleen een pilletje als hij een aanval kreeg. Ik weet helaas niet meer welke pilletjes dit waren...

Groetjes Petra

[Addy]

Tessa staat ook niet op medicijnen, ze heeft ongeveer twee á drie keer per jaar een aanval. Overigens zou ik mijn hond nooit medicijnen ontzeggen als ze dat nodig heeft, hoe duur ze ook zijn

[Anna*]

Tessa staat ook niet op medicijnen, ze heeft ongeveer twee á drie keer per jaar een aanval. Overigens zou ik mijn hond nooit medicijnen ontzeggen als ze dat nodig heeft, hoe duur ze ook zijn

Nee natuurlijk niet, ben je mal :N:

[Rea]

Tessa staat ook niet op medicijnen, ze heeft ongeveer twee á drie keer per jaar een aanval. Overigens zou ik mijn hond nooit medicijnen ontzeggen als ze dat nodig heeft, hoe duur ze ook zijn

Ik had niet 't idee dat 't hier om ontzeggen ging van medicatie en ook de prijs is hier niet aan de orde geweest.
Wat wel aan de orde is geweest dat wanneer er meerdere aanvallen zijn en deze elkaar binnen een kort tijdsbestek opvolgen je gewoon aan de medicatie zult moeten.
Maar iedere medicatie heeft z'n eigen uitwerking op je hond en daarom moet er echt wel een noodzaak zijn om hiermee te beginnen.

[chester]

Odie heeft ook epilepsie in het begin ook om het half jaar of zo. Het viel ons op dat tijdens stress bij ons bij hem een aanval kwam. En na verloop van tijd werden de aanvallen ook vaker. Nu heeft hij 1/4 tablet per dag en hij heeft er bijna geen last meer van.
zijn aanvallen zijn ook bijna altijd in de nacht en duren behoorlijk lang. Hij heeft er in een nacht wel eens 3 achter elkaar gehad.
Het geen wat je wel in de gaten moet houden tijdens een aanval is zijn tong want die kan het eten tegenhouden dat omhoog komt. Of hij kan erop bijten.
Chester

[MoniqueDM]

Het geen wat je wel in de gaten moet houden tijdens een aanval is zijn tong want die kan het eten tegenhouden dat omhoog komt. Of hij kan erop bijten.
Chester

Ik zou graag weten hoe je dat doet, die tong in de gaten houden, want een hond klappert vaak met de kaken tijdens een toeval.
Daarnaast wordt geadviseerd om nooit met je handen in de buurt van de bek te komen tijdens een toeval, mede om bovenstaande reden en omdat een hond in een toeval niet weet wat ie doet, dus zomaar kan bijten.
Overigens komt een tongbeet bij honden, in tegenstelling tot mensen, bijna nooit voor.

[chester]

Ik heb bij mijn hond zo voorkomen dat hij stikte want er lag allemaal kots achter zijn tong. En door de tong eruit te trekken ontspanden die en kwam alles eruit. Je moet er dan wel een stokje tussen zetten voor je handen natuurlijk.Of met z´n tweeën de ene houd de kaak vast en de anderen doet de tong.
En het hangt natuurlijk af wat voor soort aanval hij heeft mijn hond schut alleen met zijn lichaam en klappert niet met zijn kaak. Doet jou hond dit dan tijdens een aanval vaak met de kaken ?

[Lindsey]

Nou, dat een hond tijdens aanvallen niet snel op de tong bijt, dat zal best. Maar onze hond had toch haar tong kapot gebeten door alle aanvallen . Het zag er heel sneu uit. Gelukkig genas het wel snel.

[MoniqueDM]

Nou, dat een hond tijdens aanvallen niet snel op de tong bijt, dat zal best. Maar onze hond had toch haar tong kapot gebeten door alle aanvallen . Het zag er heel sneu uit. Gelukkig genas het wel snel.

Daarom schreef ik ook "bijna nooit".
Bij mensen zie je een tongbeet zeer regelmatig .

[MoniqueDM]

En het hangt natuurlijk af wat voor soort aanval hij heeft mijn hond schut alleen met zijn lichaam en klappert niet met zijn kaak. Doet jou hond dit dan tijdens een aanval vaak met de kaken ?

Heb je dit filmpje bekeken: Filmpje epileptische toeval?
Zo waren de toevallen van mijn hond ook, dus ja, met klapperende kaken .

[chester]

Bij mijn hond beweegt de kaak niet. maar hij wilt dan zelf de hele kamer door lopen ook al kan hij dat niet. til hem dan op en leg hem dan op een donkeren plek neer dit was de tip nadat hij een lange aanval had gehad. En de aanvallen duren ook behoorlijk wat langer dan op het filmpje de langste was dik een uur. Was wel eng we zijn toen ook met hem naar de dierenarts gegaan omdat hij er zelf niet meer uit kwam.
We hebben ook ampullen thuis voor het geval dat het weer gebeurt.
Gelukkig is dat nu meer dan een jaar geleden