Hij kwam toen niet meer overeind en had geen controle meer over zijn ontlasting.
Na een bezoekje aan de DA met enkele spuiten en pillen ging het met lopen weer een stuk beter. Nog niet optimaal, maar dat kwam vanwege zijn HD. Alleen het regelmatig binnenpoepen zorgde voor wat huweljkse probleempjes, maar dat had ik er nog wel voor over, omdat Boy zelf nog opgewekt en vrolijk rond strompelde. Er werd me toen ook geadviseerd om goed op hem te letten, omdat honden meestal zelf wel aangeven wanneer het 'op' is.
Het is eigenlijk het hele afgelopen jaar hetzelfde gebleven. Ivm HD liep hij er wel wat 'dronken' bij, maar leek hier geen pijn aan te hebben, mist alleen de spierkracht.
Sinds afgelopen weekend begint hij echter steeds moeilijker te lopen. Gaat ook met uitlaten wel eens onderuit.
Gisteren liet hij zelfs zijn eten staan. Na wat onderzoek bleek het dat hij gewoonweg niet de puf had om voor zijn etensbak te blijven staan. We hebben hem toen maar op zijn kussen gelegd met de bak tussen zijn poten in. Heeft het toen met enige pauzes en minder opgewekt dan anders wel op.
Vanmorgen goed op hem gelet. Ik heb hem maar achter in de tuin gelaten om te plassen (poep lag, net als anders al binnen, voelt ie niet meer aankomen).
Hij kan nog wel lopen, en ik denk ook dat hij er niet echt pijn van heeft. Maar het kost hem wel heel veel moeite om controle over zijn spieren te houden, dat merk je aan hem. Was gisteren bij het uitlaten na 100m al bek af.
Ben toch bang dat hij het nu toch zelf aan het opgeven is.
Ik kijk het nog even aan, want hij had hiervoor wel vaker een slechtere dag, maar ben toch bang dat we Boy binnen een korte tijd uit zijn lijden moeten gaan verlossen
