Dante's poot update

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 09 okt 2006 09:39

Heb even geaarzeld om het te vertellen want jullie zullen me wel een wispelturig en wijfelachtig mens vinden

(en dat vind ik mezelf ook..)

Bij de laatste terugval van Dante een paar weken geleden (na een paar weken goed lopen was hij weer erg mank) heb ik me voorgenomen (en ook hier gemeld) dat ik stop met rusthouden e.d. Wilde een middenweg bewandelen dwz op rustige plekken loslaten en bij pijn, pijnstillers. Maar het bleef kriebelen; doe ik er wel goed aan? Veroordeel ik hem nu niet tot een leven van manklopen?
De fysiotherapeut stuurde mij vorige week een hele lange mail (nadat ik om haar mening gevraagd heb en wat zij in mijn plaats zou doen). Het was een bevlogen verhaal waarin ze geduldig nÃ³g een keer uitlegde hoe het zat met Dante's blessure (heel langdurig) en dat hij bij het loslopen steeds zijn grenzen opzoekt en er bij 'rare actie's' van hem steeds weefselbeschadiging optreedt waardoor het proces weer langer duurt. Zij kan me natuurlijk geen garantie's geven maar gelooft zeker dat er een goede kans is dat hij helemaal geneest. Maar ik moet er dan echt op rekenen dat het nog maanden gaat duren...
Na rijp beraad met echtgenoot en overleg met mijn kinderen (die ook allemaal met Dante begaan zijn) heb ik besloten om de kans te wagen, hoe zwaar het me ook valt hem nÃ³g langer te beperken.
Dus; gevoel op nul, verstand op nul en weer kleine wandelingetjes, aangelijnd voor Dante.

Baal wel heel erg dat Dante nu zo overstuur is door die loopse teef (zie topic; http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=99428 )
Maar de gefrustreerdheid door de weinige beweging zal daar ook wel mee van doen hebben

Gr. Marijke

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 09 okt 2006 10:05

Nu ik bovenstaande nog eens overlees klinkt dat 'die loopse teef' wel erg negatief! Ik bedoel dus niet dat ik het de teef kwalijk neem

(ach, het is juist zo'n schatje, een amerikaans cockerspanieltje; Dante heeft een goede smaak) en ook niet de baasjes . Ik baal gewoon van de omstandigheden

Femmel · Ongelezen bericht door **Femmel** » 09 okt 2006 10:48

Tuurlijk baal je ervan dat je Dante weer verplicht rust moet geven! Een jonge hond hoort lekker te lopen en te spelen en niet alleen maar rondjes aan de lijn te lopen en verder in zijn mand te liggen.

Het probleem van de opgekropte energie zagen we bij Joy ook toen ze rust moest houden ivm haar knie. Als we dan binnen kwamen dan sprong ze bijna door het dak naar buiten van enthousiasme, ik was vreselijk bang dat er ongelukken zouden gebeuren JUIST door de verplichte rust... :N:

Is Dante een hond die geestelijk gemakkelijk uit te dagen is? Je zou dan eens wat clickertraining of misschien een spel van Nina Ottoson kunnen proberen om hem in ieder geval geestelijk moe te maken?

Heel veel sterkte en succes met Dante!!

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 09 okt 2006 11:04

Femmel schreef:Tuurlijk baal je ervan dat je Dante weer verplicht rust moet geven! Een jonge hond hoort lekker te lopen en te spelen en niet alleen maar rondjes aan de lijn te lopen en verder in zijn mand te liggen.

Het probleem van de opgekropte energie zagen we bij Joy ook toen ze rust moest houden ivm haar knie. Als we dan binnen kwamen dan sprong ze bijna door het dak naar buiten van enthousiasme, ik was vreselijk bang dat er ongelukken zouden gebeuren JUIST door de verplichte rust... :N:

Is Dante een hond die geestelijk gemakkelijk uit te dagen is? Je zou dan eens wat clickertraining of misschien een spel van Nina Ottoson kunnen proberen om hem in ieder geval geestelijk moe te maken?

Heel veel sterkte en succes met Dante!!

Bedankt voor de goede wensen

Geestelijke uitdaging probeer ik hem idd te geven. We hebben twee spellen van Nina Ottoson en doe regelmatig clickertraininkjes met hem; hij kan nu zwaaien

(je zou kunnen zeggen dat het voor mij Ã³Ã³k een geestelijke uitdaging is; af en toe pieker ik me suf wat ik nu weer moet verzinnen

)

Ik herken ook die overdreven reacties; bij het thuiskomen grijp ik hem meestal in zijn nek om hem op 4 poten te houden en pak snel een speeltje voor in zijn bek want dan draait hij alleen maar kwispelend 8jes om me heen

En de reactie op de loopse teef is ook overdreven te noemen..

pooh · Ongelezen bericht door **pooh** » 09 okt 2006 11:42

het moet vreselijk moeilijk te zijn om je hond zo lang zo rustig te houden.
Maar wat moet dat moet, zolang er een kans is op herstel is het de moeite waard.

Heel veel sterkte en beterschap voor Dante.

cloris · Ongelezen bericht door **cloris** » 09 okt 2006 11:45

Waardeloos om weer zo in twijfel te zitten tussen wel of niet rust... maar als de fysio zegt dat de kans op herstel groot is zou ik die kans ook nemen, succes en sterkte met je kanjer

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 09 okt 2006 12:02

Dank jullie wel voor de goede wensen. Over een aantal maanden weet ik of het de goede beslissing was, maar dan kan ik in ieder geval stellen dat er alles aan gedaan is. En dat zat me dwars.

Natas. · Ongelezen bericht door **Natas.** » 09 okt 2006 15:46

Heel veel sterkte weer meid, lijkt me erg rot om te moeten doen.
Je moet idd wel hÃ¨, ik zou ook het advies van de fyio opvolgen als ik jou was.

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 09 okt 2006 19:11

Inge O schreef:ik vraag me af wie van jullie beiden het het moeilijkste heeft : jij, of dante . ik hoop erg met je mee dat je zware inspanningen ( = niet letterlijk!) hun vruchten afwerpen .

Mijn schoondochter hield me nogal een spiegel voor. Ze zei; 'Dante let heel erg op jou, als jij ongelukkig bent is Dante dat ook, dus ben jij gelukkig,dan Dante ook'. Dit vond ik een enorme eye-opener...

Het is al een opluchting om niet meer te twijfelen. Heb weer moed gekregen en zie het als een 'project' waar we samen (Dante en ik) aan werken.

Bedankt voor de steun!

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 09 okt 2006 19:12

Natas. schreef:Heel veel sterkte weer meid, lijkt me erg rot om te moeten doen.
Je moet idd wel hÃ¨, ik zou ook het advies van de fyio opvolgen als ik jou was.

Ja, die FT is zo bevlogen, geweldige meid

Bedankt voor de goede wensen!

Melanie 74 · Ongelezen bericht door **Melanie 74** » 10 okt 2006 11:20

Dan heel veel sterkte met de rust, en ik hoop dat de rust over een paar maanden jullie beloont!

Maar het is idd waar, als jij positief denkt en opgewekt bent werkt dat door op Dante.

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 10 okt 2006 12:11

Melanie 74 schreef:
Maar het is idd waar, als jij positief denkt en opgewekt bent werkt dat door op Dante.

Eigenlijk weet ik dat ook wel, maar het dringt wat meer door als het tegen je gezegd wordt

Bedankt voor de sterkte!

Gr. Marijke

Hanneke2 · Ongelezen bericht door **Hanneke2** » 11 okt 2006 00:20

Poeh, moeilijk hoor. Ik kan me dat getwijfel goed voorstellen. Ik heb Jack vijf maanden aan de lijn gehad na zijn operatie, en achteraf gezien was het *waanzin*, een jonge energieke hond die niet los kon rennen. Ik heb het gedaan, maar ik doe het nooit meer. Ik geef je gelijk dat je het in godsnaam dan maar probeert, want je wilt het niet op je geweten hebben dat het niet goed komt omdat *jij* niet 'meewerkt, en ik wens je heel veel sterkte.

Nog 1 tip: Jack vindt/vond het heel erg interessant om in een vreemde buurt te wandelen, dus ik heb destijds zo ongeveer elk woonerf in de buurt van voor tot achter met hem doorgewandeld. Nieuwe luchtjes, spannende nieuwe paadjes achter de huizen langs, en dat kon netjes in een rustig tempo, terwijl Jack zich toch prima vermaakte. Misschien ook wel een idee voor jou.

Moon · Ongelezen bericht door **Moon** » 11 okt 2006 09:11

Hanneke2 schreef:Poeh, moeilijk hoor. Ik kan me dat getwijfel goed voorstellen. Ik heb Jack vijf maanden aan de lijn gehad na zijn operatie, en achteraf gezien was het *waanzin*, een jonge energieke hond die niet los kon rennen. Ik heb het gedaan, maar ik doe het nooit meer. Ik geef je gelijk dat je het in godsnaam dan maar probeert, want je wilt het niet op je geweten hebben dat het niet goed komt omdat *jij* niet 'meewerkt, en ik wens je heel veel sterkte.

Nog 1 tip: Jack vindt/vond het heel erg interessant om in een vreemde buurt te wandelen, dus ik heb destijds zo ongeveer elk woonerf in de buurt van voor tot achter met hem doorgewandeld. Nieuwe luchtjes, spannende nieuwe paadjes achter de huizen langs, en dat kon netjes in een rustig tempo, terwijl Jack zich toch prima vermaakte. Misschien ook wel een idee voor jou.

Ja, dat is het precies (dikgedrukte). Ã‰n daarbij dat er vooruitgang in zit. En dat elke gekke actie (achter kat aan, dwaze sprongen, enz) er weer weefsel beschadigd kan worden wat nÃ¨t genezen is en je weer weken achterop bent. Ik ben ws steeds te snel geweest met het opbouwen, maar dat kwam ook omdat ik er niet meer in geloofde en het idee had alles voor niets te doen. Die FT heeft me echt het idee gegeven dat we een goede kans maken

Daardoor loop ik nu niet verdrietig en opstandig met Dante aan het lijntje maar zie het weer als een tijdelijk iets. Ik vrolijker; Dante ook vrolijker...

Ik sleep ook minstens een maal per dag de fiets en fietskar te voorschijn om elders te gaan wandelen (voor die 10 min.

) Alleen vind Dante gewone straten niet zoveel aan, dus er moeten minstens gras en struikjes zijn maar geen wild want anders wordt hij veel te opgewonden. Dus het is af en toe wel puzzelen om plekjes te vinden. Ook ga ik nog steeds naar het uitlaatveldje in de buurt voor de nodige hond/hond contacten. Dante is geen speler maar even snuffelen en elkaar 'gedag' zeggen vind hij volgens mij ook leuk. Gisteren heb ik hem wat laten zoeken (gooi dan zonder dat hij het ziet mijn sleutels in de bosjes) en dat vond hij ook erg leuk.
Zo rommelen we maar wat aan

Hoe is het met Jack? Je gaf laatst aan dat het moeilijk was om een evenwicht te vinden tussen pijn/geen pijn en toch lol maken?
Jouw situatie lijkt me echt heel moeilijk...

Gr. Marijke

Hanneke2 · Ongelezen bericht door **Hanneke2** » 13 okt 2006 00:12

Moon schreef:
Hanneke2 schreef:Poeh, moeilijk hoor. Ik kan me dat getwijfel goed voorstellen. Ik heb Jack vijf maanden aan de lijn gehad na zijn operatie, en achteraf gezien was het *waanzin*, een jonge energieke hond die niet los kon rennen. Ik heb het gedaan, maar ik doe het nooit meer. Ik geef je gelijk dat je het in godsnaam dan maar probeert, want je wilt het niet op je geweten hebben dat het niet goed komt omdat *jij* niet 'meewerkt, en ik wens je heel veel sterkte.

Nog 1 tip: Jack vindt/vond het heel erg interessant om in een vreemde buurt te wandelen, dus ik heb destijds zo ongeveer elk woonerf in de buurt van voor tot achter met hem doorgewandeld. Nieuwe luchtjes, spannende nieuwe paadjes achter de huizen langs, en dat kon netjes in een rustig tempo, terwijl Jack zich toch prima vermaakte. Misschien ook wel een idee voor jou.
Ja, dat is het precies (dikgedrukte). Ã‰n daarbij dat er vooruitgang in zit. En dat elke gekke actie (achter kat aan, dwaze sprongen, enz) er weer weefsel beschadigd kan worden wat nÃ¨t genezen is en je weer weken achterop bent. Ik ben ws steeds te snel geweest met het opbouwen, maar dat kwam ook omdat ik er niet meer in geloofde en het idee had alles voor niets te doen. Die FT heeft me echt het idee gegeven dat we een goede kans maken Daardoor loop ik nu niet verdrietig en opstandig met Dante aan het lijntje maar zie het weer als een tijdelijk iets. Ik vrolijker; Dante ook vrolijker...

Ik sleep ook minstens een maal per dag de fiets en fietskar te voorschijn om elders te gaan wandelen (voor die 10 min. ) Alleen vind Dante gewone straten niet zoveel aan, dus er moeten minstens gras en struikjes zijn maar geen wild want anders wordt hij veel te opgewonden. Dus het is af en toe wel puzzelen om plekjes te vinden. Ook ga ik nog steeds naar het uitlaatveldje in de buurt voor de nodige hond/hond contacten. Dante is geen speler maar even snuffelen en elkaar 'gedag' zeggen vind hij volgens mij ook leuk. Gisteren heb ik hem wat laten zoeken (gooi dan zonder dat hij het ziet mijn sleutels in de bosjes) en dat vond hij ook erg leuk.
Zo rommelen we maar wat aan

Veel meer kan je ook niet doen, gewoon maar het beste ervan proberen te maken... Ik hoop echt voor je dat al die inspanning het goeie resultaat heeft joh. En dan kan je ook lekker zeggen dat het alle moeite waard is gweest.

Hoe is het met Jack? Je gaf laatst aan dat het moeilijk was om een evenwicht te vinden tussen pijn/geen pijn en toch lol maken?
Jouw situatie lijkt me echt heel moeilijk...

Met Jack is het hollen of stilstaan, letterlijk en figuurlijk. Hij krijgt nou een halve tablet 's avonds en een halve 's ochtends. De ene dag begint hij na een half uur al wat te manken en gaat tien minuten later toch als een wezenloos achter Lilo aanrennen, de andere dag wil hij 's middags echt niet mee, de volgende dag loopt hij echt de halve dag te sjokken en gaat 's avonds om 11 uur opeens met een speeltje in zijn bek door de kamer racen

, en de dag daarop stuitert hij van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat.

Misschien dat het ook te maken heeft met vochtigheid in de lucht ofzo, ik weet het niet, ik kan er geen peil op trekken. Maar op zich gaat het - gemiddeld- wel goed.

ranetje · Ongelezen bericht door **ranetje** » 13 okt 2006 10:55

Moon schreef:
Inge O schreef:ik vraag me af wie van jullie beiden het het moeilijkste heeft : jij, of dante . ik hoop erg met je mee dat je zware inspanningen ( = niet letterlijk!) hun vruchten afwerpen .
Mijn schoondochter hield me nogal een spiegel voor. Ze zei; 'Dante let heel erg op jou, als jij ongelukkig bent is Dante dat ook, dus ben jij gelukkig,dan Dante ook'. Dit vond ik een enorme eye-opener...

Het is al een opluchting om niet meer te twijfelen. Heb weer moed gekregen en zie het als een 'project' waar we samen (Dante en ik) aan werken.

Bedankt voor de steun!

Hou je taai Marijke

Je hebt een schoondochter met een groot observatievermogen