Megan krijgt sinds september Forthyron en ja......., zij heeft ook haar up's en down's. Al worden ze wel steeds minder en korter. Ze loopt dan trager en ze is sneller moe. Andere dagen leeft ze weer op, trekt weer sprintjes, speelt volop met haar Boxer-vreindje en dan is ze echt levenslustig.flatcoat schreef:Trouwens, hebben jullie "schildklierhonden" ook dagen erbij dat het echt helemaal 3x niks is?? Gisteravond was Beauty al anders dan anders en vandaag ........... pfffff, volgens mij heeft ze een giga inzinking. Blijft liggen waar ze ligt, staat niet op om te begroeten, heeft met pijn en moeite een stukje geloten en ligt nu al weer een flinke tijd te slapen.
Er zit bij haar toch duidelijk verschil in per dag, bij jullie ook zo??
Overigens heeft Megan geen last van angst. Maar Megan heeft wel epilepsie en het kan ook zijn dat de medicijnen tegen de epilepsie de te trage schildklier van Megan hebben veroorzaakt. Dit is dan de secundaire vorm van een trage schildklier.
Wij moeten a.s. maandag opnieuw voor controle naar de interniste. Er zal dan weer bloed afgenomen worden voor de Forthyron-spiegel in het bloed. Ik ben echt heel benieuwd, de laatste keer (zonder Forthyron) was de T4 13. Het streven is om boven de 20 uit te komen
Na het lezen op dit forum over de tussentijd van de gift en de bloedafname, heb ik een mailtje aan de interniste gestuurd. Zij schreef: als je het volgens het boekje wilt doen, dan moet er 8 tot 10 uur zitten tussen de laatste gift en de bloedafname. Dit zou bij Megan inhouden dat ik de gift 's-nacht moet geven en dat hoeft van de interniste niet. Ik moet de gift nu rond 06:00 uur 's-ochtends geven en dat bij het bloedprikken, om 12:00 uur vermelden. Op die manier kan zij een goede interpretatie maken van de spiegel.


