Steriliseren vóór of ná eerste loopsheid (of helemaal niet)

[Yunyah]

We krijgen binnenkort een puppy, een teefje. Het is mijn bedoeling om haar te laten steriliseren. Dit voornamelijk vanwege het risico op ziektes op latere leeftijd, maar ook omdat we dan dat gezeik met die broekjes niet hebben (de honden mogen bij ons op de bank en als ze loops zijn kan dat gewoon niet i.v.m. lekken, maar ik wil ze er niet vanaf weren voor een paar weken dat vind ik niet eerlijk, dus heeft Suus op de bank altijd een broekje aan) en de hond zich niet steeds een paar weken totaal verward voelt en steeds achterna gelopen wordt door reuen. Want aan Suus merk ik toch dat ze tijdens/na de loopsheid niet helemaal zichzelf is (lijkt wel een beetje op PMS bij mensen) en ze is ook vaak een paar dagen niet helemaal lekker daarna. Ik weet het echter nog niet helemaal zeker...ik vind het moeilijk om een beslissing te nemen die niet maar ongedaan gemaakt kan worden.

Maar daarnaast is er nog de kwestie: steriliseren voor of ná de eerste loopsheid?
De meningen lopen uiteen, maar goede argumenten over het waarom heb ik nog niet gehoord eigenlijk. En de meeste mensen zeggen dat ik moet doen wat mij het beste lijkt. Alleen als ik geen argumenten hoor kan ik natuurlijk niet doen wat mij het beste lijkt

Dus ik probeer nu uit te vinden wat mij het beste lijkt.
Brand maar los zou ik zeggen! Wat lijkt jullie het beste en waarom?

[Selena]

Mijn voorkeur: helemaal niet! Maar dat is persoonlijk, ik snij niet als de hond gezond is.

Als je echt wil sterilliseren: NA de 1e loopsheid en bij voorkeur na 1.5 jr. Waarom? Omdat door de hormonen je hond pas echt volwassen wordt en bij vroeg sterilliseren, mist de hond in mijn ogen de essentiele uitgroei en blijft het altijd een "puppylook" houden.

[Lysette]

Ik heb bij Jip de eerste loopsheid afgewacht. Ik wilde zien hoe haar karakter zich ontwikkelde en in welke mate ze last zou hebben van haar loopsheid. Als ze heel fel was geweest had ik haar waarschijnlijk niet laten castreren maar dat is ze niet. Jip wordt volgende week gecastreerd, mede omdat ik een nogal hitsige reu hier in huis had. Ik kan ze dan wel scheiden en alles, maar goed ik vind dat ieder zijn eigen keus en ik denk dat ik mijn honden meer plezier doe met deze manier...

[MoniqueDM]

Hier ook absoluut niet castreren als er geen medische noodzaak is.
Als je voor een teefje kiest, dan weet je dat ze één of twee keer per jaar loops is en als je dat niet wil, dan moet je niet voor een teefje kiezen. Buiten het feit dat castraties van teven flinke nadelen hebben, ben ik van mening dat je zowel de lusten als de lasten moet dragen; een teefje heeft voordelen maar ook nadelen, maar een castratie van een teef voor het eigen gemak, dat gaat er bij mij niet in. Daarnaast moet je "geen onderdelen gaan slopen voordat ze kapot zijn".

En tja........., die horrorverhalen over wat teefjes allemaal wel niet kunnen krijgen als je ze niet laat castreren lap ik allemaal aan m'n laars. Inmiddels is de wetenschap zo ver dat ze weten dat er ook flinke nadelen kleven aan het te vroeg castreren van teven. Neem bijvoorbeeld een bepaalde vorm van botkanker. Deze komt relatief veel voor bij teefjes die vroeg zijn gecastreerd en dat wordt gerelateerd aan het feit dat een teef geslachtshormonen nodig heeft om goed uit te groeien. Indien deze geslachtshormonen te vroeg worden weggenomen middels castratie, blijft zo'n hond eigenlijk te lang doorgroeien en dat kan botkanker veroorzaken.
Veel dierenartsen zijn hier niet van op de hoogte en vertellen alleen de voordelen, over de nadelen zwijgen ze in alle toonaarden.
Als laatste doen dierenartsen een castratie van een teef vaak voor als een routine-ingreep, maar dat is absoluut niet waar. Een operatie waar de hele boel (dus ook baarmoeder) wordt verwijderd is een zware buikoperatie voor een teef en deze is absoluut niet zonder risico's.

Hier een citaat van de site van WHG Dierenartsen:

TUMOREN
Een teef die vóór de 2e loosheid gecastreerd wordt, heeft een veel kleinere kans op het ontwikkelen van tumoren in de melkklieren op latere leeftijd in vergelijking met een intacte teef of een teef die op latere leeftijd wordt gecastreerd. Maar wat betreft de invloed op het ontwikkelen van andere tumoren horen we andere, minder positieve geluiden met betrekking tot het vroeg castreren van honden. Zo zou de kans op het voorkomen van een haemangiosarcoom (een relatief veel voorkomende tumor die o.a. voorkomt in het hart en de milt bij honden) groter zijn bij gecastreerde honden dan bij niet gecastreerde honden. Er zijn twee studies waaruit blijkt dat (vroeg) gecastreerde honden meer kans hebben op het ontwikkelen van botkanker (osteosarcoom). Op zich niet zo gek, want we wisten al dat bij honden(rassen) die (extreem) groot zijn vaker botkanker voorkomt en vroeg castreren zorgt ervoor dat een hond langer doorgroeit en dus veel groter wordt!

Als uw hond een normale cyclus heeft, de loopsheid volledig normaal verloopt, er geen sprake is van schijndracht of melkkliertumoren en als u als eigenaar weinig hinder ondervindt van de loopsheid van uw hond, dan is er geen reden om uw hond te laten opereren. Het is natuurlijk ook min of meer de plicht van een hondeneigenaar om beperkt ongemak te accepteren, zonder daar onmiddellijk op in te grijpen. We moeten niet onderdelen "slopen" voor ons eigen gemak of om een klein beetje meer zekerheid te hebben voor de toekomst. En gelukkig is de gemiddelde teef maar twee maal per jaar gedurende drie weken "ongesteld". Een ovario(hyster)ectomie en een castratie van een hond worden door ons dan ook niet beschouwd als een routinebehandeling die klakkeloos bij iedere teef of reu moet worden uitgevoerd. Het is dan ook van belang dat u, ondersteund door bovenstaande uiteenzetting, afhankelijk van de klachten en/of hinder die met de loopsheid van uw hond samenhangen een goede beslissing kunt nemen over het wel of niet uitvoeren van een toch nog wel ingrijpende operatie. Deze beslissing zal tot stand moeten komen na gedegen overleg met uw dierenarts.

Bron: WHG Dierenartsen

[Yunyah]

Dat het niet oké is om te steriliseren/castreren (ik vraag me af waarom iedereen het woord castreren voor een teef gebruikt, want in mijn beleving is castreren toch een woord dat verbonden is aan mannen, ook al weet ik wel waarom het zo genoemd wordt) voor eigen gemak ben ik het mee eens. Voor mij zou dat een bijkomend gemak zijn maar het is zéker niet de reden.

Alleen ik vraag me dus af in hoeverre een teef zelf last heeft van haar loopsheid. Suus heeft naar mijn mening namelijk veel last ervan, is een paar weken verward en naderhand ene paar dagen ziekjes. Ze was al 10 toen ik haar kreeg en daarom wilde ik de ingreep niet meer laten doen, het risico is me te groot.
Maar hoe kun je bepalen of een hond er last van heeft? Want de ene vrouw piept al als ze 1 drupje bloed verliest, terwijl de ander vrolijk fluitend elk halfuur haar super-tampon gaat vervangen bij wijze van spreken.

Ik heb ook helemaal niet gezegd dat ik mijn hond wil laten steriliseren omdat ík last heb van haar loopsheid. Ik overweeg het omdat ik van meerdere kanten gehoord heb (dus niet alleen van de dierenarts) dat steriliseren, of castreren zo je wilt, de kans op ziekten aan de baarmoeder e.d. sterk vermindert. Omdat ik hier ook niet alles van weet, omdat ik nu eenmaal God niet ben, vraag ik het op dit forum waar veel mensen ervaring hebben met verschillende zaken rondom honden. Ik vind het dan niet leuk dat ik meteen mensen 'op mijn dak' krijg omdat ik laat blijken een ingreep te overwegen bij mijn hond Ik wil graag een goed gevoel hierbij houden zodat ik mijn volgende vragen ook nog durf te stellen. Ik probeer ook alleen maar kennis te vergaren en ik heb heus het beste voor met mijn hond(en).

[fabienne s]

ik zou niet castreren. wat maakt het nou uit die paar weekjes bloed verlies en een beetje extra opletten met uitlaten? ik vindt de nadelen echt veel zwaarder dan de voordelen.bij ruby wisten wij niet beter en die is na haar eerste loopsheid geholpen(10 jaar geleden)en ze is er niet op vooruit gegaan:snapperig,aanleg tot dik worden,pluis vacht.nu met canyon moest het vanwege haar gezondheid:baarmoeder ontsteking.als die er niet was geweest had ik het absoluut niet gedaan,ze is nu zo traag als dikke sh#t,ze heeft een hele jas uitgedaan die er eindelijk weer is een beetje aanzat,vacht is nu al pluis en dof.het enige voordeel zou bij canyon misschien kunnen zijn dat ze wat dikker wordt want ze is standaart te dun(geef haar toch echt wel eten hoor)ruby heeft na haar castratie een melkklier tumor gehad en deze is operatief verwijderd dus ook dat is niet helemaal juist als de da zegt dat dat niet meer kan.nee ik zou het absoluut niet doen,dan had je geen teef moeten kiezen.

lysette:of je je honden er gelukkiger mee maakt?denk het niet of ze moet zoveel last hebben van haar hormonen dat alles in de war raakt,dan kan het beter zijn maar voor de zomaar...nee ik denk als ruby en canyon het voor het zeggen hadden dat ik ze dan meer plezier dee met het echte teef zijn.ook ik had jaren een volle reu erbij lopen en die was ook hitsig maar dat zou voor mij echt de reden niet zijn om mijn teef te laten helpen,waarom kies je dan voor een teef?

[Yunyah]

Castreren is het hele zaakje weghalen, dat woord wordt ook gebruikt voor teven omdat ze daar dus ook alles weghalen, baarmoederhoorns en eileiders. Steriliseren is iets anders.

Weet is, maar ik vind het toch een mannelijk woord.
Trouwens, kan een teef niet gesteriliseerd worden i.p.v. dat ze meteen alles weghalen?

Heeft je DA je ook verteld dat welke nadelen kunnen kleven aan castreren?

Nee, want ik heb het er met mijn dierenarts nog niet over gehad, omdat ik eerst meningen en voors & tegens wilde horen van mensen die hier financieel niets op vooruit gaan. Begrijp me niet verkeerd, mijn dierenarts is een best mens. Maar ik denk dat dierenartsen vaak te snel een ingreep "goedpraten" omdat ze het zelf allemaal zo gewoon vinden en/of er financieel belang bij hebben.
Advies en uitleg van een dierenarts kun je tegenwoordig op tientallen websites lezen, maar ik denk dat ervaringsverhalen minstens zo belangrijk zijn. Ik ga dit dus pas met mijn DA bespreken als ik de ingreep echt overweeg. Maar uit de ervaringsverhalen die ik tot nu toe van mensen met honden heb gehoord blijkt castratie dus helemaal niet meer voor- dan nadelen te hebben. Terwijl ik hiervoor van meerdere kanten gehoord had dat het juist risico's zou kunnen verminderen op latere leeftijd.

[fabienne s]

ja risico's verminderen.....canyon kreeg ook een baarmoederontsteking op haar 8ste(is pas geholpen)maar ik ken zat teven die daar tot hoge leeftijd helemaal geen last van hebben.daar zou ik het ook niet voor doen,iedereen en ieder dier kan iets krijgen,jong of oud en om dan op voorhand het hele zaakje eruit te halen vindt ik wat rigoreus.weet je ik had laatst aan mijn da gevraagd over shadow zijn pus piemel(reuen kunnen wel is wat groene druppels laten vallen)die oppperde meteen van catreren daarmee is het over,aangezien er bij shadow nog meer redenen zijn waarom er niet gecastreerd wordt wuifde ik die optie meteen van tafel,toen wist de da het ook niet.met vitamine c heb ik een groot deel kunnen oplossen en ach die paar druppels af en toe.het zelfde voor schijnzwanger,veel da's zeggen castreren maar wat heel goed helpt en veel goedkoper is:weinig eten geven,speelgoed(pups)weghalen en veel bewegen en andere dingen gaan doen dat heeft bij canyon heel goed geholpen en kost niks.daar integen ken ik dus wel veel honden die incontinent zijn geworden na de castratie en dat is voor de hond en de baas niet leuk(is wel wat voor te krijgen)om over de castraten vachten nog maar niet te spreken en bij een airedale wordt dat helemaal een ramp.

[Selena]

@ junah: je niet aangevallen voelen hoor. Zo is iig mijn reply niet bedoeld Ik castreer in principe niet, tenzij medisch noodzakelijk, maar dat is een ieders keus.
Mijn voornaamste advies is, als je het besluit wel te doen, het niet voor of na de 1e loopsheid te doen ivm de broodnodige hormonen om volwassen te worden. Suc6 met je beslissing!

[Mojuan]

Er kleven idd voor- en nadelen aan.
Ik wilde Julia in eerste instantie helemaal niet laten helpen.
Maar zij heeft veel problemen gehad rond haar loopsheid.
Ik had het al eerder willen doen, maar heb gewacht tot ze volwassen was, vanwege de hormonen die ik niet te vroeg weg wilde nemen.

Haar eerste loopsheid was een stille loopsheid en al veel te jong, ze was toen pas vijf maandjes jong. Ik had last van opdringerige reuen en haar vulva was opgezet, daardoor wisten we dat ze loops was.
Tweede loopsheid heeft ze wel gebloed en best veel ook.
Ze werd heel erg schijndrachtig en ik heb er alles aan gedaan om haar af te leiden, haar speeltjes weggenomen, haar veel genegeerd als ze plakkerig werd enz. Niets hielp, dus ik heb Galastop moeten gebruiken, de volle zeven dagen lang.
Dit is zo doorgegaan tot aan de laatste loopsheid, en op het moment dat ze geholpen is maandag, was ze nog steeds schijndrachtig zelfs na het gebruik van Galastop.

Ze werd elke keer agressief tegen andere honden en voelde zich niet lekker. Ze wilde overal een nest graven, zelfs op het beton van het balkon!
Het was voor haar gewoonweg niet fijn meer.
Ze was ongeveer drie weken loops, daarna vrij snel schijndrachtig en erg lang schijndrachtig!
Dus al met al, waren er maar een paar weken per jaar dat ze zich echt goed voelde.

Maar ik zou haar nooit hebben laten castreren als ze er niet zo'n last van gehad zou hebben.
En heb het nog lang uitgesteld, ze moest van mij gewoon eerst volwassen zijn.

[pooh]

Je laat toch zelf ook bijvoorbeeld je borsten niet amputeren omdat je ooit borstkanker kunt krijgen?

Ik vind het belachelijk om in een gezond dier te snijden omdat je zo potentiele risico's voor later ooit weg wilt nemen.

Verder zie ik het als gemakszucht van de eigenaar.

Heeft je hond een baarmoederonsteking dan is het tijd om te castreren, of heeft je hond extreme loopsheden of dramatische schijnzwangerschappen dan kun je er ook eens over gaan nadenken. Eerder niet, vind ik.

[Marion.]

Je laat toch zelf ook bijvoorbeeld je borsten niet amputeren omdat je ooit borstkanker kunt krijgen?

Die hype van het "verminderde risico op mamatumoren" is inmiddels toch wel voorbij mag ik hopen?

Verder zie ik hier alleen maar ellende onder de castraten. Vachten waar niets mee te beginnen is. Jonge honden van 5 (die voor hun eerste loopsheid gecastreerd zijn) die incontinent zijn, of allerlei kwalen hebben.

Mijn oudste (bijna 7) heeft last van schijndracht. Maar die is wel maar 1x per jaar loops. Ik denk dat we het ook met haar wel volhouden tot haar dood, zonder castratie. Met de jongste ook, hoop ik.

Hoe dan ook. Het is wel het laatste middel waar ik naar grijp. Nooit zou ik al een castratie overwegen als ik de pup nog niet eens in huis heb :N:

[Melanie 74]

Hier drie teven in huis, ik begin bij de oudste.
Tosca boerenfox, zij is met ruim 7 jaar gecastreert omdat ze mammatumoren had. Het verschil, ze is reu-achtig geworden.
Ze is breder geworden van bouw en haar hele leven draait om eten!!

Ze verliest het hele jaar door haar vacht.
Maar het was een medische noodzaak.

Dan Tonnie een tatra van nu ruim 9 jaar is helaas door haat vorige baasjes voor anderhalf gecastreerd.

Alleen maar nadelen!!
Ze is langer doorgegroeid waardoor ze te hoog en slungelig is geworden, nu heeft ze ook HD ontwikkeld. Maar het ergste is wel dat haar schildklier te weinig hormonen aanmaken en daardoor aan de schildklierhormoon zit voor altijd. Haar vacht verliest ze wel het hele jaar door maar heeft een dichte ondervacht die veel onderhoud vergt.

Dan hebben we Dolina van nu 11 maanden en is ook een tatra.
Geen haar op mijn hoofd dat zij gecastreerd wordt!!
We hebben zelfs fokplannen met haar maar dat is voor later, ze moet nog loops worden voor de eerste keer.

Mijn advies is niet doen als er geen medische noodzaak is en dan pas nadat ze uitgegroeid is vanwege de hormonen.

[starfleet]

Er is hier al van alles gezegd. Ik wil alleen nog iets zeggen over de bank. Daar kunnen fleecedekentjes over tijdens de loopsheid. Kosten een paar euro per stuk bij de Blokker of de Zeeman. Even in de was en klaar. Buffy houdt zichzelf schoon, je vindt hooguit eens een druppeltje, dat kan bij jouw teefje ook zijn en dan zijn broekjes al helemaal niet nodig.

Anne

[Yunyah]

Nooit zou ik al een castratie overwegen als ik de pup nog niet eens in huis heb :N:

Ik probeer alleen informatie in te winnen (ook over allerlei andere zaken) zodat ik gewoon beter voorbereid ben als de pup komt. Zolang je ergens niet voldoende informatie over hebt om te beslissen, dan heet dat toch overwegen? Vind je dat slecht? Ik vind dat vooruit denken. Als ik er helemaal niets van wist, geen informatie zou opvragen en ik liet alles maar klakkeloos doen omdat anderen zeiden dat ik het moest doen...dát zou ik pas slecht vinden.

haar hele leven draait om eten!!

Wil ik niet weten hoe Suus zou zijn als die gacastreerd was

Ik wil alleen nog iets zeggen over de bank. Daar kunnen fleecedekentjes over tijdens de loopsheid.
[..]
Buffy houdt zichzelf schoon, je vindt hooguit eens een druppeltje, dat kan bij jouw teefje ook zijn en dan zijn broekjes al helemaal niet nodig.

Dekentjes is een optie, maar wij hebben een hele grote bank met veel kussens. Wil je daar normaal op blijven zitten, dan moet je om elk kussen een deken doen. Dat wordt 8 dekens dan samen. En ik ben astmatisch dus heb het liefst zo weinig mogelijk losse dekens. En elke keer als je erop gaat dan glijden ze eraf. Aan het eind van de loopsheid hebben wij wél al 2 dekens op de bank zodat Suus dan erop kan zonder broekje. We kunnen ze dan speciaal erop leggen wanneer ze op de bank gaat, want wij zetten haar op de bank daar kan ze niet zelf op omdat wij parket hebben. Maar de pup wordt uiteindelijk zo groot dat ze zelf op de bank kan stappen.

De rest van de loopsheid houdt Suus zichzelf niet goed schoon (2e deel van je quote) en ze lekt behóórlijk. Dat is de reden dat ik haar een broekje aan doe, als ze een keer een drupje lekte was een dekentje echt wel voldoende. Maar als ze nu ligt dan ligt er soms echt een 'plasje' daarna. Bovendien heb ik speciaal voor Suus een broekje aangeschaft met een zachte rand, zodat het niet schuurt. Ze heeft er helemaal geen last van, frutselt er nooit aan.

Ik snap dus niet zo goed wat het probleem is. Castreren is slecht maar een broekje ook? Mensen dragen toch ook een 'broekje' als ze ongesteld zijn? En nee honden doen dat in het wild niet, maar in het wild wonen ze ook niet bij ons in huis. Als mijn hond geen hinder ondervindt van een broekje en mijn bank/auto daarmee schoon blijft, dan zie ik het probleem niet.


Verder zie ik aan jullie reacties dat ik dus helemaal verkeerd ben voorgelicht. Ik had juist het idee gekregen door verhalen dat ik mijn hond met castratie een gunst zou bewijzen omdat ze dan minder kans had op ziekten. Maar goed dus dat ik om ervaringen gevraagd heb. Deze verhalen hebben mij in ieder geval doen besluiten om eerst sowieso niets te doen en het verloop maar gewoon af te wachten.

Alleen nu weet ik nog steeds niet of sterilisatie bij honden nu wel of niet kan? Want ik hoor alleen maar 'castratie' terwijl ik me toch herinner dat onze poes vroeger toch echt gesteriliseerd was. Doen ze dat niet bij honden?

[Baïla]

Sterilisatie houdt in dat de eileiders onderbroken worden; door afbinden of dichtschroeien.
Je teefje zal dan echter gewoon loops worden en nog steeds schijnzwanger kunnen worden en daarom wordt dit dan ook nauwelijks gedaan.

Je geeft aan dat een broekje bij jullie heel goed werkt, ik zie dan helemaal het probleem niet zo voor wat betreft het bloeden. Als een hond het niet erg vindt lijkt een broekje mij geen probleem.

Voor wat betreft het wel of niet laten castreren; als het niet nodig is zou ik het niet doen. Maar als je het zou doen zou ik het zeker niet voor de eerste loopsheid doen.
Wij hebben zowel een 'echte' teef als een 'echte reu' en die paar weekjes in het jaar behelpen moet dan maar, dat weegt in mijn ogen niet op tegen alle risico's van een operatie en het feit van het snijden in een gezonde hond waar ik simpelweg op tegen ben als het niet nodig is...

[carine]

ik loop misschien gevaar afgeschoten te worden maar toch waag ik mijn kans ook eventjes...

castreren van teven is idd zorgen dat ze geen hormonen meer aanmaken via de eiertakken...net zoals bij reuen dus het wegnemen van de teelballen...dikwijls is er verwarring tussen de woorden castratie en sterlisatie maar hetzelfde doel wordt beoogd.

over het preventief verwijderen van borsten, dit wordt toch wel gedaan bij vrouwen met hoog risico op mammaca (erfelijkheid ed speelt vaak een rol) dus ook hierin moet je toch iets genuanceerder zijn...het is geen hype maar pure noodzaak.

dan hét topic...en dan uit eigen ervaring;
1. nooit voor de eerste loopsheid, lijkt me idd evident
2. incontinentie: geen van mijn teven is incontinent geworden
3. dik worden: geen van beiden is ooit een kg te dik geworden
4. er hebben zich bij géén van beiden karakterveranderingen voorgedaan (ééntje op vijf jaar geholpen na een uitstapje waar ze zwanger van terug kwam en ééntje na de eerste loopsheid)
5. vachtverandering kan ik niet heel objectief beoordelen want de eerste was ruwharig en nu Nigra heeft haar eiertakken nog (wat dan de nodige problemen heeft meegebracht)
6. onstaan van mammatumoren is bewezen dat er een hogere incidentie is bij intacte teven
7. ontstaan van diabetes: vrouwelijke hormonen zijn een uitlokkende factor voor diabetes
8. waarom heb ik het laten doen; ik heb asielhonden waar je sowieso niet mag mee kweken (en dat wil ook zeker nooit doen), de eerste was dus gaan lopen en is drachtig teruggekomen (iets mis met prikpilgegaan) de tweede was echtziek van haar loopsheid
9. wat zou ik NOOIT meer doen, eiertakken laten zitten want door die hormonen die nog aanwezig zijn heeft Nigra nu gigantische problemen, ze doet mammatumoren, deed schijndrachten, had loopsheidsymptomen mét bloedverlies (zelfs zonder baarmoeder) en is nu diabetes waarvoor ze niet meer kan behandeld worden
10. beiden zijn zeer actief gebleven

tot slot: aan alles zijn voor en nadelen en het enige nadeel dat ik ondervonden heb is dat Nigra niet gecastreerd is dus eigenlijk kan vergeleken worden met een "intacte" teef (wel zonder baarmoeder) en dat heeft mij maar vooral haar dus veel ellende bezorgt die er niet zou geweest zijn als ze gecastreerd was geweest...

[Lysette]

lysette:of je je honden er gelukkiger mee maakt?denk het niet of ze moet zoveel last hebben van haar hormonen dat alles in de war raakt,dan kan het beter zijn maar voor de zomaar...nee ik denk als ruby en canyon het voor het zeggen hadden dat ik ze dan meer plezier dee met het echte teef zijn.ook ik had jaren een volle reu erbij lopen en die was ook hitsig maar dat zou voor mij echt de reden niet zijn om mijn teef te laten helpen,waarom kies je dan voor een teef?

Ik moet ze hier uit elkaar houden omdat Benno tering geil is en dus het liefst de hele dag bovenop Jip zit. En ze zijn hier nogal aan elkaar gehecht... en ja dan kun je zeggen dat het maar 3 weken in een half jaar zijn, en dat is ook zo maar Jip mist haar maatje dan en dat is ook heel sneu. En ik had een reu kunnen nemen maar Benno houdt nou eenmaal niet zo van reuen. Dat het goed klikt is voor mij het aller belangrijkste.
Maar goed dit is een eindeloze discussie, ik heb er goed over nagedacht en vind dit voor mij en mijn honden de juiste keuze. Als iemand anders een andere keuze maakt kan ik dat ook begrijpen

[pooh]

over het preventief verwijderen van borsten, dit wordt toch wel gedaan bij vrouwen met hoog risico op mammaca (erfelijkheid ed speelt vaak een rol) dus ook hierin moet je toch iets genuanceerder zijn...het is geen hype maar pure noodzaak.
...

Dat is toch iets heel anders dan mijn voorbeeld?

Nevermind, punt is dat indien er geen medische noodzaak is ik vind dat er niet geopereerd moet gaan worden.

[Mojuan]

over het preventief verwijderen van borsten, dit wordt toch wel gedaan bij vrouwen met hoog risico op mammaca (erfelijkheid ed speelt vaak een rol) dus ook hierin moet je toch iets genuanceerder zijn...het is geen hype maar pure noodzaak.
...

Dat is toch iets heel anders dan mijn voorbeeld?

Nevermind, punt is dat indien er geen medische noodzaak is ik vind dat er niet geopereerd moet gaan worden.

Maar wat versta jij onder medische noodzaak.
Als ik kijk naar mijn teef, Julia, dan kan ik niet zeggen dat er een medische noodzaak was.
Maar ze had gewoon echt geen leuk leven meer en haar geluk en gezondheid gaan bij mij voor alles!

[GuardianAngel]

Vind dat het laten helpen van reu/teef de laatste jaren een modeverschijnsel is geworden bij de DA. Wanneer je met je pup naar een DA gaat vragen ze al of je van plan bent om je hond te laten helpen om eventuele gezondheidsproblemen in de toekomst te vermijden.

Ik ben van mening dat je niet in gezond vlees moet snijden, mits dit echt noodzakelijk is (ontsteking, tumoren, ernstige gedragverandering etc).
Mijn teef ligt ook altijd op de bank en in de tijd dat ze loops is heeft ze een broekje aan en dat werkt perfect. Vind het dan ook geen reden om o.a. daarvoor je teef te laten helpen. Maar die beslissing moet je uiteindelijk zelf maken.

[twinkeltje]

ik heb 2 teefjes 1 van 7 en 1 van 3 beide nog in tact en zo lang ze geen last hebben van hun loopsheid woord er niet zomaar in gesneden

[Suuz]

Je zal voor jezelf alles moeten afwegen en de keus moeten maken.
Op dit forum hoor je voornamelijk alleen de tegens en negatieve verhalen en aspecten.
Wat ook logisch is, je gaat niet alleen castreren omdat het makkelijk is dus wat dat betreft is het wel goed dat men hier vaak zoveel 'negatieve' reacties krijgt, dan denken de mensen er niet te makkelijk over.

Ook bij redenen zoals bij Lysette.
Een ander kan makkelijk zeggen dan hou je je reu en teef gescheiden.
Voor sommige werkt dat prima, voor anderen niet.
Sommige reutjes worden er echt naar van, een loopse teef in de buurt, en dan niet alleen voor een paar dagen, ook hier heb je extremen in.
Andersom ook, een teef die 3 weken lang hyper is vanwege haar loopsheid, niet wil eten, vervolgens schijnzwanger wordt...
Dan kan je wel zeggen, dat is maar 1 x per jaar (in het gunstigste geval) maar dat is wel bij elkaar genomen dat de teef zich dus 2 maanden per jaar rotvoelt.
Dan is het misschien niet direct medische noodzaak maar ik geloof toch dat je je hond er dan meer 'plezier' mee doet om haar te laten helpen.

Ieder zijn mening maar het is echt niet per definitie slecht, ook niet als er niet direct een medische reden voor is.

Ik vind zodra er meerdere honden in een huis leven, last van gedragschommelingen etc. dat ook overwegingen kunnen zijn die meewegen om te castreren.
Niet alleen om een vlek op de bank, maar dat gaf je zelf al aan.

En nogmaals vachtverandering kunnen de mensen een hoop zelf aan doen, niet voorkomen maar wel zo goed mogelijk mee omgaan zodat zowel hond als baas hier geen last van hoeven te hebben. Dat kan soms wat meer werk zijn.
Maar ook dat ligt hier soms wat moeilijk aangezien een hoop hondenliefhebbers nog steeds vinden dat een hond niet gewassen hoeft te worden tenzij strikt noodzakelijk ivm stank o.i.d.

[carine]

het is idd iets wat je voor jezelf en voor je hond beslist...niet iedereen die een teef laat helpen doet dit uit gemak zucht hoor of omdat het een modeverschijnsel is...soms wordt er te snel en te hard geoordeeld...als iemand voor een keuze staat moet die dat objectief kunnen doen en heeft die zowel de postieve als negatieve menigen nodig...vandaar mijn bijdrage.

[malinois]

Ik zal m'n teef nooit laten castreren tenzij het medisch noodzakelijk is...
a. je helpt de hele hormoonhuishouding naar de kl*t*
b. slechte vacht
c. je gaat toch ook niet 'standaard' in jezelf snijden om iets te voorkomen?
d. eventueel gewichtstoename (ook bij aangepaste voeding!)
etc.

En mijn teef is bijna altijd schijnzwanger na de loopsheid maar niet overdreven, ze geeft licht melk uit de achterste tepels... maar gedrag etc. veranderd niets. Het is met genoeg afleiding en kampfer spiritus vaak binnen 2 weken ook weer over...

[Mojuan]

Als Julia er niet zoveel last van gehad zou hebben, had ik haar nooit laten castreren. Ik wilde het in eerste instantie ook niet.
Ik vind het dan ook heel jammer dat het nodig was.

[Dinah]

Hoi,

Een cursist van mij kwam ook met dit verhaal. Voor de 1ste loopsheid castreren. Heb div. antwoorden gekopieerd want op dat moment (wisselen van de les) had ik even geen goed antwoorden paraat.

Ik ben ook tegen. Onze oudste was ook regelmatig schijnzwanger en toen is ze ook gecastreerd. Vacht was hopeloos, ze was sloom maar werd nog slomer en ze werd dikker (ondanks minder voer) maar nu ik beter weet had ik het nooit gedaan. Extra afleiding is een oplossing d.m.v. wandelingen en trainingen.

Ik heb hier nu 4 intacte teefjes in huis en ja, je moet wat extra dweilen maar ik heb dat er wel voor over. Hier ook bijna geen broekjes. 1 eet de keukenrol eruit en de rest houdt zich redelijk schoon. De kelpie is net voor het eerst loops geweest en geen problemen. Ze lekte zelfs minder als de cavaliers.

Groetjes van Esther

[Inge]

Nika is vóór haar eerste loopsheid gecastreerd, was destijds de beste optie.
Ze is niet groter geworden (of als dat wel zo is was ze anders echt een veel te kleine boxer geweest ), wel heeft ze HD ontwikkeld (kan het gebrek aan hormonen mee te maken hebben geloof ik) en ze heeft een eeuwige puppielook
Ondanks dat ik er geen spijt van heb, ben ik later wel van mening geraakt ik niet onnodig wil laten snijden.
Marouck is een jaar geleden echter ook gecastreerd. Zij had extreem last van schijnzwangerschap na de loopsheid, veel melkgift en karakterveranderingen. Het melk geven was alleen te stoppen met dubbele kuren Galastop of een ander dergelijk middel. Ze heeft door de extreme melkgift ook een paar keer een melkklierontsteking gehad wat heel pijnlijk is. Na de castratie is ze gelukkig niet van karakter veranderd, maar haar ondervacht is wel heel dik geworden.
Biène wordt als het niet nodig is niet gecastreerd.

[carine]

Ik had nog graag toegevoegd dat in mijn omgeving de meeste teven die niet meer intact zijn het toch goed doen en geen problemen hebben...
Wordt er soms een andere techniek gebruikt? Hier wordt dikwijls laparascopisch ingegrepen dus geen grote vil meer...geeft een betere revalidatie volgens mensen met die ervaring, mijn twee zijn nog op de klassieke manier geholpen met open buik...en zoals gezegd is ook dat goed gegaan buitend e reeds eerder gemaakte opmerkingen.
Als er nog een volgende hond komt en het is een teefje zal ze hoogste waarschijnlijk ook geholpen worden, niet uit "gemakzucht of modeverschijnsel" maar tien tegen één zal het wel terug een asielhond worden waar je contractueel toestemt dat je er niet mee kweekt, en er wonen hier een flink aantal hevige reuen in de buurt waar de baasjes geen weg meer mee kunnen als er een teefje lekker ruikt

[Mabeline]

Mabeline is ook voor haar eerste loopsheid geholpen en ik heb totaal geen nadelen ondervonden

Ze is niet veranderd in gedrag, niet aangekomen, geen slechte vacht. Ze is uitgegroeid tot een hond van normale grootte (voor haar ras)