Volgens de da is er 80 procent kans dat het een opeenhoping van bloedvaatjes is, een soort bloedblaar dus, die af en toe open gaat en vandaar dan een korstje, en twintig procent dat het kwaadaardig is.
Vraag is dus: laat ik het weghalen of niet? De da gaf aan dat zij het - als het haar hond was - voor alle zekerheid weg zou laten halen, behalve als het om een ouwe hond ging.
Mja. Jack is natuurlijk pas 5 á 6, maar relatief gezien heeft hij nou niet bepaald de levensverwachting van een andere podenco van die leeftijd.
Ik twijfel heel erg. De kans is vrij klein dat het kanker is, het percentage wordt nog lager als je naar het ras kijkt, omdat huidkanker procentueel gezien vaker bij witte honden en honden met een 'afwijkende' huid voorkomt (naakthonden, sharpei's enzo). Het zit wel op een plaats (los vel achter zijn elleboog) waar huidkanker zich vaker openbaart. (overigens wel weer een plek die je heel goed in de gaten kan houden, omdat je elke verdikking precies kan voelen)
En hoewel de operatie op zich geen moer voorstelt (hoewel ze wel 'ruim' snijden in zo'n geval), zal Jack wel onder narcose moeten. De vorige keer duurde het een dag voor hij weer Jack was.
En dan moet ik nog de discussie aangaan over bij de hond blijven tot hij onder zeil is, en bij de hond zijn als hij wakker is, want zo doen ze het niet in deze praktijk. Maar goed, die discussie is mijn minste probleem, want deze da is helemaal verliefd op Jack, die gaat dat wel snappen. Ze stond ook al wat hoofdschuddend hardop te denken dat de hele toestand toch een traumatische ervaring zou zijn. Laten we wel wezen, Jack is zo panisch voor mensen die hem pijn kunnen doen, een nagel knippen is al bijna traumatisch.
Dus ik weet het nog niet. Ik heb ook gezegd dat ik erover na moest denken, en dat kon ze zich goed voorstellen.
Wat ik mezelf trouwens realiseerde: als het om 1 van mijn kinderen zou gaan, zou ik niet twijfelen. Met mijn kids neem ik geen risico's. Maar mijn kinders moeten 100 worden, en als Jack er al rennend nog drie jaar bij kan krijgen mag ik heel dankbaar zijn. (En dat gaf de da ook toe. Ze had hem heel lang niet gezien, en ze vond zijn poten heel veel slechter geworden.
)Moeilijk hoor.
en bij hem ik wel bultjes weg laten halen 
ik denk ook niet dat monky ouder wordt als 9 a 10 jaar 
ik zou niet tegen die onzekerheid kunnen 
ik ben zwaar depressief geweest dat mijn ventje dit allemaal mee heeft moeten maken en heb dus 2 x op het punt gestaan om hem te laten inslapen 
ondanks alles is hij nog gelukkig dus ondanks deze hele zware periode is het het toch waard geweest om ook die bultjes weg te laten halen 
nou mijn honden gaan echt voor het geld hoor