Moderator: moderatorteam
Nanni heeft het ook meegemaakt en de angst zit er nog steeds in. zo durf ik der eigenlijk niet lang alleen thuis te laten. Stel toch dat ze er 1 krijgt als je er niet bij bent... maarja stel je gaat 10 min weg, kan het helaas ook al te laat zijn.
O, ik kan me zo voorstellen dat alles wat daarvoor belangrijk was (nestje van Sette) ineens zeeeer onbelangrijk wordt....Inge O schreef:alm@ schreef: Hoe grijp je eigenlijk in in dit soort situaties. Is er iets wat je in huis kunt halen en direct kan toedienen? Of is het gewoon razendsnel richting da?ja, ik vind zeer zeker van welMoon schreef:O, Inge:N: Ik lees het nu pas! Wat een geluk dat je er zo snel bij was... En het lijkt me heerlijk dat je zelf de expertise hebt om er direct wat aan te doen.. Zou het nou aan te raden zijn om die middelen die jij noemde (zijn dat dezelfde middelen als voor mensen?) in huis te hebben? Bracco's zijn ook gevoelig voor torsie.
. als het niet meer oraal te geven is ben je sowieso toch te laat voor medicatie en moet je in allerijl naar de da - kan de hond het wel nog gewoon slikken dan is er zeker nog geen volledige kanteling en kan je nog en kwartiertje op de werking van de medicijnen wachten.
dit mag je alleen maar proberen als je weet dat het echt nog niet lang bezig is (max. een kwartiertje of zo).
motilium en primperan (primperid) zijn gewoon in vloeibare vorm te krijgen - buscopan denk ik niet, dat maakt het ietsje moeilijker. ik heb dat in inspuitbare vorm in huis, in combinatie met een pijnstiller. is zeer aan te raden bij elke vorm van koliek (zware buikpijn), omdat je door die pijn in een viscieuze cirkel raakt. omgekeerd is (gelukkig) ook waar : zodra dropje wat minder in paniek was dioor de pijn en het zware ongemak kon de maag (ook door de motilium) weer een beetje normaal gaan werken, waardoor de lucht naar buiten kwam.
pfffft, dit moet je niet alle dagen meemaken
he eerste wat gisteren in mijn hoofd kwam toen dropje zo akelig begon te doen in de auto was de gedachte 'nee, niet wéér hé
of sette nu wel of niet drachtig is had plots totaal geen prioriteit meer.
ik denk dat ik deze drie medicijnen (voorlopig iig) standaard meeneem in de auto als dropje verder weg ergens mee naartoe gaatAan de andere kant ik dacht ook weleens als ik in the middle of nowhere liep; 'stel dat Dante nu een maagtorsie oid zou krijgen' , dan ben je ook altijd te laat denk ik. Moeilijk hoor; een ongeluk zit in een klein hoekje...
Hoi Inge,Inge O schreef:en wéér heeft het dus niks te maken met beweging na de maaltijd, en wéér is er eerst de dilatatie voor de kanteling. die ouwe theorieën mogen ze zo onderhand echt een keer gaan weggooien hoor.
Ik heb hierover een apart topic geopend omdat ik toch wel lichtelijk ( :N: ) geschrokken ben van deze situatie. Gisteravond heb ik Gert ook maar weer eens heel goed ingelicht wat hij moet doen als Bowie bepaalde verschijnselen heeft.Moon schreef:O, ik kan me zo voorstellen dat alles wat daarvoor belangrijk was (nestje van Sette) ineens zeeeer onbelangrijk wordt....Inge O schreef:alm@ schreef: Hoe grijp je eigenlijk in in dit soort situaties. Is er iets wat je in huis kunt halen en direct kan toedienen? Of is het gewoon razendsnel richting da?ja, ik vind zeer zeker van welMoon schreef:O, Inge
dit mag je alleen maar proberen als je weet dat het echt nog niet lang bezig is (max. een kwartiertje of zo).
motilium en primperan (primperid) zijn gewoon in vloeibare vorm te krijgen - buscopan denk ik niet, dat maakt het ietsje moeilijker. ik heb dat in inspuitbare vorm in huis, in combinatie met een pijnstiller. is zeer aan te raden bij elke vorm van koliek (zware buikpijn), omdat je door die pijn in een viscieuze cirkel raakt. omgekeerd is (gelukkig) ook waar : zodra dropje wat minder in paniek was dioor de pijn en het zware ongemak kon de maag (ook door de motilium) weer een beetje normaal gaan werken, waardoor de lucht naar buiten kwam.
pfffft, dit moet je niet alle dagen meemaken
he eerste wat gisteren in mijn hoofd kwam toen dropje zo akelig begon te doen in de auto was de gedachte 'nee, niet wéér hé
of sette nu wel of niet drachtig is had plots totaal geen prioriteit meer.
ik denk dat ik deze drie medicijnen (voorlopig iig) standaard meeneem in de auto als dropje verder weg ergens mee naartoe gaatAan de andere kant ik dacht ook weleens als ik in the middle of nowhere liep; 'stel dat Dante nu een maagtorsie oid zou krijgen' , dan ben je ook altijd te laat denk ik. Moeilijk hoor; een ongeluk zit in een klein hoekje...
Ik blijf iig. duimen voor Dropje dat het hierbij blijft!!
Dus Motilium en Primperan zou ook genoeg zijn om standaard bij je te hebben? (ik ken het alleen niet in vloeibare vorm, maar dat vraag ik wel bij de apotheek). Ik heb altijd al zware pijnstillers bij me voor Dante; dat raadde de orthopeed aan, in geval dat hij een acute beklemming of breuk krijgt aan die spondylose-plek. Dan gaan we dus gewoon als lopende apotheek op stap
Lees het ook nu wat zul je geschrokken zijn maar wat goed van je dat je die medicatie in huis hebt.. denk dat ik dit ook maar aanschaf.. voor de zekerheid.Inge O schreef:tot nu toe is er geen enkele indicatie dat de maagzuurproductie er voor iets zou tussen zitten. het lijkt er meer op dat de maag om de één of andere reden plots volledig 'atonisch', compleet slap en werkloos dus, wordt, waardoor het gas niet meer normaal afgevoerd wordt. vandaar dat de motilium ook zulke goede dienst kan bewijzen, in een heel vroeg (en niet te ernstig) gevalRami schreef:Brrr... wat een horror-story, Inge. Blij dat het weer beter gaat met Dropje.
Ik snap goed dat die angst altijd aanwezig is... Heel naar. Is het geen idee om Dropje altijd iets van maag-medicijnen (maagzuurremmers?) te geven?
Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?Inge O schreef:tot nu toe is er geen enkele indicatie dat de maagzuurproductie er voor iets zou tussen zitten. het lijkt er meer op dat de maag om de één of andere reden plots volledig 'atonisch', compleet slap en werkloos dus, wordt, waardoor het gas niet meer normaal afgevoerd wordt. vandaar dat de motilium ook zulke goede dienst kan bewijzen, in een heel vroeg (en niet te ernstig) gevalRami schreef:Brrr... wat een horror-story, Inge. Blij dat het weer beter gaat met Dropje.
Ik snap goed dat die angst altijd aanwezig is... Heel naar. Is het geen idee om Dropje altijd iets van maag-medicijnen (maagzuurremmers?) te geven?
Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?
Ja, dat heb ik idd ook gehoord/gelezen. Maar toch ken ik een aantal honden (ook via fora over barf/rauw voer) die een torsie kregen terwijl ze - soms al jaren lang - vers gevoerd zijn.Scooby schreef:Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?
Klopt, maar de hoeveelheid honden die een maagtorsie krijgt en op vers staat, is wel aanzienlijk lager dan de hoeveelheid honden die op brokken staat.Rami schreef:Ja, dat heb ik idd ook gehoord/gelezen. Maar toch ken ik een aantal honden (ook via fora over barf/rauw voer) die een torsie kregen terwijl ze - soms al jaren lang - vers gevoerd zijn.Scooby schreef:Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?
En dat de kans op een maagtorsie hoger wordt boven de leeftijd van vijf jaar, omdat dan alle banden in het lichaam slapper worden, dus ook de banden waarmee de maag 'opgehangen' wordt.Inge O schreef:
er wordt bv. gezegd dat een diepe borstkas en een opgetrokken buik (ook kenmerken van de hovawart, hoewel niet extreem) er een rol zouden kunnen in spelen. zouden kunnen
Aha, dus als ik het goed begrijp is het een soort optelsom: aanleg/gevoeligheid + bouw/anatomie + voeding + leeftijd + erfelijke factoren = vergrote kans op torsies.Inge O schreef:ja, dat speelt zeker (heb ik hoger in het topic iets meer over gezegd), maar het blijft een feit dat zo goed als alle grotere rassen er in meerdere of mindere mate gevoelig aan zijn, dus erfelijkheid alleen kan het zeker niet zijn. het moet ook iets met anatomie enz. te maken hebben, bijna zekerRami schreef: Misschien dat ook aanleg (en wellicht erfelijkheid?) meespeelt.
er wordt bv. gezegd dat een diepe borstkas en een opgetrokken buik (ook kenmerken van de hovawart, hoewel niet extreem) er een rol zouden kunnen in spelen. zouden kunnen
) In een artikel dat ik heb gelezen (weet niet meer van wie), werd een onderzoek beschreven naar de factoren die een rol spelen bij maagtorsies, de enige factor die uit dit artikel naar voren kwam was de afmeting van het voer. Voer dat bestond uit stukken groter dan 3 centimeter zou de kans op maagtorsies verkleinen. Het lijkt dus dat niet perse het feit dat het voer vers is een rol speelt, maar vers voer bestaat vaak wel uit grote stukken. KVV zou dan weer niet helpen, want dat is (meestal) gemalen.Rami schreef:Ja, dat heb ik idd ook gehoord/gelezen. Maar toch ken ik een aantal honden (ook via fora over barf/rauw voer) die een torsie kregen terwijl ze - soms al jaren lang - vers gevoerd zijn.Scooby schreef:Men zegt dat honden die op vers staan, minder kans hebben op het krijgen van een maagtorsie.Rami schreef:[Aha, ik snap het. Bestaat er trouwens geen medicijn dat je dagelijks kunt geven om de maag (en maagspieren?) aan het werk/actief te houden?
Of is er echt niets te verzinnen wat het gevaar op torsies zou kunnen verkleinen bij een torsie-gevoelige hond als Dropje?
Misschien dat ook aanleg (en wellicht erfelijkheid?) meespeelt.
Interessant, ik ben wel benieuwd naar dat artikel eigenlijk.Belle schreef:In een artikel dat ik heb gelezen (weet niet meer van wie), werd een onderzoek beschreven naar de factoren die een rol spelen bij maagtorsies, de enige factor die uit dit artikel naar voren kwam was de afmeting van het voer. Voer dat bestond uit stukken groter dan 3 centimeter zou de kans op maagtorsies verkleinen. Het lijkt dus dat niet perse het feit dat het voer vers is een rol speelt, maar vers voer bestaat vaak wel uit grote stukken. KVV zou dan weer niet helpen, want dat is (meestal) gemalen.
Ja, dat heb ik ook al vaker gehoord, hoewel de N.D.D.C. (en de meeste fokkers) juist weer adviseert om grote honden vanuit een standaard te voeren...Belle schreef:In dit onderzoek kwam volgens mij ook naar voren dat een hoge voerstandaard juist eerder maagtorsies in de hand zou werken, dan gewoon voeren op de grond.
Ja, inderdaad...; wanneer is dat...?! Ik heb het bij Lana nooit meer 100% vertrouwd, maar ja; je moet ook nog leven, he...?Inge O schreef:
ja, ze slaapt (weer) bij mij op de kamer? ik moet morgenochtend toch ook wel naar school
.
Tja wat is wijsheid? Zo doortastend in situaties als jij (mij lijkt te zijn) en ervaren ben ik dus niet...........Inge O schreef:dat is op zich ook meestal wel het beste hooryuki schreef:zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............
.
alleen wilde ik liever eerst nog even afwachten (met medicijnen), omdat ze anders toch meestal gelijk geopereerd worden, en dat kwartiertje respijt wilde ik toch nog juist proberen om daaraan te ontsnappen.
dat durfde ik ook alleen maar omdat ze nog iets naar binnen kon krijgen - zou dat niet zo geweest zijn dan was het meteen alarmfase 100 :N: .
Dat is meestal ook wel de beste optie als je er geen ervaring mee hebt!yuki schreef: Maagtorsie is een van de ultieme nachtmerries voor mij. Ik heb dan ook niet dat in huis wat jij hebt, en de ervaring die jij hebt..............
zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............
Als je het ziet gebeuren, heb je nog wel een half uur de tijd om het leven van een hond met een maagtorsie te redden. Onze dierenarts zit ook op 25 minuten rijden hier vandaan (ten tijde van een maagtorsie een kleine 20 minuten rijdenyuki schreef:Tja wat is wijsheid? Zo doortastend in situaties als jij (mij lijkt te zijn) en ervaren ben ik dus niet...........
de spoedkliniek in A'dam is evengoed nog zo'n 30 minuten rijden.......
) en dat heeft beide keren ook Lana's leven gered. Stel, de hond (Bowie bijvoorbeeld) zou zulk gedrag vertonen dan is het eerste wat ik doe rijden naar de DA. Maar vaak ben je op plekken waar je niet binnen 5 minuten bij een DA bent. Kun je dan door motilium te geven iets meer tijd creeren om naar een DA te gaan? Het zou voor mij alleen maar tijd winnen zijn in zulke situaties, daar zou het mij om gaanInge O schreef: weet je, die motilium vind ik vooral aan te raden in situaties die 'torsie-gevaarlijk' zijn zonder de allerhoogste nood. als hier een hond begint te slikken en te smakken, constant achter elkaar door, en de gekste dingen wil eten om van een duidelijk zwaar vervelend gevoel af te raken dan krijgen ze hier meteen motilium en is het na 10 minuutjes over.
dat zou ik niet doen met niet-risicohonden, maar (jammer genoeg) wel met die van mij
Moet je niet je dierenarts bellen en vervolgens te horen krijgen dat je over een uur tijdens het spreekuur terecht kunt zoals ik het eens had met een almaar ronder wordende MaxScooby schreef:Dat is meestal ook wel de beste optie als je er geen ervaring mee hebt!yuki schreef: Maagtorsie is een van de ultieme nachtmerries voor mij. Ik heb dan ook niet dat in huis wat jij hebt, en de ervaring die jij hebt..............
zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............
Ik kreeg een vervangster omdat mijn eigen da naar een spoedgeval was geroepen en die vroeg me waarom ik niet eerder gebeld had "want mijn hond had wel dood kunnen gaanInge O schreef::N: en, hoe ging het daarna??marian* schreef:Moet je niet je dierenarts bellen en vervolgens te horen krijgen dat je over een uur tijdens het spreekuur terecht kunt zoals ik het eens had met een almaar ronder wordende MaxScooby schreef:Dat is meestal ook wel de beste optie als je er geen ervaring mee hebt!yuki schreef: Maagtorsie is een van de ultieme nachtmerries voor mij. Ik heb dan ook niet dat in huis wat jij hebt, en de ervaring die jij hebt..............
zou dus denk ik gelijk naar de spoedkliniek rijden.............
"
Ik begrijp ook dat het gevaar, zeker voorlopig, nog niet helemaal geweken is? 
.
