Ben ik weer, na een avondje Najib Amhali humor......
Darmflora en schimmels
De meeste schimmels ontstaan in de darmen en kunnen van daar uit het hele organisme aantasten. Nieren, hersenen, hart, lever en ogen moeten steeds vaker af rekenen met de gevolgen van een schimmel infectie. Een bekende schimmel is de candida albicans. Die komt vooral voor in de mond, de vagina en de darmen. Schimmels kunnen echter ook voorkomen op de huid of op de nagels, denk maar aan de mycose nagel.
In de regel wordt er heel veel energie gestoken in de bestrijding van het symptoom, de schimmel zelf. Belangrijker is echter dat je de zaak bij de bron aanpakt en je afvraagt hoe zo'n schimmelinfectie überhaupt kan ontstaan. Een goed functionerend afweersysteem kan levende schimmels, die het lymfesysteem of de bloedvaten zijn binnengedrongen, gewoon vernietigen. Een verzwakt afweersysteem heeft hier echter erg veel moeite mee. Rest ons de vraag waar al die schimmels vandaan komen. Het antwoord is simpel: uit de darmen.
Het darmstelsel is de wieg van ons afweer of immuniteitssysteem. Bij een gezonde darmflora houden de bacteriën en micro organismen elkaar in evenwicht. Heel simpel: A produceert de voedingsbodem van B, B produceert de voedingsbodem van C, C produceert de voedingsbodem van D en D produceert de voedingsbodem van A. Er bestaat een symbiose, een samenleven tot wederzijds voordeel.
De darmflora
Schimmels zijn micro-organismen die niet per sé schadelijk hoeven te zijn, integendeel. Veel schimmels zijn levensnoodzakelijk. In onze darm zijn niet minder dan 400 verschillende soorten micro-organismen aanwezig. Zij vormen de componenten van de darmflora. Onder hen bevinden zich ook ziekmakende organismen, binnen een gezonde darmflora zijn ze echter niet schadelijk voor het lichaam. Pas als het micro-ecologische systeem verstoord is, kunnen de pathogene (=schadelijke) darm symbionten buiten iedere verhouding aangroeien.
De samenstelling van de darmflora is bij ieder mens anders. Ook verandert deze, onder invloed van verschillende factoren, voortdurend. Bij de geboorte heeft een baby een steriele darm. Tijdens de eerste levens uren wordt de darmflora gevormd. Eerst vestigen zich de aërobe kiemen en dan de anaërobe kiemen. De darmflora wordt beheerst door de zuurtegraad van de darmen. Afwijkingen van de zuurtegraad kunnen het ecosysteem wijzigen, waardoor bepaalde kiemen sneller gaan groeien en andere langzamer. Het evenwicht raakt verstoord, de darmflora uit balans.
Bij een goed ecosysteem is de darmflora in staat om vitamine K, vitamine B12, foliumzuur en vitamine B2 te maken. Daarnaast is een gezonde darmflora in staat schadelijke schimmels en andere ziekmakende micro-organismen te vernietigen.
Antibiotica
De grootste vijand van een gezonde darmflora is antibiotica. Antibiotica hebben het grote voordeel dat ze bacteriën vernietigen, zodat een ziekte niet doorbreekt. Daardoor worden belangrijke risico's uitgeschakeld, maar wat wel eens vergeten wordt is dat de vernietiging van de darmflora - dat zijn tenslotte ook bacteriën - veel grotere risico's met zich mee kan brengen, vooral op de langere termijn. Er zijn absoluut omstandigheden waarbij het gebruik van antibiotica noodzakelijk is, maar er wordt soms wat te lichtvaardig mee omgegaan. Er wordt een kanon ingezet bij de muggenjacht. Daarbij komt dat antibiotica absoluut niet geschikt is voor het vernietigen van virussen (anti biotica) maar soms wel voor dit doel wordt "misbruikt" met alle gevolgen van dien.
Het massale gebruik van antibiotica vernietigt onze darmflora al op jonge leeftijd. De darmflora speelt een belangrijke rol bij de immuniteit of het afweermechanisme. Een verstoorde darmflora produceert te veel schadelijke schimmels, die zich via het lymfe- en bloedvatensysteem over heel het lichaam verspreiden. Door die verstoring raakt het afweersysteem zodanig verzwakt dat de vrijgekomen schimmels niet vernietigd kunnen worden. Het is een vicieuze cirkel geworden.
Ter geruststelling: antibiotica wordt opgenomen in de bloedbaan waar het z'n werk gaat doen. De vernietiging van de darmflora heeft geen 'antibiotica functie' maar kun je zien als een onbedoelde bijwerking. Je kunt én gebruik maken van de bacteriedodende eigenschappen van antibiotica én voorkomen dat je darmflora vernietigd wordt. Hoe? Je neemt antibiotica in en wacht tot het in je bloed is opgenomen (in de regel na een half uurtje, tenzij er net een stevige maaltijd aan vooraf is gegaan). Als de antibiotica in je bloed is opgenomen gebruik je een hoog gedoseerd darmflora preparaat (bijv. van Bonusan, Orthica of AOV). Een yoghurtcultuur of een zuivel drankje met toegevoegde darmbacteriën is absoluut onvoldoende, tenzij je dat met liters tegelijk gaat wegwerken. Het darmflora preparaat neem je telkens (een half uurtje) nadat je antibiotica inneemt en je hebt nauwelijks last van de 'bijwerkingen' van het antibiotica.
Andere schadelijke stoffen
Niet alleen antibiotica maar ook medicijnen op basis van cortisonen hebben een vernietigende werking op de darmflora. Ook het gebruik van cytostatica heeft zowel invloed op de darmflora als op de weerstand in het algemeen. Een te eiwitrijke voeding zorgt voor teveel rotting in de darm, omdat het spijsverteringsstelsel van nature niet in staat is grote hoeveelheden eiwitten af te breken. Hetzelfde kan gezegd worden van koolhydraten. Vooral zetmeel- en suikerresten worden door de darmflora onvoldoende verteerd. Zij veroorzaken gisting in de darmen en vormen een goede voedingsbodem voor schimmels.
De huid
De relatie tussen de darmen en de huid is al vaker aangetoond. Misschien is het minder bekend dat de darmflora een enorm grote invloed heeft op de huid. Onderzoekers stellen vast dat na het gebruik van antibiotica de huiduitslag bij psoriasispatiënten verergerde.
Uit een onderzoek bij 100 psoriasispatiënten is gebleken dat 92% van de patiënten schimmels in hun darmen hadden. De meeste van deze mensen klaagden over een opgezette buik met darmgassen en de meeste waren geconstipeerd. Kortom, ze hadden allen darmproblemen. Verbetering trad bij alle patiënten pas op nadat de darmflora zich wel degelijk hersteld had.
Lever
De darmflora heeft als taak eiwitresten en vetten af te breken. Daarbij komen ammoniak, merkapaan, vetzuren met korte en middellange ketens en fenol vrij. Een gezonde lever is instaat deze afvalstoffen te ontgiften en af te voeren. Werkt de lever onvoldoende, dan blijven er veel van deze gifstoffen in de bloedcirculatie achter. Op basis van hun neurotoxische werking kunnen die stoffen cerebrale stoornissen en zelfs coma veroorzaken. De lever kan gezien worden als een soort filter tussen het spijsverteringsstelsel en het bloedvatenstelsel. Door verstoring van de darmflora moet de lever grote hoeveelheden bacteriële afval producten verwerken naast alle andere normale taken. De lever raakt overbelast met alle gevolgen van dien.
Alcohol
Het gebruik van alcohol beschadigt de dunne darm en verergert de toestand doordat bacteriële toxinen (gifstoffen) beter doordringen.
Aanpak
Bij een verdacht op een schimmel infectie is het altijd verstandig een goede therapeut te raadplegen. Hij/zij kan je dan, waar nodig, de juiste ondersteuning geven. Een gecombineerde aanpak is absoluut aan te bevelen. Een goed antischimmel of candida dieet zorgt ervoor dat de voedingsbodem steeds minder aantrekkelijk wordt voor schimmels. Tegelijkertijd helpt zij de darmflora saneren. De darmflora kan zich niet herstellen als de darm niet eerst gereinigd wordt. Een klysma of een hoge darmspoeling zorgt ervoor dat de darmen worden ontdaan van schimmels en aanwezige toxinen. Een vastenkuur geeft het lichaam de mogelijkheid om weer op verhaal te komen en de in het bloed aanwezige afvalstoffen af te voeren. Een kleikuur ondersteunt de lever en helpt bij het afvoeren van gifstoffen. Darmocare Forte (Bonusan) kun je inzetten voor het opnieuw opbouwen van een gezonde darmflora, evenals zuurkool, Molkosan en Biogarde yoghurt.
Lymfesysteem
Het lymfe of afweersysteem bestaat uit een groot aantal organen en een uitgebreid vatenstelsel. De lymfevaten lopen vrijwel parallel aan de bloedvaten. Ze hebben hun oorsprong in de weefselvloeistoffen en nadat ze zich verenigen in steeds groter wordende vaten monden ze via de linker en rechter sleutelbeenader uit in de bovenste holle ader (deel van het bloedvatenstelsel). Hieruit blijkt wel dat bloed en lymfe nauw met elkaar verbonden zijn.
Door de lymfevaten stroomt zo'n 4-5 liter lymfe. Het is een kleurloze heldere vloeistof die naast water ook zouten, afvalstoffen, hormonen, enzymen, vetten, eiwitten, antistoffen en witte bloedlichaampjes bevat. De taak van het lymfesysteem is deze vloeistof vanuit de weefsels terug te voeren naar de bloedvaten.
Bij een overaanbod van lymfe of een probleem met de lymfevaten of knopen kan er te veel eiwithoudend vocht achterblijven tussen de lichaamscellen. In dit geval spreekt men van een lymfoedeem.
Belangrijke organen in het lymfe of afweer systeem zijn de lymfeklieren, de amandelen, de blinde darm, de milt en de thymus. De wand van het spijsverteringskanaal, al is het geen lymfeorgaan op zich, wordt ook wel eens de baarmoeder van ons afweersysteem genoemd.
De lymfeklieren
Het lymfevocht passeert voor het weer terecht komt in de bloedbaan eerst een aantal lymfeknopen of lymfeklieren. De belangrijkste lymfeknopen vinden we in de liezen, de oksels, de hals en de darmwand.
De lymfeklieren zijn een soort tussenstation waarin:
het lymfevocht wordt gezuiverd van ongewenste stoffen,
ongewenste stoffen onschadelijk gemaakt worden,
anti-lichamen gevormd worden,
lymfocyten geproduceerd worden.
Als er veel activiteit plaatsvindt in de lymfeklieren, zwellen ze op. Op sommige plaatsen, in de oksel, de lies en de hals bijvoorbeeld, is dit opzwellen makkelijk te voelen.
De milt
De functie van de milt komt in grote lijnen overeen met die van de lymfeklieren. Daarnaast zorgt de milt voor de vorming van plasmacellen uit B-lymfocyten, breekt ze oude bloedcellen af en slaat ze het ijzer wat daarbij vrijkomt op in depots. Ook heeft ze een regulerende functie in het evenwicht tussen aanmaak en afbraak van bloedcellen. De milt is in tegenstelling tot de lymfeklieren niet in het lymfevatenstelsel maar in het bloedvatenstelsel ingeschakeld. Volgens de psycho-neuro immunologie krijgt het immuunsysteem via zenuwen gerichte informatie van de hersenen. Deze informatie uitwisseling vind plaats in de milt.
De thymus
De thymus is het grootst in de kindertijd, rond de puberteit begint deze klier te schrompelen en neemt de werking, lichamelijk gezien, af. De thymus zorgt voor de aanmaak van T-lymfocyten. Deze jonge lymfocyten zwermen uit en groeien in andere lymfeorganen en lymfeklieren op tot 'volwassen' T-lymfocyten. Verder zorgt de thymus er voor dat tegen de lichaamseigen eiwitten geen antilichamen geproduceerd kunnen worden. Ook zijn er aanwijzingen dat de thymus een hormoon produceert dat de groei van ander lymfatisch weefsel stimuleert. In ieder geval bestaat er een relatie tussen de thymus en de endocriene klieren. De schildklier en de hypofyse werken activerend, de geslachtsklieren en de bijnieren werken remmend op de thymus.
Meer over de opbouw van je afweer vindt je onder de link immuniteit en de geestelijke werking van het lymfe- of afweersysteem vind je onder het hoofdstuk 't Geheim.
Zelfhulp
De beste basis voor een goed afweersysteem is 6 maanden borstvoeding zonder bijvoeding. Baby's die borstvoeding krijgen hebben een aanzienlijk betere darmflora (de basis van het afweersysteem) waardoor ze veel minder kans hebben op huiduitslag, hoesten en andere allergische reacties. Door borstvoeding wordt de darmflora van het kind beter aangelegd.
Op latere leeftijd kun je het afweersysteem een handje helpen door:
Het optimaliseren van de darmflora
Het gebruik van essentiële vetzuren en dan met name van gamma-linoleenzuur (lijnzaadolie, teunisbloemolie)
Het verminderen van vrije radicalen in je lichaam, deze veroorzaken abnormale oxidatieprocessen en worden gezien als de voornaamste oorzaak van veel degeneratieziekten.
Het regelmatig beoefenen van gematigde duur sport (wandelen bijvoorbeeld). Het verhoogt o.a. de aanmaak en de kwaliteit van de T-lymfocyten. Let wel: extra inspanning is echter duidelijk minder gunstig voor het lichaam en verhoogt de kans op infecties.
Zorg voor een evenwicht in stress. Zowel over- als onderbelasting zijn schadelijk. Verveling kan even ernstige gevolgen hebben als veel te hard werken. Kortdurende stress hoort bij het leven en het houdt het lichaam alert en gezond. Langdurige stress geeft juist een verzwakking van het afweersysteem en veroorzaakt een verhoogde gevoeligheid voor ziekte.
Onvolwaardige voeding (genotmiddelen, kant en klaar producten, suiker, geur, kleur en smaakstoffen) vervangen voor volwaardige voeding (verse groenten en fruit, volkoren producten, natuurlijke zoetstoffen)
Darmreiniging en ontgifting. Hierdoor raak je veel, in het lichaam opgeslagen afvalstoffen kwijt waardoor je afweersysteem weer "lucht" krijgt.
Reiniging via de huid. Ook de huid ontgift, voldoende lucht, licht en doorbloeding is daarvoor onontbeerlijk. Regelmatig douchen en daarna koud afdouchen, af en toe een sauna en om het zweten te stimuleren thee van vlierbloesem of linde.
Knoflook staat algemeen bekend om zijn afweerversterkende werking. Het kan dan ook zeker geen kwaad om deze "wonderbol" regelmatig te gebruiken.
Ook manuele lymfedrainage is een zeer effectieve manier om je afweersysteem te versterken.
Let wel; ik ben niet tegen gerichte behandeling met AB, waarvan goed is uitgezocht in welke functie tot welke organen het moet dienen. Maar dat de amoxi's minder schadelijk zijn, is niet waar.
)? Het nadeel van veel en vaak AB is dat ze er resistent voor kunnen raken en het is slecht voor de darmflora. Je zou probiotica kunnen geven.
) hoef je echt nergens voor te vrezen. beter te lang dan te kort doorbehandelen, maar een weekje meer of minder maakt voor de gezondheid echt niet uit hoor.
.
Michael wordt gek van me 
