). Ik heb hem vastgehouden, maar tot mijn verbazing was dat niet eens echt nodig. Moos en Saar zijn nogal van het vreten, dus ik had verwacht dat ze echt zouden schrokken. Maar ze kraken heel erg netjes en eten het echt met beleid op. Het laatste stuk heb ik het losgelaten en ook dat ging prima.
Ze hebben daarna nog heel lang de tuin afgelikt in de hoop op een restje en staan me nu aan te kijken of ik heeeeeeeeel zeker weet dat dit alles was
Nu durf ik een kippenvleugeltje ook wel aan met ze van de week.
