Het gaat heel slecht met Nelson.

[René Maas]

Allemaal wederom heel erg bedankt voor het meeleven!

Ik zal jullie zeker op de hoogte houden hoe het verder verloopt met Nelson.
Tot nu toe nog steeds goed. Vrolijk, speels en heeeeel lief.

Moest gister zelf voor een herrhalingsafspraak naar mijn eigen (mensen)neuroloog en heb Nelson ter sprake gebracht. Vond hij geen probleem. Hij kon echter alleen van mensen uitgaan natuurlijk.
Hij vertelde me dat bij mensen ruggenmergtumoren niet vaak voorkomen, maar dat ze er soms al wel 15 jaar kunnen zitten voordat er maar enig verschijnsel optreedt. Het was dus niet vreemd in zijn ogen dat Nelson's 'gebreken' al 2 en een half jaar speelden. Een ander kenmerk was dat dit soort tumoren zelden explosief gingen groeien. Ze blijven steeds maar heel langzaam doorsluipen.
Het achteruitgangsproces zal waarschijnlijk dan ook in dit trage tempo voort blijven gaan.
Pijn zal er echter niet optreden. Integendeel eigenlijk, omdat er steeds meer zenuwen uitgeschakeld worden.

[Eefje83]

Pijn zal er echter niet optreden. Integendeel eigenlijk, omdat er steeds meer zenuwen uitgeschakeld worden.

wat lijkt het me "fijn" om dat te weten,dat je beessie geen pijn zal hebben .
ik hoop dat jullie nog heel lang van elkaar mogen genieten.

groetjes eefje

[ranetje]

Pijn zal er echter niet optreden. Integendeel eigenlijk, omdat er steeds meer zenuwen uitgeschakeld worden.

Dit is eigenlijk wel een grote geruststelling

[Kimmie]

jeetje, wat een verhaal,heb alle pagina's doorgelezen,en ik wil je echt heel erg veel sterkte wensen..

1 van mijn honden is overleden aan maligne lymfoom,ook ongelooflijk,zo'n sterke gezonde hond...en dan zo ziek zijn.

geniet nog maar extra van de tijd die je nog hebt met nelson

[jenny*]

nog een fijne tijd met elkaar

[René Maas]

Even weer een update. Met Nelson gaat het nog steeds redelijk. Op zijn manier dan. Hij speelt nog steeds, daagt me uit met zijn kluif, en sjokt nog steeds lekker door.

Op dit moment is zijn toestand eigenlijk redelijk stabiel. Hij heeft nog wel steeds 3 prednoral pillen per dag. Volgens de eigen dierenarts kan dat wel met zijn gewicht. Het is 15mg per dag en je moet ongeveer 1 mg per kg. lichaamsgewicht per dag rekenen. Nelson weegt nu zo'n 18 kg, dus dat schijnt te kunnen.
Heb het een paar dagen op 2 pilletjes geprobeerd, maar er was direct achteruitgang merkbaar. (ontwenning?)
Hij werd door het weinige bewegen wel snel dikker. Vandaar onder zijn caloriearme vlees veel boontjes die hij keurig allemaal opeet.

Hij loopt nog steeds zelf trap op en af. Enige nadeel blijft natuurlijk dat hij er door die prednoral er iedere nacht wel 2 of 3 keer uit moet om te plassen. Dat geeft hij keurig aan.
We raken wel een beetje vermoeid, maar we hebben het natuurlijk supergraag voor hem over.

Tot zover weer. Het is nog steeds hetzelfe schatje!

[ranetje]

Dat plassen 's nachts is natuurlijk behoorlijk vermoeiend, Maar toch wel mooi dat hij het nog steeds aardig redt
Geef hem maar een knuffel van mij

[yuki]

Wat fijn dat Nelson het nog steeds naar zijn zin heeft............
en idd een prachtig schilderij wat jullie hebben gekregen Ook hier moesten wij afgelopen zomer af en toe extra eruit vanweg prednoral.......maar goed, ik dacht mensen doen dit ook voor hun kinderen, dus doe wij het ook

Sterkte met jullie mannetje!

[Golden Stanley]

Arm mannetje. Fijn dat hij toch wel stabiel blijft. Veel sterkte. Lees met interesse mee naar zijn verloop.

[Ari@ne]

Fijn, weer even een update!
Gelukkig doet hij het redelijk goed en ik duim dat dat nog heel lang zo blijft

[Addy]

Lekker dat jullie nu toch nog van elkaar kunnen genieten en dat Nelson stabiel is

[nika-scout]

Jeetje wat erg voor jullie en je hond. Heel veel sterkte ermee.

[René Maas]

jeetje, wat een verhaal,heb alle pagina's doorgelezen,en ik wil je echt heel erg veel sterkte wensen..

1 van mijn honden is overleden aan maligne lymfoom,ook ongelooflijk,zo'n sterke gezonde hond...en dan zo ziek zijn.

Misschien een rotvraag voor je Eddie, maar hoe lang heeft dat proces geduurd? Heeft je hond alsnog pijn gekregen? Dan zijn we misschien wat beter voorbereid op wat ons te wachten staat.

Overigens: Nelson is nog steeds stabiel. Ook mensen die hem al een paar weken niet gezien hadden zagen geen achteruitgang.

[Kimmie]

bij mijn hond heeft het 3 maanden geduurd...

van zijn ziekte bekend worden tot inslapen...het ging zo snel.

het was een argentijnse dog,een hond van 4 jaar oud,we hebben hem eerst zonder prednison laten lopen,omdat je er niets aan zag,toen ik merkte dat hij zieker werd,ben ik prednison gaan geven.

hij kreeg uiteindelijk overal tumoren,uiteindelijk ook in zijn hoofd,waardoor zijn kop scheef hing,zolang hij nog at en vrolijk was heb ik hem daarmee laten lopen.
nou ja,zolang...denk een kleine week later was hij heel onrustig snachts,uiteindelijk moest ik hem van de trap tillen omdat hij zijn evenwicht niet meer kon bewaren,eenmaal op het grasveld kon hij alleen nog maar rondjes rennen,met zijn kop naar binnen gebogen,en hij was helemaal in paniek omdat hij mij wel hoorde,maar hij kon zijn kop niet recht meer krijgen.

het was echt zo erg,ik wilde hem niet kwijt,was echt stapel gek op die hond,maar dat was voor mij wel de reden dat ik de dierenarts gebeld hebt.

smiddags is hij toen thuis bij mij ingeslapen..3 maanden na zijn eerste verschijnselen,terwijl ze hem nog wel half jaar gegeven hadden

[René Maas]

Wat een vreselijk verhaal Eddie.

Moet je kijken hoe verchillend dieren zijn. Onze Nelson heeft nu al bijna 3 jaar de verschijnselen.

Wat ik wel vreemd aan onszelf vindt is het feit dat toen we nog aan 'het lijntje' gehouden werden met de diagnose van een verouderde nekhernia we lang niet zoveel ermee bezig waren.
Nu beleven we ieder klein verschijnseltje veel intenser.

[Kimmie]

3 jaar al??

ik ben met mijn hond toen nog naar utrecht geweest voor chemokuren te bespreken,daar zeiden ze dat de prognose max 6 maanden was,maar zeiden ook dat de meeste honden maar nog 3 maanden leefde,maar met prednison meestal een half jaar...

mijn hond had op een dag heel erg buikpijn,zo begon het...echt helemaal met zijn buik ingetrokken rondlopen ,dus ik meteen met spoed naar een dierenkliniek gereden,daar vonden ze het vreemd dat al zijn klieren,ook in zijn achterpoten ,opgezet waren...(daar waar zijn knietje zit zeg maar,aan de buitenkant,die waren opgezet)

toen zei die DA al,het zal wel een griepje zijn,maar het kan zijn dat het maligne lymfoom is,maar dat zal het wel niet zijn,daar is de hond te jong voor,dit komt vooral bij oudere honden voor!

hij heeft toen uit die klier een punctie gedaan,en ik moest na 10 dagen terug bellen,toen ik dat deed(hond was allang weer beter,dus was voor mij meer formaliteit),zei de assistente dat de DA mijzelf wilde spreken,en toen wist ik het al...dat het helemaal mis was...

tja,en na dat bericht van utrecht had ik zoiets van,hij is zo jong en zo sterk,hij gaat gewoon zeker die 6 maanden halen...maar ja,zo jong en zoveel celdelingen per dag...maakte dat ie maar 3 maanden nog leefde..

dit was de hond,hier was hij al ziek..


echt niets aan te zien...zo speels en nog zo blij,echt wat een verdriet heb ik daarom gehad..

[René Maas]

Wat een verschrikkelijk verhaal. En zo snel die achteruitgang!!! Vreselijk.

Maar erg bedankt voor de info.

Wat ik dus nog steeds niet begrijp bij Nelson, is dat er absoluut geen tumorcellen in het bloed of hersenvocht zijn aangetroffen. Ook is er geen enkele punctie gedaan.
Het schijnt allemaal duidelijk gemaakt te zijn door de MRI-scan.

En ja, het is al bijna 3 jaar geleden die eerste uitvalsverschijnselen.

Ook nu nog gewoon een hondje wat 'zwabberig' loopt en met de voorpootjes uitglijdt op gladde oppervlakken. Loopt nog trap op en af. Springt op bed en op de bank. Eet goed, speelt met zijn kluifje. Vangt z'n piepbal op uit de lucht. Alleen maar dat rare loopje. De ene 'dierenarts' (Aharon) gaf hem in februari nog 2 maanden, de ander hem in augustus nog hooguit 6 maanden en de specialist uit Almkerk had erachter gestaan wanneer we hem na de diagnose uit Utrecht gelijk in hadden laten slapen. En de 'mensenneuroloog' vertelde weer dat wanneer de verschijnselen al bijna 3 jaar aan de gang zijn, het proces erg langzaam gaat en het dus nog wél een hele tijd kan duren totdat het echt niet meer gaat.
Je wordt er helemaal gek van. Niemand schijnt het dus echt te weten.

[Kimmie]

heeft nelson geen opgezette klieren??

in zijn hals,achterpoten,in zijn liezen,dat alles was echt helemaal opgezet bij mijn hond...

echt soort eieren waren het geworden...

[René Maas]

Nelson heeft absoluut nergens opgezette klieren. Geen uitstulpingen. Helemaal niks.
Ik heb de MRI-foto's bekeken en je ziet er 2 witte bolletjes in zijn hals/ruggemerg te zitten.
Meer niet.

Alleen wil zijn plekje op zijn achterhoofd wat kaalgeschoren is voor de contrastfoto's absoluut niet dichtgroeien. Kan dat weer aan de prednuson liggen?

Verder krijgt hij weer een keurig dik wintervachtje.

[Ari@ne]

Je zou toch haast, als je dit leest René, aan de diagnose gaan twijfelen....

[René Maas]

Je zou toch haast, als je dit leest René, aan de diagnose gaan twijfelen....

Dat doen we ook regelmatig. Valse hoop waarschijnlijk, maar toch. We blijven twijfelen. Ook omdat anderen weer vertellen dat de prednison voor uitvalsverschijnselen kan zorgen en een slechtere conditie.

Voordat hij in augustus al de onderzoeken heeft ondergaan had hij 1 pilletje Alfasan Dexamethason in de 2 dagen. Die waren 0,5 mg. Nu heeft hij dan Prednoral van 5mg per pilletje en die heeft hij 3 per dag.

Ik dacht een simpele rekensom te maken door te stellen dat hij nu dus 60 maal zoveel prednison binnen krijgt als voor de onderzoeken. Dat was volgens onze dierenarts dus niet zo, omdat dit 2 verschillende medicijnen betreft. Ik snap er niks meer van. Maar verlagen we de Prednoral naar 2 pilletjes per dag dan loopt hij weer moeilijker. Dan vragen we ons weer af of dat ontwenningsverschijnselen kunnen zijn, maar we hebben liever dat hij beter loopt dus dan verhogen we weer heel snel naar 3 per dag. We weten het helemaal niet meer.

[Ari@ne]

We weten het helemaal niet meer.

Dat kan ik me heel goed voorstellen...
Hoe dan ook, probeer zoveel mogelijk van hem te genieten!!

[Kimmie]

http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=142

hier staat toch ook duidelijk dat de lymfeknopen opgezet zijn

bij die van mij was dat ook de reden waarom ze dachten aan maligne lymfoom,alleen was hij ip te jong om dit al te krijgen.

[Kimmie]

ik blijf er maar over nadenken,jou symptomen van jou hond zijn totaal anders als wat mijn hond had..zeker die opgezette lymfeknopen zijn niet te missen...

is het niet een idee ,om aan een dierenarts te vragen daar een punctie van te laten nemen??

daaraan kunnen ze 100% zeker zien of hij maligne lymfoom heeft...

overigens kreeg mijn hond bv een tumor onder zijn ruggegraat,en dat was echt een bikkel ,maar hij kon niet meer lopen van de pijn...

bij de dierenarts heeft ie toen een pijnstiller gehad en toen liep hij weer "gewoon",dit was wel in zijn laatste "maand" zeg maar,toen volge het een na het ander op...

[lonneke]

jeetje ik lees dit nu pas.

maar ik hoop voor jullie dat ie nog lang kan en mag blijven zonder pijn.

zelf heb ik ook ooit een probleem gehad met foto's van ons toby's poot.
1 dierenarts zei nadat hij een foto had gemaakt dat ie niks kon zien (hij moest ook onder narcose). dus na het weekend stond ik al bij een andere dierenarts en daar moest ik samen met ons toby meteen meekomen en daar hebben ze meteen foto's gemaakt maar omdat het toen nog maar een pup was hadden ze liever dat ik erbij bleef.
hun zagen wel dat de groeischijf gebroken was.

dus ik was op die andere dierenarts.
die heb ik meteen gebeld en kon dezelfde avond nog de foto ophalen die hun hadden gemaakt en het geld wat ik kwijt was voor de foto.

[René Maas]

Die website die je noemt Eddie heb ik ook al vaker bekeken, en daardoor werd ik (vooraf) helemaal in mijn menig gesterkt dat het geen maligne lymfoom kon zijn. o.a. De symptomen op genoemde website:

"Wel zien we eigenlijk bij alle dieren met maligne lymfoom: sloomheid, verminderde eetlust en vermageren."

Geen enkele van deze symptomen vertoont Nelson. Hij is niet sloom, eet erg goed en wordt zeker niet mager. Integendeel zelfs. We moeten hem wat 'aan de lijn' houden omdat hij anders te dik wordt wat weer niet goed is voor zijn botten.

Maar een punctie zou wellicht een optie zijn, hoewel ze dus al hersenvocht en bloed onderzocht hebben, en geen tumorcellen aangetroffen hebben.
En toch blijven 2 universiteiten (Gent en Utrecht) op basis van de MRI-scan vasthouden aan de diagnose. Meer kun je gewoon niet meer doen volgens mij.
Nelson heeft al die jaren dat hij de verschijnselen heeft nooit zonder eetlust geleefd. Nooit met sloomheid of vermagering of braken te maken gehad.

En de andere optie, Gliomen in het zenuwstelsel, komt veel meer overeen (dit handelt over mensen):

Verschijnselen

"De klachten en verschijnselen die kunnen optreden hangen af van de plaats waar zich de tumor bevindt. Ze kunnen worden veroorzaakt door directe of indirecte druk van de tumor op de zenuwbanen van het ruggenmerg, of door druk op de bloedvaten van het ruggenmerg, waardoor bloedstuwing (zwelling van het ruggenmerg) of afsluiting van bloedvaten (ruggenmergsinfarct) kunnen optreden. Druk op de zenuwbanen veroorzaakt op den duur beschadiging van de zenuwvezels. De patiënt kan dit merken doordat er problemen ontstaan met de kracht, de coördinatie van de bewegingen van armen en/of benen, of doordat er gevoelsstoornissen optreden (bijvoorbeeld een dof, slapend gevoel in een arm of been, of tintelingen). Ook kunnen er problemen ontstaan met de controle over de blaas en de kringspier van de anus (incontinentie voor urine en/of ontlasting) en potentiestoornissen. Omdat het vaak gaat om langzaam groeiende tumoren (soms jaren), kunnen de verschijnselen zeer langzaam en geleidelijk ontstaan, waardoor de patiënt en familie de veranderingen in eerste instantie niet eens merkt. Vaak is het echter zo dat de patiënt (soms jaren voordat de uiteindelijke diagnose wordt gesteld) klaagt over pijn in een arm of een been of op een ander deel van het lichaam (rug, romp). Typisch daarbij is de "nachtelijke pijn", die optreedt in liggende houding (tijdens de slaap), en die weer verdwijnt bij het overeind komen.
Omdat ruggenmergtumoren op elke plaats in het ruggenmerg kunnen voorkomen kunnen de verschijnselen erg verschillen. Er is geen typerende combinatie van klachten en verschijnselen te onderscheiden, zodat de diagnose "ruggenmergtumor" soms niet eenvoudig is te stellen. Beknelling van het ruggenmerg hoog in de halswervelkolom kan bijvoorbeeld leiden tot verlamming van de armen en benen, terwijl een tumor die zich lager in het wervelkanaal bevindt (bijvoorbeeld laag in de borstwervelkolom) wel tot verlamming van de benen kan leiden, maar niet van de armen. Wanneer niets aan de tumor wordt gedaan, zal dit in de meeste gevallen op den duur tot een totale verlamming leiden van de spieren die zich onder het ruggenmergsegment van de tumor bevinden, en tot totale gevoelloosheid van dezelfde lichaamsdelen (dit noemt men een dwarslaesie). Wervel tumoren (zowel de kwaadaardige uitzaaiingen als de goedaardige werveltumoren) gaan vaak gepaard met (heftige) (rug)pijn, vaak ter plaatse van de wervel waarin het tumorweefsel groeit. Meestal is rugpijn, wat erg veel voorkomt, echter niet het gevolg van een tumor."

[Kimmie]

mm,ja dat lijkt er meer op ,in ieder geval lijken de symptomen van jou hond in de verste verte niet op die van mijn hond...

en een puntie uit een klier is mss wel anders als uit hersenvocht???

ik weet het niet,maar ook in dat stukje staat duidelijk dat ze een klierpunctie moeten nemen...

mss wel nog een optie,zover ik weet is de lymfeklierkanker bij honden ook totaal niet vergelijkbaar bij mensen,bij mensen is dit redelijk tot zeer goed behandelbaar,bij honden is het echt einde verhaal...

daarom vind ik die 3 jaar ook wel erg lang,als het maligne lymfoom is,maar goed,ik ben geen dierenarts...alleen weet ik dat ik toen wel veel dierenartsen gezien heb,en die vertelden eigenlijk allemaal wel hetzelfde verhaal.

[René Maas]

Even weer een kleine update over Nelson.

We beginnen nu toch echt een lichte achteruitgang te merken. Hij gaat minder graag mee uit, terwijl hij onnoemelijk veel moet plassen.
Hij blijft dan eigenlijk heel moedeloos buiten op z'n plekje staan en kijkt je aan alsof hij wil zeggen: Ik weet dat het moet, maar het kost me zoveel moeite.

Pijn is nog steeds niet te bespeuren, althans niet dat het opvalt. Hij kluift nog graag en slaat nog steeds aan wanneer er gebeld wordt of wanneer er post binnenvalt en gaat op zijn manier nog steeds de trap op en af en springt nog steeds op de bank en het bed.

Lopen kost hem echter steeds meer moeite en het doen van zijn behoefte probeert hij zoveel mogelijk te controleren, maar lukt hem niet altijd meer. Soms valt het er tijdens het lopen zo uit, op plekken die hij helemaal niet wil. Van de week 1x binnen en 1x in de auto. Vreselijk vindt hij dat. Hij wilde zo snel mogelijk de auto uit toen het was gebeurd en kijkt dan heel schuldig terwijl wij er natuurlijk geen woord over vuil maken.

Slapen doet hij al tijden tussen ons in, maar steeds vaker gebeurt het dat ik mijn plekje aan hem af sta zodat hij heerlijk op mijn plaats alle ruimte krijgt en heerlijk met zijn kopje op mijn kussen kan slapen. Ik verkas dan naar het logeerbed op de voorkamer.

Eten is nog steeds een van zijn favoriete bezigheden. Dat Specific-vlees (voor Weight Control) met sperzieboontjes vindt hij heerlijk.

Van de week weer een gesprek met de DA gehad, n.a.v. een mail die ik kreeg van de landelijke vereniging van dierenfysiotherapeuten. Daarin werd gesteld dat het zeker geen kwaad kon om Nelson eens te laten bekijken door een fysiotherapeut om zo te proberen de zenuwen die nog goed werken zo optimaal mogelijk te gebruiken. De DA beaamde dat. Maar moeten we hem dat nog aandoen en zou het inderdaad verlichtend/verlengend kunnen werken? Moeilijke keuze weer.

Wij en vooral Nelson zetten nog steeds stug door, maar het is wel hartverscheurend om te zien wanneer in het park alle honden heerlijk rennen en spelen ons hondje er met een treurige blik naar staat te kijken.
Het lijkt allemaal zo oneerlijk..........niet dat ik het andere honden gun natuurlijk, maar waarom onze grootste lieverd?

[Knoeppie]

Ach wat sneu, het moet vreselijk zijn je hond zo te zien

Sterkte voor jullie allemaal

[Ari@ne]

Ach, nu toch een lichte achteruitgang
Arme Nelson en arme jullie.....

Veel sterkte en ik hoop dat het heeeeeel langzaam gaat en jullie nog lang van elkaar kunnen genieten