Tyson is dus tijdens het wandelen in elkaar geklapt, dat ging gepaard met een gil die door merg en been ging. En hij kon niet meer opstaan ook.
Hij liep gewoon, op een harde en egale ondergrond, niet verstapt of een rare beweging gemaakt. Zijn achterhand deed het niet meer.
Het eerste wat ik gedaan heb nadat ik zag dat hij niet meer kon lopen, hij probeerde dat dus wel maar sleepte zijn achterhand gewoon mee, was hem optillen en naar huis dragen. Ik leek de hulk wel, was best een eindje van huis vandaan.
Thuis hem neergelegd en na nog even gekeken te hebben of er niets aan zijn voetzooltjes was de da gebeld, kon gelijk langskomen.
Daar aangekomen werd hij onderzocht en was de conclusie dat het zeer waarschijnlijk een hernia was. Hij kreeg een cortico-prik en deze moest hij de 2 opvolgende dagen nog een keer hebben.
In die 3 prikkendagen ging hij al wel weer wat beter staan, maar was nog totaal gammel. Rechtuit lopen ging wel een beetje. Volledig benchrust moest hij en alleen eruit om even zijn behoeftes te doen. Hij reageerde in eerste instantie niet op de prikken zoals de da hoopte.
Op de dag van de 3e prik hebben we besloten een foto te maken, eerst een normale foto mocht daar niets op te zien zijn misschien een contrastfoto of MRI. Inmiddels had ik ook al een afspraak bij Dorith Aharon (misschien bekend bij sommige van jullie).
Tussen de laatste prik en de fotoafspraak zat 1 dag. En in die dag/2 dagen eigenlijk want de foto zou eind van de middag gemaakt worden ging het ineens toch wel met "sprongen" vooruit.
Volgens de da kon het zo zijn dat die hernia al meteen terug was geschoten en zijn zenuwen dus wel wat beschdigd zouden zijn (als ik dat goed zeg nu hoor) maar hij eigenlijk min of meer al wat aan het herstellen was.
Affijn toen we de foto gingen maken was hij al vele malen beter, naar omstandigheden. De meest slechte achterpoot was al 110% beter als de dag van de laatste prik.
De da vond een foto (en vooral het roesje) nu eigenlijk niet nodig, was ws toch niets op te zien. Dus besloten de foto niet te maken, door te gaan met de vit. B die we hem geven. Voor nu afspaak bij Dorith afgezegd en te beginnen met Fysio. En dus voor nu eerst even aankijken hoe het de komende tijd met hem gaat.
Met de kliniek van Dorith afgesproken dat ze hem wel even in het systeem laten omdat we ws wel van plan zijn om daar binnenkort alsnog heen te gaan omdat ik heb begrepen dat er nog steeds wel een wervel niet goed kan zitten. Maar eerst geven we hem nu vooral rust en tijd.
Momenteel gaat het vrij goed, veel benchrust krijgt hij en 6x per dag even naar buiten en we bouwen het lopen buiten heel langzaam op. Nu iets van 5 minuten lopen, dat was eerst eigenlijk niets lopen.
In huis laten we hem nu ook meermaals per dag even lopen, maar hij is er nog redelijk snel klaar mee en ligt dus wel veel.
Lopen gaat redelijk goed, iemand die niet weet wat hij heeft ziet niets aan hem. Hij zet zijn linkerachterpoot tijdens het lopen wel een stuk verder naar binnen toe zeg maar.
Vooralsnog kijken we het de komende weken even aan, de fysio hier in de buurt is tot maandag op vakantie en dus bellen we maandag voor een afspraak. Over enkele weken, als we wat verder zijn met hem willen we alsnog dus langs dorith gaan zodat zij even naar hem kan kijken.
Was dus flinke paniek hier, het vooruitzicht dat misschien een operatie de enige mogelijkheid nog voor hem had kunnen zijn bracht veel nagst mee, gezien het feit dat dit toch geen simpele operatie is met altijd maar goed vooruitzichten. Vooralsnog lijkt het niet zover te komen.
gelukkig.
Ik hoop dat hij snel weer helemaal de oude is.
daar merk je zo weinig aan omdat ze zo hard zijn voor zichzelf.
of gaat even op zijn achterpoten staan als hij een kroel wil, om vervolgens half in elkaar te zakken.
, even snel vanavond ws wat uitgebreider. Wat er met zijn hond gebeurde is bijna identiek aan wat er met Tys gaande is. Zijn reu was na een week of 2/3 hersteld en heeft daarna nergens meer last van gehad.
