We hebben vanmiddag met Yvette en Sita in de duinen gewandeld. Het was heel erg leuk en Sita en Moos en Saar hebben flink samen gerend en gespeeld.
Toen we halverwege rondom het Vogelmeer waren stond Moos opeens stil met zijn staart helemaal uit de krul. Voor zover wij gezien hebben is er helemaal niks vreemds aan vooraf gegaan. Ik heb Moos geroepen en hij kwam aangehinkeld, zijn rechtervoorpootje hield hij in de lucht.
Zijn staart ging toen echt helemaal tussen zijn poten en hij wilde niet meer verder lopen. Ik heb hem een stukje gedragen en na een paar minuten weer neergezet. Toen hij probeerde te lopen kwam hij niet verder dan heel raar hupsen met zijn achterkant (echt als een konijn zeg maar) met een kromme rug en de staart tussen de poten, en hij was ook behoorlijk uit balans, viel om naar de zijkant.
Ik heb hem weer opgetild, en toen was hij over zijn hele lijfje stijf en aan het bibberen. Hij was verder wel prima bij, maar duidelijk een beetje in paniek.
Ik heb hem weer even gedragen en na aan paar minuutjes weer even neergezet. Toen kon hij helemaal niet meer lopen, en als hij het probeerde viel hij om op zijn zij (ik ondersteunde hem, dus hij viel niet echt helemaal om).
Ik heb hem weer opgetild, en Yvette heeft hem ook nog een stukje gedragen.
Ik denk dat we hem een kwartiertje gedragen hebben, en je voelde hem ook langzaam ontspannen op je arm.
Daarna hebben we hem weer neergezet en toen liep hij weer gewoon mee
Het enige wat je nog merkte was dat hij geen sprintjes meer trok (maar voor een koekje wel daartoe aangemoedigd kon worden) en een beetje onzeker liep met een soort van waggeltje in zijn heupen.
Maar hij is wel helemaal naar huis gelopen, en was verder ook gewoon vrolijk, had geen pijn leek het.
Iemand enig idee wat dit geweest kan zijn? Hij heeft een paar maanden geleden dezelfde voorpoot verzwikt, maar toen trok hij echt alleen met dat pootje, nu was het best eng hoe hij omviel enzo....











