Update Kobus....chron.darmontsteking

[Indianajones]

Hoi allemaal!

het gaat niet zo goed met Kobus. Hij wordt dunner en dunner. Maar niet alleen dat...ook steeds futlozer.
We zijn hem probiotica gaan geven. Geen verbetering. Hij wil nagenoeg niets eten. Het voer wat goed voor hem is al helemaal niet. Lijkt veel misselijk.
Op de foto's waren tijdje geleden al te zien dat de wand van de dikke darm enorm aangetast was, wat niet weer zou herstellen.
Heb toch de dierenarts nog nagevraagd, zo van...wat is het nou eigenlijk?
En inderdaad chron. darmontsteking.

Lees er zoveel over en zoveel oplossingen en niets lijkt te helpen bij Kobus.

Geen weerstand meer, beide ogen ontstoken. Het is 1 zielig hoopje ellende aan het worden.
Erg slap en begint nu ook erg slap in z'n achterhand enzo te worden, het is ook eigenlijk helemaal niets meer. Weg lekkere dikke Lab-kont.

En hij heeft pijn bij het poepen. Soms hoor je gewoon een "diep gekreun/brul" uit z'n keel komen. Hij poept alleen maar water en bloed. Loopt ook de hele dag wat drupjes ontlasting en bloed uit hem.

Hij lijkt op dit moment een beetje aan het eind van zijn latijn. Ik geef hem nu te eten wat hij maar wil eten, zodat hij toch wat binnenkrijgt.
Beter werd het niet van ander voer....en hij wilde niet meer eten. Wat moet je dan...

Vannacht werd ik wakker van hem. Hij had het ook wat benauwd en zat wat zwaar te ademen en was wat onrustig. Vanmorgen zag ik dat hij ontlasting en bloed had laten lopen in huis. De deur naar de tuin staat tegenwoordig dag EN nacht voor hem open, zodat als hij moet hij direct naar buiten kan. Ws heeft hij het vannacht niet gered naar buiten.
Vanmorgen lag ie in diepe slaag....als een dun klein hoopje ellende.

Ik vind het vreselijk moeilijk...
maar vanmorgen werd ik wakker met de gedachte...ik wil hem niet verder laten lijden en verder laten afzwakken/aftakelen. Dit wordt niet beter, m'n hondje lijkt op te zijn....
Ik heb net vakantie gehad en we zijn thuisgebleven voor Kobus. Heel de vakantie spookt het al door m'n hoofd dat dit natuurlijk niet eeuwen door kan gaan zo en dat hij zo hard achteruit gaat. En dat ik er rekening mee moet houden dat....
En dan dacht ik steeds snel weer....het gaat nog wel!!

Vanmorgen dacht ik....misschien moet ik aan hem gaan denken en niet wachten tot die pijn erger en erger wordt en er niets meer van hem over is....

Ik vind het zo moeilijk, vreselijk gewoon...Kobus is m'n allergrootste hondenkameraad...

En waar ik maar steeds aan moet denken...hoe, hoe het te laten doen. Ook dat spookt maar steeds door m'n hoofd.
Onze Cairn Terrier Jessie is zo als de dood voor vuurwerk, die blijft er zowat in met Oud en nieuw. Afgelopen 2 jaar hebben we pilletjes voor hem gehaald, nou daar sliep hij zo lekker diep op, dat hij heel het oud en nieuw niet meegekregen heeft, heerlijk.
Nu zit ik te denken....ik zou die pilletjes wel voor Kobus willen halen, hem die geven, zodat hij echt lekker diep in slaap is gewoon thuis. Dan de dierenarts laten komen.
Het liefst heb ik gewoon dat Kobus niet merkt dat de dierenarts thuis bij ons komt en hem een narcose spuit geeft...daarom dacht ik aan de kalmerende pilletjes en hoop ik dat ie zo diep in slaap komt dat hij de dierenarts niet hoort komen, zodat die hem heel rustig kan laten inslapen.

Ik weet het...ws denken jullie...mens wat houd je wel niet allemaal bezig in je hoofd, maar kan het niet helpen.
Wil het zo graag zo rustig mogelijk laten gaan voor Kobus.

De gedachte dat hij straks niet meer bij ons is...niet meer om ons heen, dat houdt me steeds tegen om een afspraak te maken. Maar misschien moet ik nu verstandig gaan denken en aan Kobussie denken...

Ik moest het even aan jullie kwijt...

[Rea]

Als ik jou verhaal lees lees ik een verhaal van een baasje wat naar z'n hond kijkt en heel duidelijk mogelijkheden aan 't bekijken is.
Zoals jij 't beschrijft gaat 't gewoon slecht met hem.
Vraag gewoon een gesprek aan bij je dierenarts en praat met hem over Kobus. Is er werkelijk geen uitweg meer.

Dat jij nadenkt over 't hoe, en waar is eigenlijk alleen maar goed je kijkt verder en wil dit niet voor jou maatje.

Het is zo moeilijk deze beslissingen, maar uiteindelijk kan alleen jij hierin beslissen.

Ik wens je heel veel sterkte.

[MoniqueDM]

het gaat niet zo goed met Kobus. Hij wordt dunner en dunner. Maar niet alleen dat...ook steeds futlozer.
We zijn hem probiotica gaan geven. Geen verbetering. Hij wil nagenoeg niets eten. Het voer wat goed voor hem is al helemaal niet. Lijkt veel misselijk.
Op de foto's waren tijdje geleden al te zien dat de wand van de dikke darm enorm aangetast was, wat niet weer zou herstellen.
Heb toch de dierenarts nog nagevraagd, zo van...wat is het nou eigenlijk?
En inderdaad chron. darmontsteking.

Als ik dit zo lees vind ik het meer weghebben van een dunne darm probleem dan van een dikke darm probleem.

Dunne darm problemen geven klachten als afvallen, geen eetlust, misselijkheid, etc. Dit zie je meestal niet bij een dikke darm probleem.

Waarom wordt er tijdelijk geen Prednison ingezet? Dit zie je wel vaker bij een chronische darmontsteking. Heeft Kobus al antibiotica gehad?

[Indianajones]

hij heeft diverse onderzoeken gehad de afgelopen maanden....

bloedonderzoeken, foto's etc etc.
Diverse antibiotica kuren....
Prednison kuur...
niets helpt.
Op de foto's was te zien dat zijn gehele dikke darm aangetast was. Zijn dunne darm zag er prima uit.

Na al die antibiotica heb ik hem nu op aanraden van een aantal mensen hier op vers vlees en probiotica gehad. Helpt ook niet.

Hij heeft ook medicijnen voor zijn hart. Die kunnen het slijmvlies van maag en darmen aantasten. En verminderen sterk de eetlust. Sinds hij die heeft (eind vorig jaar) is zijn eetlust al erg verminderd. Maar nu is het heel erg.

Zijn anus is nu ook ontstoken en heeft hij ook erg veel last van.
Het wordt steeds meer en meer een zielig hoopje hond...en verliest steeds meer kracht.

Vorige week zaten beide ogen dicht, ik naar de dierenarts. Die schrok toch wel een beetje ook hoe hij er uit zag. Hij zag duidelijk dat Kobus erg achteruit gegaan was.

Ik heb er de zenuwen van de laatste weken....echt vreselijk. Zenuwen in de zin van...wat moet je nou toch he?!?

Hij is nu 11,5 jaar...niet jong meer, maar nog een paar jaartjes erbij was wel fijn geweest. Hij was naast dit nog altijd een super energieke vrolijke hond. Daarom is het misschien ook moeilijk dit...pffff

[MoniqueDM]

Ja, ik kan me voorstellen dat dit heel moeilijk is.
Ben je al eens doorverwezen naar een internist?

[Dolleke]

Wat ontzettend rot voor jou en Kobus zeg!

Mijn hond heeft een darmhernia gehad, waarbij hij moeilijk kon poepen en ook in huis poepjes liet vallen. Ik kan me dus een beetje voorstellen wat je meemaakt! Jammer genoeg hebben we hem in laten slapen omdat het niet meer beter zou worden.

Ik denk dat jouw dierenarts het beste aan kan geven wat de opties zijn, als er echt geen kans meer is op genezing moe tje doen wat het beste voor Kobus is, ook al is dat voor jezelf verschrikkelijk.

Sterkte ermee!

[Indianajones]

nee, en weet je...de laatste onderzoeken bij onze dierenarts vorige maand nog weer, waren zo vreselijk pijnlijk voor Kobus, dat ik op dat moment eigenlijk ook dacht "en nou is het klaar, dit wil ik niet langer voor 'm zo". Ook omdat er totaal GEEN verbetering inzit, eigenlijk met de week vreselijke verslechtering.
T Was overigens niet zo dat we op dat moment nog meer onderzoeken hadden moeten doen hoor, dat niet.
Maar ik twijfelde (en nu weer) steeds weer om meer of wat anders te doen, al wist/weet ik niet wat ik nog moet doen.

Naast die diarree, heeft hij ook nog een vernauwing vlakbij z'n anus van de laatste wervels in de rug, door woekeringen tussen die laatste wervel. Dit werkt ook nog weer mee aan pijn bij het poepen etc.

Nu ik hier weer schrijf en dingen hoor en lees denk ik....gebeurt het wel vaker dat honden uiteindelijk overlijden aan zo een darm ontsteking?!?

Wat het zo moeilijk maakt...het is op dit moment voor ons moeilijk, omdat je het aanziet. Maar ook moeilijk voor Kobus, het is niet m'n vrolijke kameraadje mee en ik heb het idee dat hij grote momenten lijd.

[Bea.]

Mijn zoon had ook een chronische darmontsteking,het is zulke rotziekte,ik weet er alles van.
Een hond zal kunnen sterven aan een darmontsteking als de darm zo heftig ontstoken is dat ie knapt.Bij mensen kunnen ze er wat dat betreft meer aan doen,een stoma voor een hond is nu eenmaal geen optie
Als het alleen in de dikke darm zit is het meestal collitus ulcerosa en als het ook in de dunne darm zit is het crohn.
Als mijn honden net zouden zijn als mijn zoon was en er niets meer voor handen was,zou ik ook denken om de hond uit zijn lijden te verlossen,geloof maar dat ie veel pijn heeft.
Verder is anti biotica het slechtste wat er is als je een chronische darmontsteking hebt,van sommige kun je het zelfs krijgen.

Veel sterkte !!

[Bea.]

het gaat niet zo goed met Kobus. Hij wordt dunner en dunner. Maar niet alleen dat...ook steeds futlozer.
We zijn hem probiotica gaan geven. Geen verbetering. Hij wil nagenoeg niets eten. Het voer wat goed voor hem is al helemaal niet. Lijkt veel misselijk.
Op de foto's waren tijdje geleden al te zien dat de wand van de dikke darm enorm aangetast was, wat niet weer zou herstellen.
Heb toch de dierenarts nog nagevraagd, zo van...wat is het nou eigenlijk?
En inderdaad chron. darmontsteking.

Als ik dit zo lees vind ik het meer weghebben van een dunne darm probleem dan van een dikke darm probleem.

Dunne darm problemen geven klachten als afvallen, geen eetlust, misselijkheid, etc. Dit zie je meestal niet bij een dikke darm probleem.

Waarom wordt er tijdelijk geen Prednison ingezet? Dit zie je wel vaker bij een chronische darmontsteking. Heeft Kobus al antibiotica gehad?

Mijn zoon viel 14 kilo af in 3 weken en had alleen problemen in de dikke darm,ze hebben zoveel energie nodig om te vechten tegen de ontsteking,verder verliezen ze heel veel voedingstoffen door de diarree dat ze binnen de korste keren afvallen en zeer futloos worden.

[samson10]

Jeetje wat moeilijk zeg.

Als het mijn hond was geweest zou ik kiezen voor het inslapen,tis denk ik niet echt leuk meer voor hem.

En hoe je dat wilt doen kun je misschien even overleggen met de DA.

Veel sterkte en volg je gevoel

[cloris]

Vreselijk... sterkte

[JML]

Heel veel sterkte, moeilijk om je vriend zoveel last te zien dragen.
Neem contact op met je dierenarts en praat er eens over.
Ik heb veel vertrouwen in mijn dierenarts en ik weet zeker dat ik een eerlijk advies zou krijgen en de mogelijkheden kan bespreken over hoe en wat, in samenspraak met mijn wensen...

Succes hoor...

[MoniqueDM]

Mijn zoon viel 14 kilo af in 3 weken en had alleen problemen in de dikke darm,ze hebben zoveel energie nodig om te vechten tegen de ontsteking,verder verliezen ze heel veel voedingstoffen door de diarree dat ze binnen de korste keren afvallen en zeer futloos worden.

In een groot deel van de gevallen van chronische diarree is er sprake van een dikke darm ontsteking, in vaktermen ‘colitis’. ‘Colon’ is de medische term voor dikke darm en ‘- itis’ betekent ‘ontsteking van’.

Bij een colitis zien we de volgende verschijnselen:

Met enige, soms zelfs strakke regelmaat, bijvoorbeeld elke 2 – 3 weken, produceert de hond ineens dunne ontlasting, vaak met veel slijm, soms ook met vers bloed erbij. Er is sprake van een plotseling opkomende drang, waardoor de hond zijn ontlasting niet meer op kan houden en onzindelijk is. We zien het arme dier vaak hevig (na)persen en uiting geven van heftige krampen, waarschijnlijk in de dikke darm.
Ondanks de steeds weer terugkerende, soms heftige symptomen, verkeert de patiënt tussendoor in blakende gezondheid en blijft ook tijdens de diarree periodes vrijwel altijd normaal eten. Dat is eigenlijk wel kenmerkend voor een dikke darm probleem. Bij een dunne darm probleem zien we vaker, dat de patiënt niet meer eet en ook regelmatig braakt. Bij een dikke darm diarree braakt de patiënt zelden, al kan het een keertje voorkomen als gevolg van heftige krampen in de dikke darm.

Bron: WHG Dierenartsen

[Indianajones]

Ja, maar ook las ik over zwart bloed bij de diarree als het de dunne darm is. Bij de dikke darm is het helrood bloed.
Bij Kobus is het constant helrood bloed.

Ook de drang om vaak te poepen heeft hij.

Eigenlijk alle symptomen van de dikke darm onts. heeft hij.
En op de foto was duidelijk te zien dat de wand van de dikke darm "aangetast" was.

Misschien wel door de medicijnen voor z'n hart, deze kunnen de darmwand/maagwand aantasten.
De verminderde eetlust was ook al zo toen hij nog geen last had van diarree, echter nu is het zo erg dat hij bij tijd en wijle gewoon 2 dagen niets meer wil eten of met lange tanden beetjes eet.
Ik kook al weken en weken macaroni/rijst, kip, rundvlees, bladgroenten. Dit eet hij helemaal niet meer. Daarna vers vlees, tis allemaal 1 a 2 dagen en dan wil hij het niet meer eten.

Als ik het verhaal lees van Bea en bedenk dat hij enorme pijn er ook van heeft, dan denk ik eigenlijk dat ik geen keuze heb, hoe erg ik het zelf ook vindt... ben d'r kapot van, zit op m'n werk, collega met vakantie, enorm druk maar komt niets uit me, zit hier maar te piekeren en denken en me rot te voelen...

[MoniqueDM]

Jenny heeft ook een colitis (chronische dikke darm ontsteking) sinds een week of vijf. Dit wordt behandeld met twee soorten pro-biotica van Pro-Texin, homeopathie en extra vezes in de voeding.

Bij Jenny komt de diarree zoals ie gaat; het ene moment spuit ze helemaal leeg en de volgende dag is het weer over en dit herhaalt zich telkens. Momenteel (na 4 weken behandeling) kan ik zeggen dat het zich wat stabiliseert en dat de momenten dat ze goede ontlasting heeft langer worden. Ik kan ook niet merken dat Jenny pijn heeft tijdens de diarree-dagen. Ze vreet dan, net als anders, als een bootwerker, drinkt normaal en heeft nooit bloed bij haar ontlasting, heel soms wel wat slijm.
Maar goed, ik praat hier over een hond van net 5 jaar en dat is een heel verschil met de leeftijd van Kobus natuurlijk.

Helder rood bloed is vers bloed. Dat kan ook door het vele persen komen. Misschien is het in het geval van Kobus toch eens verstandig om een internist te raadplegen. Deze mensen hebben toch wat langer doorgestudeerd en weten meer dan een reguliere dierenarts. Misschien hangt het één wel samen met het ander (hartmedicatie en darmen) en kan er naar een oplossing worden gezocht .

[Eef]

Wat vreselijk moeilijk zeg.

Ik ben het met Monique eens, ik zou met hem naar een specialist gaan, die weten toch weer meer dan een da, ze zijn tenslotte gespecialiseerd...

Het is net als met huisartsen, die weten 'overal' een beetje van, maar voor specifieke zaken moet je toch echt worden doorgestuurd naar een specialist.

[Bea.]

Jenny heeft ook een colitis (chronische dikke darm ontsteking) sinds een week of vijf. Dit wordt behandeld met twee soorten pro-biotica van Pro-Texin, homeopathie en extra vezes in de voeding.

Bij Jenny komt de diarree zoals ie gaat; het ene moment spuit ze helemaal leeg en de volgende dag is het weer over en dit herhaalt zich telkens. Momenteel (na 4 weken behandeling) kan ik zeggen dat het zich wat stabiliseert en dat de momenten dat ze goede ontlasting heeft langer worden. Ik kan ook niet merken dat Jenny pijn heeft tijdens de diarree-dagen. Ze vreet dan, net als anders, als een bootwerker, drinkt normaal en heeft nooit bloed bij haar ontlasting, heel soms wel wat slijm.
Maar goed, ik praat hier over een hond van net 5 jaar en dat is een heel verschil met de leeftijd van Kobus natuurlijk.

Helder rood bloed is vers bloed. Dat kan ook door het vele persen komen. Misschien is het in het geval van Kobus toch eens verstandig om een internist te raadplegen. Deze mensen hebben toch wat langer doorgestudeerd en weten meer dan een reguliere dierenarts. Misschien hangt het één wel samen met het ander (hartmedicatie en darmen) en kan er naar een oplossing worden gezocht .

Mijn zoon is 4 jaar doodziek geweest,ook hij heeft tussenin rustige periodes gehad,maar ondanks 60 mg prednison per dag,toch doodziek,op het moment dat een dikke darm zo ziek is en helemaal aan getast,geneest hij niet meer en mijn zoon zou zijn gestorven als er niet was in gegrepen,ik begrijp niet hoe je zulke dingen kunt beweren,er zijn gevallen die goed te behandelen zijn,maar ook gevallen die niet te behandelen zijn en alleen via chirurgisch ingrijpen beter kunnen worden,in geval van CU dan,crohn geneest nooit,kan wel rustig worden.
Zo ook met kanker,sommige gaan er aan dood,sommige niet,je kunt niet alle gevallen met elkaar vergelijken en als een hond of kind of mens op een gegeven moment niet meer reageert op medicatie,moet je die geen schuldgevoel aan praten.
Verder is mijn zoon in behandeling geweest in Utrecht,bij een professor,die konden hem verder ook niet meer helpen,soms helpen medicijnen gewoon niet meer en moet een arts,hoe moeilijk hij het ook vind ingrijpen en kiezen voor een levend mens in plaats van een dood mens.

[Bea.]

Colitis ulcerosa is een chronische ontsteking van onbekende aard, die zich geheel beperkt tot de dikke darm. De naam colitis ulcerosa komt uit het Latijn: colitis betekent een ontsteking van de dikke darm, ulcerosa betekent met zweren. De ziekte kan mild, matig-ernstig of ernstig verlopen; bij de meeste mensen wisselen aanvallen en perioden van geringe activiteit (soms vele jaren durend) elkaar af. Een patiënt met colitis ulcerosa kan dus zowel goede als slechte periodes hebben. Zoals reeds gezegd komt colitis ulcerosa enkel in de dikke darm (dus niet in de dunne darm of bvb de maag) voor, dit in tegenstelling tot de ziekte van Crohn dat in het hele maag-darmkanaal kan voorkomen. Zoals op onderstaande afbeelding te zien is, zijn er 4 vormen van colitis ulcerosa naargelang de mate waarin de dikke darm aangetast is (de ziekte begint steeds vanaf de endeldarm).

Het voornaamste symptoom van colitis ulcerosa is diarree. De meeste patiënten moeten immers vaak naar de wc gaan tijdens een actieve fase van de ziekte. Men heeft ook steeds het gevoel dat men naar de wc moet. Soms kan er in de stoelgang bloed of etter aanwezig zijn. Bij een zwaardere opstoot kan men ook last hebben van koorts, bloedarmoede en gewichtsverlies.


Bron : crohnsite.be

[Bea.]

Ja, maar ook las ik over zwart bloed bij de diarree als het de dunne darm is. Bij de dikke darm is het helrood bloed.
Bij Kobus is het constant helrood bloed.

Ook de drang om vaak te poepen heeft hij.

Eigenlijk alle symptomen van de dikke darm onts. heeft hij.
En op de foto was duidelijk te zien dat de wand van de dikke darm "aangetast" was.

Misschien wel door de medicijnen voor z'n hart, deze kunnen de darmwand/maagwand aantasten.
De verminderde eetlust was ook al zo toen hij nog geen last had van diarree, echter nu is het zo erg dat hij bij tijd en wijle gewoon 2 dagen niets meer wil eten of met lange tanden beetjes eet.
Ik kook al weken en weken macaroni/rijst, kip, rundvlees, bladgroenten. Dit eet hij helemaal niet meer. Daarna vers vlees, tis allemaal 1 a 2 dagen en dan wil hij het niet meer eten.

Als ik het verhaal lees van Bea en bedenk dat hij enorme pijn er ook van heeft, dan denk ik eigenlijk dat ik geen keuze heb, hoe erg ik het zelf ook vindt... ben d'r kapot van, zit op m'n werk, collega met vakantie, enorm druk maar komt niets uit me, zit hier maar te piekeren en denken en me rot te voelen...

Mijn zoon wilde ook niet meer eten,wat hij at,kwam er ook regelmatig weer uit,waardoor hij aan het uitdrogen was,zo gauw hij at,kreeg hij kramp,te vergelijken met heftige weeën,darmziektes worden door veel mensen erg onderschat,ook omdat er gavellen zijn waarbij er weinig last is,maar je kunt verschillende gavellen gewoon niet met elkaar vergelijken,sommige mensen kunnen er goed mee leven,sommige zijn invalide.

[MoniqueDM]

Jenny heeft ook een colitis (chronische dikke darm ontsteking) sinds een week of vijf. Dit wordt behandeld met twee soorten pro-biotica van Pro-Texin, homeopathie en extra vezes in de voeding.

Bij Jenny komt de diarree zoals ie gaat; het ene moment spuit ze helemaal leeg en de volgende dag is het weer over en dit herhaalt zich telkens. Momenteel (na 4 weken behandeling) kan ik zeggen dat het zich wat stabiliseert en dat de momenten dat ze goede ontlasting heeft langer worden. Ik kan ook niet merken dat Jenny pijn heeft tijdens de diarree-dagen. Ze vreet dan, net als anders, als een bootwerker, drinkt normaal en heeft nooit bloed bij haar ontlasting, heel soms wel wat slijm.
Maar goed, ik praat hier over een hond van net 5 jaar en dat is een heel verschil met de leeftijd van Kobus natuurlijk.

Helder rood bloed is vers bloed. Dat kan ook door het vele persen komen. Misschien is het in het geval van Kobus toch eens verstandig om een internist te raadplegen. Deze mensen hebben toch wat langer doorgestudeerd en weten meer dan een reguliere dierenarts. Misschien hangt het één wel samen met het ander (hartmedicatie en darmen) en kan er naar een oplossing worden gezocht .

Mijn zoon is 4 jaar doodziek geweest,ook hij heeft tussenin rustige periodes gehad,maar ondanks 60 mg prednison per dag,toch doodziek,op het moment dat een dikke darm zo ziek is en helemaal aan getast,geneest hij niet meer en mijn zoon zou zijn gestorven als er niet was in gegrepen,ik begrijp niet hoe je zulke dingen kunt beweren,er zijn gevallen die goed te behandelen zijn,maar ook gevallen die niet te behandelen zijn en alleen via chirurgisch ingrijpen beter kunnen worden,in geval van CU dan,crohn geneest nooit,kan wel rustig worden.
Zo ook met kanker,sommige gaan er aan dood,sommige niet,je kunt niet alle gevallen met elkaar vergelijken en als een hond of kind of mens op een gegeven moment niet meer reageert op medicatie,moet je die geen schuldgevoel aan praten.
Verder is mijn zoon in behandeling geweest in Utrecht,bij een professor,die konden hem verder ook niet meer helpen,soms helpen medicijnen gewoon niet meer en moet een arts,hoe moeilijk hij het ook vind ingrijpen en kiezen voor een levend mens in plaats van een dood mens.

Ik beweer helemaal niks! Ik schrijf alleen wat mijn ervaringen zijn met betrekking tot diarree en darmontstekingen en wat ik hoor van mijn dierenarts die mijn honden behandelt (en dat is zeker niet de eerste de beste die direct met AB en Pred. aankomt als er andere opties zijn).
Daarnaast schrijf ik mijn berichten met de intentie om te proberen om Kobus en zijn baasje te helpen.

Jij maakt de fout door een mens met een hond te vergelijken en dat kan niet. Een hond heeft een veel korter darmstelsel dan een mens, is van nature een carnivoor en daarbij komt dat het metabolisme van een hond heel anders in elkaar steekt dan van een mens, waardoor een hond medicatie veel sneller afbreekt dan een mens. Deze twee kun je dus simpelweg niet met elkaar vergelijken.
Als laatste komt de ziekte van Crohn, voor zover ik weet, helemaal niet voor bij honden.

[Ennath]

Ook ik heb een dikke darm ontsteking gehad die gelukkig goed op Prednison gereageerd heeft (voor de AB was ik allergisch). Het is nu zeker 25 jaar geleden en ik word nog beroerd als ik aan die periode denk. De misselijkheid, de sufheid, de krampen, en de pijn, de pijn, de pijn.

Toen ik je openingspost las dacht ik; hond oppakken en in laten slapen. Dit is dierenmishandeling.
Ik heb het ook getypt..... en weer weggehaald.
Me bedacht dat je niet zo rauw en primair mag reageren op zo'n topic.
Maar als je nu allemaal antwoorden krijgt die neerkomen op: ga er mee naar een specialist en probeer het eens op alternatieve wijze, denk ik dat ik het toch maar duidelijk wil zeggen:

11,5 jaar is geen top leeftijd maar nou ook weer zo'n slechte score.
En het idee om hem rustgevende tabletten te geven en dan de dierenarts te laten langskomen is ook een goede, zeker als je hond al zoveel nare ervaringen bij de DA heeft gehad. Zo kan hij rustig wegzakken in zijn vertrouwde omgeving. Van je hond houden betekent ook dat je weet wanneer het genoeg geweest is. En wanneer je de moed op moet brengen om er een punt achter te zetten.

Echt van een darmontsteking kan je zo ziek zijn, en zoveel pijn hebben.
Dat wil je je vriend niet aandoen. Er zijn op dit forum hondjes die om minder ingeslapen zijn.

[Bea.]

Als laatste komt de ziekte van Crohn, voor zover ik weet, helemaal niet voor bij honden.

Wel dus,de border collie van een kennis van me heeft crohn,een duitse herder hier in het bos heeft ook crohn,met bij behorende fistels en alles.Zoek op google maar eens op "crohn hond"en je zult er genoeg vinden.
Erger nog,je hoort het tegenwoordig steeds meer.Verder wil ik geen honden met mensen vergelijken,ik vergelijk de ziekte.

[Bea.]

Echt van een darmontsteking kan je zo ziek zijn, en zoveel pijn hebben.
Dat wil je je vriend niet aandoen. Er zijn op dit forum hondjes die om minder ingeslapen zijn.

Daarom zei ik het ook,ik weet ook wat het is en zou het mijn honden niet aan willen doen.

[MoniqueDM]

Als laatste komt de ziekte van Crohn, voor zover ik weet, helemaal niet voor bij honden.

Wel dus,de border collie van een kennis van me heeft crohn,een duitse herder hier in het bos heeft ook crohn,met bij behorende fistels en alles.Zoek op google maar eens op "crohn hond"en je zult er genoeg vinden.
Erger nog,je hoort het tegenwoordig steeds meer.Verder wil ik geen honden met mensen vergelijken,ik vergelijk de ziekte.

Ik heb gegoogled en dit is wat ik tegen kom:

IBD (Inflammatory Bowel Disease) is een chronische inflammatoire darmziekte, die vaak op jonge leeftijd (plm. een jaar) begint, en is te vergelijken met de Ziekte van Crohn en Colitis bij mensen.

Bron: Labradornet

Iets wat vergelijkbaar is, is nog niet precies hetzelfde.
Ook ziektes die bij mensen en honden voorkomen kun je niet altijd vergelijken. Kijk maar eens naar bijvoorbeeld epilepsie. Een mens met epilepsie is volledig toevalsvrij te krijgen met de juiste medicatie, een hond niet!

[Indianajones]

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=121093

[Ari@ne]

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=121093

Ook hier heel veel sterkte.
Ik denk dat je een hele moeilijke, maar verstandige beslissing hebt genomen.