"Oh jeeeeeeee,da's foute boel" dacht ik.En even later (terwijl ik zat te eten)kwam er een hele lading uit.
Het was zo erg dat ie liggend overgaf en niet eens opstond.En nog eens,en nog eens,en maar rillen...........Hij vertrok naar het andere grote kussen en ook dat ging eraan........tot er alleen maar slijm uit kwam.
Meestal lust ie meteen daarna wel weer iets eetbaars,maar zelfs een klein fiemeltje speklap ging er niet in!En hij maar rillen........het arme beest.
Daarna ging ie op de voordeurmat liggen en ook die ging eraan.Dat was de laatste zending en daarna knapte hij wel op.
Toch maar naar het bos gegaan met 1 ziek vogeltje in de auto en dat zieke vogeltje knapte op zodra hij het bos zag en vrat met een brokje zowat mijn vingers op!
Na de wandeling heeft ie 3 ons hart met smaak verorberd,dus hij lijkt weer het heertje te zijn
Normaal schrik ik niet zo snel van wat overgeven o.i.d maar vanwege de heftigheid en het kwijlen dacht ik meteen aan vergiftiging of afsluiting.
Pffffffff,was dat even schrikken!




