Richtje schreef:De artrose bijvoorbeeld gaat op dit moment ook echt achteruit, ze kan steeds minder en heeft steeds vaker pijn.
Ook dat moet je meenemen in de beslissing of je wel of niet verder zoekt naar een nieuwe 'vaag gebrek'.
Artrose kun je "behandelen" met pijnstillers, glucosamine en chondroitine ..... en ja een hond met artrose heeft zg. goede en slechte dagen maar wel gewoon nog lol in het leven.
Is het dmv foto's vastgesteld dat het artrose is? Is haar schildklierfunctie al eens onderzocht? Ook als hier iets mis mee is, kunnen ze gaan kreupelen ..... Vaag blijft het alleen als je niets laat uitsluiten; mijn flatcoat heeft heel lang getobt, zowel lichamelijk als met haar gedrag maar ik ben blijven proberen (tot de laatste dag) om haar leven zo aangenaam mogelijk te maken en ja, soms waren het "tropenjaren", zie je het even helemaal niet meer zitten, zoveel zorgen, zoveel verdriet en komt inderdaad de bekende spuit ter sprake maar je geeft zoveel om je hond dat je keer op keer de grens blijft verleggen want je wilt haar niet kwijt, je ziet dat er toch genoten wordt en het elke keer als die hondenogen je aankijken weet je gewoon dat ze het waard is.
En ook heb ook een keer een second opinion laten doen waar ik tot op de dag van vandaag nog blij om ben en heb de d.a. die overtuigd was van zijn gelijk direkt laten weten dat ik daar nooit meer zou komen.
Max is nog niet zo oud, mankeert blijkbaar het e.e.a. maar nogmaals een second opnion kan misschien toch aan het licht brengen wat er nou werkelijk met haar aan de hand is.
Kan me best wel voorstellen dat jij/jullie er als een berg tegenop zien om nog zoveel geld en energie in Max te steken terwijl de ene naar Amerika vertrekt en de ander w.s. niet in staat/in de gelegenheid is om Max datgene te bieden wat ze echt nodig heeft. Maar er zijn wel mogelijkheden om het leven van Max te veraangenamen (medische zaken uitsluiten) en er is hier op forum al de nodige hulp aangeboden.
En het is geen "nederlaag" of "gezichtsverlies" om hier gebruik van te maken ..... soms kunnen omstandigheden dusdanig veranderen dat je eigenlijk geen keuze hebt om - in het belang van Max - iets te beslissen wat je eigenlijk liever niet zou willen. Maar denk even niet aan wat jezelf wel of niet wilt maar waar Max bij gebaat is en mocht uiteindelijk blijken dat Max medisch iets ernstigs mankeert waarbij behandeling praktisch kansloos is, dan kan die akelige beslissing van de spuit altijd nog genomen worden.
En natuurlijk is het logisch dat je alles zelf wilt doen, maar soms moet een mens ook kunnen erkennen dat er voor het-zelf-doen een grens bereikt is en dat het w.s. beter aan een ander overgelaten kan worden.
Dus second-opinion, uitslag afwachten, eventueel gebruik maken van de aangeboden hulp.
Ik hoop dat jullie er samen uitkomen en Max deze kans nog gunnen, want ik ben bang dat - mocht je anders besluiten - jullie achterblijven met een enorme kater, schuldgevoelens en veel, heeel veeel vragen.
