Ik besloot toch een oogje in het zeil te houden en heb een matras naast zijn bed gelegd.
Voor mij is het een hele bijzondere ervaring geweest. Het besef dat Benthor leeft is minder abstract geworden al was het niet abstract. Ik hoorde ieder zuchtje en voelde die ook. Als hij zijn poten strekte, duwde hij tegen mij aan. Hij kreunde als ik zijn oren masseerde en ik zag van enkele centimeters afstand dat hij knikkebolde en uiteindelijk in slaap viel. Neus aan neus met mij.
Vandaag naar de DA geweest: darmontsteking. Hij eet en drinkt inmiddels weer.




