Ze heeft al een tijdje een bobbeltje in haar oor, een soort gezwelletje. Ze krabde eraan en er kwam een korstje op. Toen ben ik naar de dierenarts gegaan en heeft ze Surolan druppels (antibiotica/ontstekingsremmer) gekregen. Dat hielp tegen de vorming van het korstje, maar het bobbeltje ging niet weg. Inmiddels zijn we een paar weken verder en het bobbeltje is er nog steeds.
Ze kunnen eerst onderzoeken wat voor weefsel het exact is (omdat het op een moeilijk zichtbaar plekje zit), maar dan moet er geprikt worden en dan gaat het bloeden. Dat bloeden is niet te stelpen en kan, als het opgehoopt weefsel (tumortje) is, erg lang duren. Dat kan weer bloed in de gehoorgang geven, etc. Daarom willen ze het liever direct verwijderen, zodat het wondje dan gehecht kan worden. Opsturen van het weefsel kan eventueel daarna nog wel, als het tijdens de operatie niet duidelijk wordt.
Dus Suus is vandaag onderzocht, want ze moet een roesje en voor een oudere hond kán dat een risico met zich meebrengen. Maar haar hart en longen klonken super en de dierenarts vond dat ze er fantastisch uit ziet en functioneert voor haar leeftijd. Ze zei dat ze haar zelf 8 zou schatten. Ze kan dus een roesje krijgen zonder dat de leeftijd een extra risico vormt. Op zich wel een compliment voor Suus dus
maar niet om een fijne reden.Ik ben er zelf sowieso niet blij mee dat ze een roesje moet, want ik weet dat sommige honden het slecht verdragen en zelfs dood kunnen gaan. Ik ben dus hartstikke zenuwachtig! Maarja, het moet er wel uit want het zit op een plek waar ze aan kan krabben en als ze het er zelf per ongeluk uit krabt, dan kan dat ernstig aflopen (hevig bloeden, bloed in het oor, infecties). En een tumortje zoú naar binnen kunnen groeien en dat moet ook niet!
Dus...volgende week dinsdag ochtend moet ik haar nuchter naar de kliniek brengen
Iemand nog tips hoe ik het haar het beste naar de zin kan maken na de operatie?
