Ondertussen springt hij wel weer. Maar hij loopt nu ook weer goed. Er was vandaag echt een verband tussen slecht lopen en niet springen.Rami schreef:Er blijven dus klachten bij komen... Erg vervelend maar misschien wel duidelijk(er) voor de neuroloog?
En merk je ook nog dat Moos pijn heeft aan zijn nek/voorpoot als je 'm daar aanraakt?
Nu moet ik wel zeggen dat hij wel vaker momenten heeft dat hij naar zijn hoge mand staat te staren en dan toch maar wegloopt. Of dat mijn moeder opeens meldt dat hij niet meer op schoot kon springen.
Aan zijn nek merk ik weinig tot niks. Hoogstens dat hij soms even wegtrekt op een bepaald punt, of dat hij gaat smakken. Maar of dat echt door ongemak of pijn is? Ik vraag het me af.
Zijn linkervoorpoot vindt hij erg naar. Die trekt hij ook meteen weg. Ik neem aan omdat hij het naar vindt als je daaraan komt? Of hij heeft een gigantisch wegtrek-reflex linksvoor, als dat bestaat
Hij is wel aardig in de stress tijdens tijden en na het utgebreide kammen. Hij kruipt dan echt bij me weg als ik klaar ben, staart bijna tussen de poten, en komt daarna heel kruiperig mijn mond likken. Dat ken ik niet van Moos, zo doet hij nooit
Het was ook altijd een heel makkelijk te kammen hondje.Hij heeft ook momenten dat hij binnen 15 min. een keer of 4 van ligplek wisselt. In de mand, in de gang, op de bank, in de andere mand, weer de gang etc. Net alsof hij nergens echt lekker ligt. En hij is nog steeds kampioen uitrekken. Heeft hij 2 min gelegen? Uitrekken. Zelfs als hij in zijn mand ligt rekt hij zich al liggend regelmatig uit. Maar waarom hij dat nou doet?
En hij struikelt dus soms, van de week 'miste' hij weer een stoeprand. Dat heeft hij ook in periodes gehad een tijd geleden, dat hij steeds viel bij de stoeprand. Maar dat is nu dus vrijwel helemaal weg, toevallig dus laatst weer
Maar hij verstapt zich wel met regelmaat, en als hij echt hard rent op iets on-effen ondergrond dan maakt hij soms helemaal een buikschuiver. Hij rent ook niet zo bar veel meer, speelt ook bijna niet meer met Saar.
)
