was vanmiddag wat info aan het zoeken over Chronische diarree bij honden en belandde op deze site. Naast het vervelende op dat moment, toch leuk om zo'n forum als dit te ontdekken!
Het gaat om onze Labrador Kobus die in januari 11 is geworden...
In januari moesten de hondjes ingeent, hop naar de dierenarts. Kobus was een fitte, nog best energieke en vrolijke Lab, dus even routineklusje.
Prikje...dierenarts even alles nakijken en beluisteren...nog eens luisteren...EN NOG eens luisteren toch maar even wat langer...Kobus z'n hart klopte erg onregelmatig en af en toe wat op hol.
Medicijnen gekregen en na een tijdje even weer terugkomen, om het weer te controleren of het beter geworden was.
En ja hoor, paar weken later, hart was weer rustig, medicijnen slaan goed aan.
1 Ding veranderde echter bijna direct...Kobus z'n eetlust nam af. Kon goed zijn volgens de dierenarts, bijwerking van de medicijnen. Nou ja, zolang hij niet erg mager werd geen probleem. t Was ook niet zo dat hij helemaal niet meer at, maar erg piezelig enzo.
En vanaf dat moment was Kobus ook af en toe in de diarree, maar stopte na een dag of 2 dagen ook wel weer.
Echter in de weken/maanden erna kwam het steeds vaker terug en bleef het ook langer.
1045 x bij de dierenarts geweest, antibiotica kuren etc. Macaroni, kip, rund en ga maar door. Ging steeds even goed en dan zo ineens weer eens mis.
Op een gegeven moment ook een vervanger van onze dierenarts, deze heeft hem nog een ant.kuur gegeven samen met prednison, kijken of dat zou helpen. In de weken ervoor ook bloed afgenomen, daaruit kwam niets.
De kuur antibiotica en prednison hielp ook niet.
Kobus was ondertussen constant in de diarree.
Eigen dierenarts weer terug en diverse foto's gemaakt.
Allereerst bleek zijn hart sterk vergroot, maar dit hoorde wel bij de diagnose die eerder gesteld was in het jaar.
Verder geen tumoren in buik/borstholte of iets dergelijks. Ik voelde al enorme opluchting.
Toen de darmen bekeken...dunne darm zag er goed uit...echter de dikke darm niet.
Nou heb ik er zelf niet gek veel verstand van, dus heb er naar staan kijken maar zei me niet zoveel. De dikke darm, de wand was wat hobbelig en robbelig zeg maar. Geen tumoren!!
De dierenarts vertelde me dat niet meer herstellen zou. Maar het betekende niet dat Kobus binnen afzienbare tijd er niet meer zou zijn ofzo.
Maar geen brokken meer geven, hij dacht dat Kobus het beste zou reageren op macaroni, rund/kip en bladgroenten.
Een naam voor datgene wat het nou is heb ik niet horen vallen overigens.
Ik weet...ws leg ik het hierboven wat vaag uit, maar zo is het op mij afgekomen bij de da, m'n hoofd tolde sowieso al en nam de helft maar op...
Ik had wel al het een en ander opgezocht over chr.darmontsteking en eigenlijk alle symptomen kwamen overeen met het ziekte beeld van Kobus.
We zijn nu een aantal weekjes verder en ik kan niet zeggen dat het goed gaat met hem.
Hij eet nog steeds niet goed, gaat er met pijn en moeite in. Als hij poepen moet heeft hij erge krampen, ook nadat hij gepoept heeft en het blijft mega dun.
Af en toe, ws door het harde persen, verliest hij wat druppeltjes bloed...en/of slijm.
Hij wordt eigenlijk ook steeds dunner ...
We zouden nog een weekje evne op vakantie, maar durf hem op een of andere manier niet goed alleen laten nu, heb zo'n raar voorgevoel...alsof m'n grote vriend niet lang meer bij me zal zijn.
Ben d'r beetje radeloos van...wil werkelijk alles wel doen voor m'n grote vriend, maar weet het werkelijk niet meer.
Ow...we hebben ook vlees geprobeerd, Energique 4. Wilde hij absoluut niet eten. T'is echt frustrerend, je wilt het eten er wel in kijken...staat hij er bij en kijkt zo zielig erbij...
Zijn er hier mensen met ervaring met chron.darmontsteking? Die dingen herkennen of zeggen "probeer dit of dat eens".
Dank jullie wel alvast!
Kobussie vorig jaar




