Rex is nu bijna 8 1/2 jaar oud. Onlangs merkten we wat bobbels in zijn hals en in zijn dijbeen. Opgezette lymfknopen, wat later dus lymfklierkanker bleek te zijn.
Wat te doen? Na wat snuffelen op internet en uiteraard info van de dierenarts krijg je dan te horen over pretnison of chemo-kuur. Beslissing is zo moeilijk omdat het natuurlijk alle kanten uit kan. De een heeft er goeie ervaring mee, bij de ander werkt het weer niet. Het is altijd maar gissen natuurlijk.
De dierenarts geeft aan dat bij niet ingrijpen de hond nog zo'n 6 maanden heeft. Maar op dit moment merk je nog niets aan Rex. Zijn organen zijn nog niet aangetast en dus zou chemo-kuur kunnen helpen in dit geval.
Toen het nog niet bekend was dat het daadwerkelijk om kanker ging, maar de mogelijkheid wel bestond, heb ik wel al een beetje zitten snuffelen over chemo's bij honden. Wist uiteraard ook wel dat het prijzig zou zijn, maar dat het om zulke belachelijke bedragen gaat had ik niet verwacht. Eigenlijk is het gekkenwerk.
Rex zal de eerste 3 maanden iedere week behandeld moeten worden. En dat zou in die periode al op kunnen lopen tot 3500 €uro. Met eiwitinjecties en bloedonderzoek erbij.
Als het goed is zou hij na die periode zo'n 1 keer in de 3 weken behandeld moeten worden en dat zou ook weer zo'n 200-300 €uro per keer moeten gaan kosten, al was het nog wel een beetje onduidelijk hoe vaak er nog andere onderzoeken bij komen kijken.
Zo'n chemo zou maximaal een jaar duren heb ik vernomen.
Zijn dit nu werkelijk de gangbare prijzen?
Aangezien we als gezin alles over voor dat beest, dus uiteindelijk beslissen we wel om voor de chemo te gaan, wat wel betekent dat we ons flink in de schulden moeten gaan werken.
Het is maar afwachten hoe Rexie er op zal gaan reageren. Ik hoor over het algemeen dat de meeste honden niet echt erg ziek worden van de behandeling, op wat misselijkheid, diarree en af en toe wat down zijn na.
Als we merken dat het echt geen leven is voor dat beest om iedere week behandeld te worden, willen we er uiteraard niet mee doorgaan. Het is toch wel een ietswat stresserig beest, wat hem dus wel eens op zou kunnen breken. Maar laten we er het beste van hopen.
Al met al is dit, na een zeer ellendig tweede helft 2007, ook weer een slechte start voor dit nieuwe jaar. Wat een liefde en plezier geven dieren toch aan je, maar wat een ellende als ze ziek worden. Helaas hoort het erbij. Voel me op dit moment zo slap als een vaatdoek van alles stress.
Maar goed, hopelijk reageren er wat personen die ervaring hebben indeze. Zou in ieder geval van harte welkom zijn.
