LongFields schreef:Moos schreef:LongFields schreef:Marloes, is het niet een idee om een lijstje te maken met dingen die je wil vragen aan de specialist, op het moment dat je die spreekt?
Ik weet van mezelf dat ik ook vaak iets bedenk, en als ik dat niet opschrijf vergeet ik het gewoon, vooral in stressvolle situaties.
Gewoon een blocnote bij je telefoon leggen en je vragen er op schrijven.
Misschien doe je dat al wel, maar het is ook maar een ideetje.

Ik heb een aantal vaste vragen elke keer.
--Heeft hij pijn hiervan?
--is het te genezen?
--is het echt te genezen of alleen te remmen?
--hoe kan ik er het beste mee omgaan in het dagelijks leven?
Probleem is alleen dat ik maar steeds geen echte diagnose krijg en die vragen dus steeds niet relevant zijn
Ik krijg steeds allemaal nieuwe info te horen, waarbij dan dus achteraf de vragen pas omhoog komen. Snap je?
Overigens, als er nog tips voor vragen zijn hoor ik die ook graag; beter teveel dan te weinig vragen

Ik snap je.
Heeft de specialist geen telefonisch spreekuur of iets dergelijks, zodat je je vragen die achteraf pas opkomen alsnog kunt stellen?
Als ik een serieuze vraag heb dan kan ik de kliniek bellen en belt hij me later op de dag terug. Dat heb ik gedaan toen Moos n.a.v dat EMG 's nachts zo'n zware krampaanval had gehad
Verdere vragen die ik heb aangaande de ziekte daar kan hij ook niet zoveel op zeggen zonder enorme slagen om de arm te houden.
Ik heb wel gevraagd aan de telefoon vorige week toen de uitslag van het spierbiopt er was of het dan te genezen zou zijn, als stofwisselingsziekte. Zijn antwoord is dan dat dat dus afhangt van welke stofwisselingziekte het is; sommige wel, anderen niet.
En dat is met eigenlijk alle andere vragen ook zo, dat je niks zeker kan zeggen zonder diagnose. En de neuroloog is vrij stellig in geen verontrustende info geven zonder duidelijke diagnose; en terecht ook
Van die urine bedacht ik me opeens dat de assistentes daar dat vast ook wel weten, en dat was dus ook zo.